Pytania pomocnicze - AUD.05

HTTP przesyła dane bez szyfrowania, więc mogą one zostać przechwycone i odczytane. W sklepie internetowym dotyczy to m.in. danych osobowych, loginów i informacji o płatnościach.

HTTP nie szyfruje transmisji, natomiast HTTPS wykorzystuje SSL/TLS do zabezpieczenia połączenia między przeglądarką a serwerem. HTTPS jest wymagany przy formularzach logowania, zamówieniach i płatnościach.

Certyfikat umożliwia zestawienie szyfrowanego połączenia i potwierdza, że użytkownik łączy się z określoną domeną. Dzięki temu przeglądarka może oznaczyć stronę jako bezpieczną.

Ponieważ SSL/TLS służy bezpośrednio do szyfrowania transmisji sieciowej w usługach WWW. Po jego zastosowaniu protokół HTTP działa jako HTTPS.

PGP jest używane głównie do szyfrowania wiadomości e-mail lub plików. Nie jest standardowym mechanizmem zabezpieczającym połączenie przeglądarki z serwerem WWW.

Nie. Wysłanie hasła e-mailem nie szyfruje połączenia HTTP i może być ryzykowne. Bezpieczeństwo transmisji zapewnia dopiero HTTPS wykorzystujący SSL/TLS.

Adres strony powinien zaczynać się od https://, a przeglądarka zwykle pokazuje ikonę kłódki. Oznacza to, że połączenie jest chronione mechanizmami SSL/TLS.

Sygnał analogowy jest ciągły i odwzorowuje zmiany fali dźwiękowej. Sygnał cyfrowy jest zapisany jako ciąg próbek liczbowych, czyli danych binarnych.

Magnetofon zapisuje i odtwarza dźwięk z taśmy magnetycznej, na której sygnał ma postać ciągłych zmian namagnesowania. Nie jest to zapis binarny.

Gramofon odczytuje drgania igły z rowka płyty winylowej. Kształt rowka odpowiada ciągłym zmianom fali dźwiękowej.

Nie. Płyta CD przechowuje dźwięk cyfrowo, mimo że po przetworzeniu przez układ audio może on zostać wyprowadzony jako sygnał analogowy.

Zwykle nie, ponieważ odtwarza dźwięk z plików cyfrowych. Analogowy sygnał pojawia się dopiero po konwersji przez kartę dźwiękową.

Służy do tego przetwornik analogowo-cyfrowy, czyli przetwornik A/D. Jest wykorzystywany np. podczas nagrywania dźwięku do komputera.

Należy szukać określeń takich jak MP3, CD, komputer, laptop, plik audio lub nośnik danych cyfrowych. Takie źródła nie są klasyfikowane jako analogowe.

Ponieważ skaner lub aparat rejestruje obraz jako siatkę punktów, czyli pikseli. Taki zapis jest charakterystyczny dla grafiki rastrowej.

Obraz rastrowy składa się z pikseli, a obraz wektorowy z obiektów opisanych matematycznie, np. linii i krzywych. Skanowanie fotografii daje raster, nie wektor.

Najczęściej są to formaty rastrowe, takie jak TIFF, JPEG, PNG lub BMP. Wybór formatu zależy od przeznaczenia pliku i wymaganej jakości.

Nie w standardowym procesie skanowania. Aby uzyskać grafikę wektorową, trzeba później wykonać wektoryzację, zwykle ręcznie lub za pomocą specjalnego programu.

Pozytyw to obraz fotograficzny, w którym jasne i ciemne partie oraz barwy są odwzorowane tak jak w rzeczywistości. Przykładem pozytywu jest odbitka fotograficzna lub slajd.

Im wyższa rozdzielczość, tym więcej szczegółów może zostać zapisanych w obrazie cyfrowym. Zbyt niska rozdzielczość powoduje utratę detali.

Kontener multimedialny to format pliku, który może przechowywać różne strumienie danych, np. obraz, dźwięk, napisy i metadane. Przykładami są AVI, OGG, MOV czy MKV.

Kontener określa sposób zapakowania danych w pliku, a kodek odpowiada za kodowanie i kompresję obrazu lub dźwięku. Przykładowo OGG jest kontenerem, a Vorbis lub Opus są kodekami audio.

AVI może zawierać jednocześnie strumień wideo i audio, a także informacje potrzebne do ich odtwarzania. Nie jest jednym konkretnym kodekiem, lecz formatem opakowania danych multimedialnych.

MP3 jest przede wszystkim formatem kompresji dźwięku, czyli formatem audio. Nie służy do przechowywania wielu różnych strumieni multimedialnych, np. obrazu i napisów.

JPEG to format grafiki rastrowej, PSD to plik roboczy Photoshopa, a AI i CDR to formaty grafiki wektorowej. Nie są typowymi kontenerami audio-wideo.

W kontenerze mogą znajdować się strumienie obrazu, dźwięku, napisy, rozdziały, miniatury oraz metadane. Sam kontener organizuje te dane w jednym pliku.

MP3 pozwala znacząco zmniejszyć rozmiar pliku dźwiękowego przy zachowaniu akceptowalnej jakości odsłuchu. Dlatego dobrze nadaje się do przechowywania i przesyłania muzyki oraz nagrań.

Podczas kompresji MP3 część informacji dźwiękowych jest trwale usuwana. Algorytm usuwa głównie dane mniej słyszalne dla człowieka, aby zmniejszyć rozmiar pliku.

Nie bezpośrednio. Kompresja stratna jest metodą działania MP3, natomiast korzyścią wynikającą z jej zastosowania jest wysoki poziom kompresji, czyli mały rozmiar pliku.

MP3 zmniejsza rozmiar pliku kosztem części danych dźwiękowych, a FLAC kompresuje bez utraty informacji. FLAC zwykle ma większe pliki, ale pozwala odtworzyć dźwięk identyczny z oryginałem.

Nie. MP3 nie polega po prostu na wycięciu niskich lub wysokich tonów. Wykorzystuje model psychoakustyczny, czyli usuwa lub upraszcza informacje najmniej istotne dla ludzkiego słuchu.

Bitrate określa ilość danych przeznaczonych na sekundę dźwięku, np. 128 kb/s lub 320 kb/s. Wyższy bitrate zwykle oznacza lepszą jakość, ale większy rozmiar pliku.

MP3 warto stosować, gdy ważny jest mały rozmiar pliku i szeroka kompatybilność z odtwarzaczami, stronami internetowymi oraz urządzeniami mobilnymi. Nie jest najlepszy do profesjonalnej archiwizacji materiału źródłowego.

To zamiana obrazu istniejącego w postaci fizycznej, np. zdjęcia, kliszy lub slajdu, na plik cyfrowy możliwy do edycji, archiwizacji i publikacji.

Materiał przezroczysty, taki jak negatyw lub slajd, musi być oświetlony światłem przechodzącym przez obraz. Zwykłe odbicie światła od powierzchni nie wystarcza do poprawnego odwzorowania szczegółów.

Skaner płaski digitalizuje dwuwymiarowy obraz, np. zdjęcie lub kliszę. Skaner 3D rejestruje kształt przestrzenny obiektu i tworzy model trójwymiarowy.

Można skanować między innymi negatywy fotograficzne, slajdy, diapozytywy i klisze. Warunkiem jest obsługa materiałów transparentnych przez skaner.

DPI określa rozdzielczość skanowania, czyli liczbę punktów rejestrowanych na cal. Im wyższa wartość DPI, tym więcej szczegółów może zawierać plik wynikowy.

Kamera wideo służy głównie do rejestracji ruchomego obrazu, a nie do precyzyjnego skanowania płaskich materiałów analogowych. Do takich zadań stosuje się skaner płaski lub specjalistyczny skaner do filmów.

Większa głębia bitowa oznacza większą liczbę bitów potrzebnych do zapisania informacji o jednym pikselu. Jeśli liczba pikseli jest taka sama, obraz 48 bitów/piksel zajmie więcej miejsca niż obraz 24, 16 lub 8 bitów/piksel.

Oznacza, że na jeden piksel przypada łącznie 48 bitów informacji o kolorze. Najczęściej jest to 16 bitów na każdy z trzech kanałów: czerwony, zielony i niebieski.

Należy pomnożyć szerokość obrazu przez wysokość i przez liczbę bitów na piksel, a następnie podzielić wynik przez 8, aby otrzymać bajty. Kompresja i metadane mogą później zmienić rzeczywisty rozmiar pliku.

Obraz 8 bitów/piksel może zwykle zapisać maksymalnie 256 wartości koloru lub odcieni. Obraz 24 bitów/piksel w RGB zapisuje po 8 bitów na kanał, co daje około 16,7 miliona kolorów.

Nie zawsze wizualnie, ale daje większą precyzję zapisu koloru i tonalności. Jest szczególnie przydatna przy profesjonalnej obróbce zdjęć, korekcji barwnej i unikaniu posteryzacji.

Głębia bitowa całego piksela często wynika z sumy bitów przypadających na poszczególne kanały. Przykładowo RGB 8 bitów na kanał daje 24 bity/piksel, a RGB 16 bitów na kanał daje 48 bitów/piksel.

sRGB jest standardowo obsługiwane przez przeglądarki, monitory i urządzenia mobilne. Dzięki temu kolory grafiki internetowej są wyświetlane bardziej przewidywalnie.

Wartość 72 ppi jest historycznie związana z wyświetlaniem obrazu na ekranie. W egzaminach często oznacza materiał przeznaczony do internetu lub multimediów, a nie do druku.

Do druku oglądanego z bliska przyjmuje się najczęściej około 300 ppi. Niższa rozdzielczość może powodować utratę ostrości i pikselizację.

sRGB jest przestrzenią kolorów dla ekranów i działa w modelu addytywnym RGB. CMYK jest używany głównie w druku i opiera się na farbach: cyjan, magenta, żółty i czarny.

Druk wielkoformatowy ogląda się zwykle z większej odległości, więc wymagania rozdzielczości mogą być inne niż przy druku ulotek czy prasy. Nadal jednak nie jest to typowe zastosowanie obrazu sRGB 72 ppi.

W internecie ważniejsza jest liczba pikseli, np. szerokość i wysokość obrazu w px. PPI ma większe znaczenie przy określaniu fizycznego rozmiaru wydruku.

Reklama prasowa i opakowanie kartonowe to zastosowania drukowane, które zwykle wymagają przygotowania w CMYK i wyższej rozdzielczości. Parametry sRGB i 72 ppi wskazują raczej na ekran.

Obrót polega na zmianie kąta położenia obrazu lub jego fragmentu. Jest to przekształcenie geometryczne, ponieważ zmienia rozmieszczenie pikseli.

Skalowanie zmienia rozmiar obrazu, czyli jego wymiary w pikselach lub proporcje. Program musi przeliczyć położenie i często także wartości nowych pikseli.

Przekształcenia geometryczne zmieniają położenie, rozmiar lub kształt obrazu. Korekcja kolorystyczna zmienia barwy, jasność, kontrast lub nasycenie, ale nie geometrię obrazu.

Nie. Zwiększenie nasycenia wpływa na intensywność barw, ale nie zmienia położenia ani rozmiaru elementów obrazu.

Nie. Wyostrzanie poprawia lokalny kontrast na krawędziach, ale nie obraca, nie przesuwa ani nie skaluje obrazu.

Interpolacja służy do wyliczania wartości pikseli po zmianie rozmiaru obrazu. Ma duży wpływ na jakość powiększonego lub pomniejszonego obrazu.

Nie. To retusz lokalny polegający na zmianie koloru wybranego obszaru, a nie na zmianie geometrii obrazu.

Audacity wykonuje większość operacji edycyjnych na wskazanym zakresie ścieżki. Zaznaczenie określa, który fragment nagrania ma zostać zmieniony lub usunięty.

Niezaznaczona część nagrania pozostaje bez zmian. Usuwany jest tylko obszar wybrany przez użytkownika.

Usunięcie fragmentu skraca nagranie, ponieważ wybrany odcinek znika z osi czasu. Wyciszenie pozostawia długość nagrania bez zmian, ale w zaznaczonym miejscu pojawia się cisza.

Nie, zasada edycji jest taka sama jak w innych plikach audio obsługiwanych przez Audacity. MP3 jest formatem pliku, natomiast zaznaczanie dotyczy pracy na ścieżce dźwiękowej.

Można powiększyć widok osi czasu i zaznaczyć fragment myszą z większą dokładnością. Pomocne jest także odsłuchiwanie nagrania i ustawianie początku oraz końca zaznaczenia w odpowiednich miejscach.

Jeśli zaznaczony jest cały obszar ścieżki stereo, operacja dotyczy obu kanałów. Edycja tylko jednego kanału wymaga osobnego wyboru lub rozdzielenia kanałów, zależnie od sposobu pracy.