Pytania pomocnicze - BUD.18
Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów - pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Łącznie: 984. Strona 9 z 16.
Na ile grup klasyfikuje się szczegóły terenowe ze względu na dokładność pomiaru?
Szczegóły terenowe klasyfikuje się na trzy grupy: I, II i III. Jest to podział związany z wymaganą dokładnością ich pomiaru.
Dlaczego poprawnym określeniem są grupy szczegółów terenowych, a nie klasy?
W przepisach i standardach geodezyjnych stosuje się termin grupa szczegółów terenowych. Odpowiedzi typu klasy, kategorie lub rodzaje są w tym pytaniu niepoprawne.
Czym charakteryzują się szczegóły terenowe I grupy?
Są to szczegóły wymagające największej dokładności pomiaru. Zwykle mają duże znaczenie prawne lub techniczne, np. punkty graniczne, budynki i trwałe elementy zagospodarowania.
Jakie obiekty zalicza się zwykle do II i III grupy szczegółów terenowych?
Do II grupy trafiają obiekty o średnich wymaganiach dokładnościowych, np. część elementów komunikacyjnych lub terenowych. Do III grupy zalicza się szczegóły o najmniejszych wymaganiach, np. kontury roślinności lub użytków.
Po co geodeta musi znać grupę szczegółu terenowego?
Grupa szczegółu określa wymaganą dokładność pomiaru. Dzięki temu geodeta dobiera właściwą metodę pomiarową i może ocenić, czy wynik spełnia wymagania techniczne.
Czy wszystkie szczegóły terenowe mierzy się z taką samą dokładnością?
Nie. Dokładność zależy od grupy szczegółu terenowego. Najdokładniej mierzy się szczegóły I grupy, a najmniej rygorystyczne wymagania dotyczą grupy III.
Na czym polega metoda biegunowa w pomiarach sytuacyjnych?
Metoda biegunowa polega na wyznaczeniu położenia punktu przez pomiar kierunku lub kąta oraz odległości od stanowiska instrumentu. Jest często wykonywana tachimetrem.
Czym jest metoda ortogonalna w geodezji?
Metoda ortogonalna polega na pomiarze odległości wzdłuż linii pomiarowej oraz domiaru prostopadłego do mierzonego szczegółu. Nazywa się ją także metodą domiarów prostokątnych.
Jak działają metody wcięć w pomiarach sytuacyjnych?
Metody wcięć pozwalają wyznaczyć położenie punktu przez przecięcie kierunków, odległości albo kombinacji kierunków i odległości wyznaczonych z punktów o znanym położeniu.
Dlaczego skaning laserowy nie jest poprawną odpowiedzią jako klasyczna metoda pomiaru sytuacyjnego?
Skaning laserowy jest technologią pozyskiwania chmury punktów, a nie klasyczną metodą pomiaru sytuacyjnego typu biegunowa, ortogonalna lub wcięcia.
Jakie metody należy kojarzyć z geodezyjnymi pomiarami sytuacyjnymi na egzaminie?
Najczęściej należy kojarzyć metodę biegunową, ortogonalną oraz metody wcięć: kątowych, liniowych i kątowo-liniowych.
Czym różni się metoda pomiarowa od technologii pomiarowej?
Metoda opisuje sposób geometrycznego wyznaczenia położenia punktu, np. przez kąt i odległość. Technologia określa narzędzie lub sposób pozyskania danych, np. skaning laserowy.
Dlaczego numery pikiet muszą być takie same na szkicu polowym i w dzienniku pomiarowym?
Ponieważ numer pikiety łączy zapis liczbowy z jej położeniem i opisem na szkicu. Rozbieżność może prowadzić do błędnego opracowania mapy.
Czym różni się szkic polowy od dziennika pomiarowego?
Szkic polowy przedstawia rozmieszczenie punktów i szczegółów terenowych w formie graficznej. Dziennik pomiarowy zawiera głównie dane liczbowe z pomiaru.
Jakie mogą być skutki błędnej numeracji pikiet?
Może dojść do wykartowania punktu w niewłaściwym miejscu lub przypisania pomiaru do złego szczegółu terenowego. Czasem konieczny jest ponowny pomiar kontrolny.
Kiedy najlepiej kontrolować zgodność numeracji pikiet?
Najlepiej robić to na bieżąco podczas pomiarów terenowych. Pozwala to od razu wychwycić i poprawić pomyłki.
Co oznacza zgodność prowadzenia szkicu polowego i dziennika pomiarowego?
Oznacza, że dane zapisane w dzienniku odpowiadają temu, co przedstawiono na szkicu. Dotyczy to zwłaszcza numerów pikiet, stanowisk, linii pomiarowych i opisów szczegółów.
Dlaczego odpowiedź o samej poprawności dziennika pomiarowego jest niepełna?
Bo kontrola numeracji dotyczy jednocześnie dziennika i szkicu. Chodzi o ich wzajemną zgodność, a nie tylko o poprawność jednego dokumentu.
Na czym polega metoda prostokątnych domiarów w pomiarze sytuacyjnym?
Metoda polega na wyznaczaniu położenia punktu przez pomiar odciętej wzdłuż linii pomiarowej oraz rzędnej, czyli domiaru prostopadłego od tej linii do mierzonego punktu.
Czym jest rzędna w metodzie ortogonalnej?
Rzędna to odległość mierzona prostopadle od linii pomiarowej do punktu szczegółu terenowego, np. narożnika budynku.
Jaka jest maksymalna długość rzędnej przy pomiarze obrysów budynków metodą prostokątnych domiarów?
Dla obrysów budynków maksymalna długość rzędnej wynosi 25 m.
Dlaczego ogranicza się długość rzędnej w metodzie ortogonalnej?
Im dłuższa rzędna, tym większy wpływ błędów wytyczenia kąta prostego i pomiaru długości na położenie punktu. Ograniczenie długości pomaga zachować wymaganą dokładność pomiaru.
Do jakiej grupy szczegółów sytuacyjnych zalicza się obrysy budynków?
Obrysy budynków zalicza się do szczegółów sytuacyjnych I grupy dokładnościowej, ponieważ wymagają wysokiej dokładności pomiaru.
Co to jest odcięta w metodzie prostokątnych domiarów?
Odcięta to odległość mierzona wzdłuż linii pomiarowej od punktu początkowego lub innego przyjętego punktu odniesienia do miejsca, z którego odkłada się rzędną.
Kiedy metoda ortogonalna jest szczególnie przydatna?
Stosuje się ją głównie na terenach dostępnych, o niewielkim nachyleniu i przy prostych układach szczegółów, gdzie można wygodnie założyć linię pomiarową i mierzyć domiary prostopadłe.
Dlaczego w ciągu niwelacyjnym zamkniętym teoretyczna suma przewyższeń wynosi 0 m?
Ponieważ ciąg zaczyna się i kończy na tym samym punkcie lub na punktach o tej samej wysokości. Różnica wysokości między początkiem a końcem wynosi więc 0 m.
Czym różni się ciąg niwelacyjny zamknięty od dwustronnie nawiązanego?
Ciąg zamknięty wraca do punktu początkowego, dlatego suma teoretyczna przewyższeń wynosi 0. Ciąg dwustronnie nawiązany łączy dwa różne punkty o znanych wysokościach, więc suma teoretyczna wynosi różnicę ich wysokości.
Co to jest błąd zamknięcia w niwelacji?
To różnica między sumą zmierzonych przewyższeń a sumą teoretyczną. W ciągu zamkniętym suma teoretyczna wynosi 0, więc błąd zamknięcia jest równy sumie zmierzonych przewyższeń.
Po co wykonuje się ciągi niwelacyjne zamknięte?
Pozwalają kontrolować poprawność pomiaru wysokościowego. Dzięki powrotowi do punktu wyjściowego można sprawdzić, czy suma przewyższeń mieści się w dopuszczalnej odchyłce.
Czy suma zmierzonych przewyższeń w ciągu zamkniętym zawsze wynosi dokładnie 0?
Nie. W teorii powinna wynosić 0, ale w praktyce pojawiają się błędy pomiarowe. Dlatego oblicza się błąd zamknięcia i ocenia, czy mieści się w granicach dopuszczalnych.
Jak interpretować dodatnie i ujemne przewyższenia w ciągu niwelacyjnym?
Przewyższenie dodatnie oznacza, że punkt następny leży wyżej od poprzedniego. Przewyższenie ujemne oznacza, że punkt następny leży niżej.
Co oznaczają symbole g i d przy odczycie z łaty niwelacyjnej?
Symbol g oznacza odczyt wykonany kreską górną siatki dalmierczej, a d odczyt kreską dolną. Ich różnica daje długość odcinka łaty widzianego między kreskami.
Dlaczego w niwelacji z użyciem siatki dalmierczej oblicza się l jako g - d?
Ponieważ l jest odległością między dwoma odczytami na łacie. Długość odcinka wyznacza się jako różnicę wartości większej i mniejszej.
Do czego służy wzór D = k·l + c?
Wzór służy do obliczania odległości od instrumentu do łaty na podstawie odcinka dalmierczego l. Współczynniki k i c są stałymi instrumentu.
Jaką wartość najczęściej przyjmuje stała mnożenia k w dalmierzu kreskowym?
Najczęściej przyjmuje się k = 100. Oznacza to, że odległość jest około sto razy większa od różnicy odczytów kreską górną i dolną.
Czym różni się odczyt kreską środkową od odczytów kreską górną i dolną?
Kreska środkowa służy głównie do wyznaczania wysokości lub przewyższenia. Kreski górna i dolna służą do obliczenia odległości dalmierczej.
Jak obliczyć odległość, gdy g = 1,860 m, d = 1,240 m, k = 100 i c = 0?
Najpierw l = 1,860 - 1,240 = 0,620 m. Następnie D = 100 · 0,620 = 62,0 m.
Dlaczego poprawne rozpoznanie kreski górnej i dolnej jest ważne podczas pomiaru?
Pomylenie kresek prowadzi do błędnego obliczenia odcinka l, a więc także odległości D. Może to zniekształcić wyniki niwelacji powierzchniowej.
Czym są spostrzeżenia bezpośrednie w geodezji?
Są to wartości otrzymane bezpośrednio z pomiaru, np. odczyt kąta, długości lub wysokości. Nie są one wyliczone z innych wielkości, lecz pochodzą bezpośrednio z obserwacji terenowej.
Dlaczego użycie różnych instrumentów może powodować niejednakową precyzję spostrzeżeń?
Różne instrumenty mają różną klasę dokładności, inne błędy instrumentalne i inną rozdzielczość odczytu. Dlatego wyniki uzyskane różnym sprzętem nie muszą być jednakowo wiarygodne.
Kiedy spostrzeżenia można uznać za jednakowo precyzyjne?
Zwykle wtedy, gdy są wykonane tym samym instrumentem, tą samą metodą i w podobnych warunkach pomiarowych. Wtedy zakłada się, że mają zbliżoną dokładność.
Co oznacza precyzja pomiaru?
Precyzja oznacza powtarzalność wyników pomiaru. Im mniejszy rozrzut kolejnych wyników, tym większa precyzja obserwacji.
Czy precyzja i dokładność oznaczają to samo?
Nie całkowicie. Precyzja dotyczy zgodności wyników między sobą, a dokładność zgodności wyniku z wartością prawdziwą lub przyjętą za prawdziwą.
Jak uwzględnia się spostrzeżenia o różnej precyzji w obliczeniach?
Nadaje się im różne wagi. Obserwacje dokładniejsze otrzymują większą wagę, a mniej dokładne mniejszą.
Dlaczego odpowiedzi „tym samym urządzeniem” i „tą samą techniką” nie pasują do pytania?
Bo użycie tego samego urządzenia i tej samej techniki zwykle prowadzi do spostrzeżeń o zbliżonej precyzji. Niejednakowa precyzja pojawia się głównie przy zmianie instrumentu lub warunków dokładnościowych.
Jak definiuje się azymut geodezyjny?
Azymut geodezyjny to kąt poziomy liczony od kierunku północy zgodnie z ruchem wskazówek zegara do danego kierunku. W geodezji może być wyrażany w gradach od 0g do 400g.
Jak sprowadza się azymut do właściwego zakresu?
Azymut powinien mieścić się w zakresie od 0g do 400g. Jeżeli wynik jest mniejszy od 0g, dodaje się 400g, a jeżeli większy lub równy 400g, odejmuje się 400g.
Czym różni się azymut prosty od azymutu odwrotnego?
Azymut prosty dotyczy kierunku z punktu początkowego do końcowego, np. A12-13. Azymut odwrotny dotyczy kierunku przeciwnego i różni się o 200g.
Jak oblicza się azymut odwrotny w gradach?
Do azymutu prostego dodaje się lub odejmuje 200g, tak aby wynik znalazł się w zakresie 0g–400g. Przykładowo dla A = 106,3430g azymut odwrotny wynosi 306,3430g.
Dlaczego w zadaniach z azymutami ważny jest zwrot kąta na rysunku?
Ten sam kąt może być dodawany albo odejmowany w zależności od tego, czy jest mierzony w lewo, czy w prawo od znanego kierunku. Błędne rozpoznanie zwrotu prowadzi do wyboru niewłaściwej odpowiedzi.
Co oznacza jednostka g przy wartości kąta?
Symbol g oznacza grad. Pełny kąt ma 400g, kąt półpełny 200g, a kąt prosty 100g.
Jak rozpoznać, która współrzędna zmienia się wzdłuż linii pomiarowej?
Należy porównać współrzędne punktów początkowego i końcowego linii. Jeśli zmienia się tylko X, linia jest równoległa do osi X; jeśli tylko Y, linia jest równoległa do osi Y.
Czym jest odcięta w pomiarze ortogonalnym?
Odcięta to odległość mierzona wzdłuż linii pomiarowej od punktu początkowego do rzutu prostokątnego mierzonego punktu na tę linię.
Czym jest domiar prostopadły w metodzie ortogonalnej?
Domiar prostopadły to odległość od linii pomiarowej do mierzonego punktu, mierzona pod kątem prostym do tej linii.
Dlaczego w tym zadaniu współrzędna XP wynosi 347,46 m?
Linia AB biegnie od X = 300,00 m do X = 400,00 m, więc odcięta 47,46 m zwiększa współrzędną X punktu A: 300,00 + 47,46 = 347,46 m.
Dlaczego w tym zadaniu współrzędna YP wynosi 269,18 m?
Współrzędna Y linii AB wynosi 250,00 m, a punkt P leży w odległości prostopadłej 19,18 m po stronie zwiększającej Y. Dlatego YP = 250,00 + 19,18 = 269,18 m.
Jaki błąd najczęściej popełnia się przy obliczaniu współrzędnych z domiarów ortogonalnych?
Najczęściej myli się odciętą z domiarem prostopadłym albo przypisuje je do niewłaściwych współrzędnych X i Y.
Jak znak domiaru wpływa na obliczanie współrzędnych punktu?
Domiar po jednej stronie linii pomiarowej dodaje się do odpowiedniej współrzędnej, a po przeciwnej stronie odejmuje. Kierunek zależy od przebiegu linii i przyjętej orientacji układu.
Jak oblicza się wysokość punktu w dzienniku niwelacji metodą wysokości osi celowej?
Najpierw oblicza się wysokość osi celowej: wysokość punktu znanego plus odczyt wstecz. Następnie wysokość wyznaczanego punktu otrzymuje się przez odjęcie odczytu z łaty od wysokości osi celowej.
Czym różni się odczyt wstecz od odczytu w przód w niwelacji geometrycznej?
Odczyt wstecz wykonuje się na punkcie o znanej wysokości i służy do wyznaczenia wysokości osi celowej. Odczyt w przód wykonuje się na punkcie, którego wysokość ma być obliczona.
Dlaczego w zadaniach z dziennika niwelacji ważne jest rozpoznanie odpowiedniej kolumny?
Każda kolumna ma określone znaczenie, np. odczyt wstecz, odczyt pośredni, odczyt w przód, wysokość osi celowej albo wysokość punktu. Pomylenie kolumn prowadzi do zastosowania błędnego wzoru.
Jak można sprawdzić, czy obliczona wysokość repera roboczego jest logiczna?
Należy porównać ją z wysokością osi celowej i odczytem z łaty. Wysokość punktu powinna być równa wysokości osi celowej pomniejszonej o odczyt z łaty.
Do czego wykorzystuje się reper roboczy na budowie?
Reper roboczy służy jako lokalny punkt odniesienia wysokościowego. Na jego podstawie wyznacza się i kontroluje rzędne elementów budowlanych oraz robót ziemnych.
Jaki wynik należy wpisać w kolumnie wysokości dla repera roboczego 123 w tym zadaniu?
Do kolumny 8 należy wpisać wysokość repera roboczego równą 243,334 m. Jest to odpowiedź D.