Pytania pomocnicze - BUD.19

Określają rodzaj budynku lub jego funkcję według oznaczeń stosowanych w EGiB. Pomagają odczytać, czy budynek jest np. mieszkalny, przemysłowy, magazynowy, handlowy lub szpitalny.

Symbol z3 oznacza budynek szpitalny. Jest to oznaczenie funkcji budynku widoczne na wyrysie z mapy ewidencyjnej.

Mapa ewidencyjna przedstawia m.in. granice działek, numery działek, użytki gruntowe oraz budynki. Jest podstawowym materiałem EGiB wykorzystywanym przy pracach katastralnych i nieruchomościowych.

Pytania egzaminacyjne często wymagają rozpoznania symbolu z fragmentu mapy. Trzeba umieć powiązać oznaczenie z właściwym rodzajem budynku bez dodatkowych obliczeń.

Nie. Symbol określa rodzaj lub funkcję budynku, a dane o właścicielu lub władającym znajdują się w części opisowej ewidencji gruntów i budynków, np. w rejestrach EGiB.

Mapa ewidencyjna skupia się na danych katastralnych, takich jak działki, użytki i budynki. Mapa zasadnicza zawiera szerszą treść sytuacyjno-wysokościową, w tym uzbrojenie terenu i elementy zagospodarowania.

Dział III zawiera wpisy dotyczące praw, roszczeń i ograniczeń, np. służebności, ostrzeżenia, roszczenia z umów lub ograniczenia w rozporządzaniu nieruchomością. Nie wpisuje się tam hipotek.

Dział III dotyczy praw, roszczeń i ograniczeń obciążających nieruchomość. Dział IV jest przeznaczony wyłącznie na hipoteki.

Dział I-O obejmuje oznaczenie nieruchomości, np. położenie, numer lokalu, powierzchnię oraz dane identyfikujące nieruchomość w ewidencji gruntów i budynków.

Dział I-Sp obejmuje spis praw związanych z własnością nieruchomości, np. udział w nieruchomości wspólnej przy lokalu mieszkalnym.

Służebność jest ograniczonym prawem rzeczowym obciążającym nieruchomość, dlatego ujawnia się ją w dziale III jako prawo lub ograniczenie dotyczące nieruchomości.

Księga wieczysta ujawnia stan prawny lokalu, w tym właściciela, oznaczenie lokalu, prawa związane z własnością, obciążenia oraz hipoteki.

Ponieważ księga wieczysta przedstawia stan prawny nieruchomości. W dziale II księgi ujawniony jest właściciel albo użytkownik wieczysty.

Księga wieczysta dotyczy stanu prawnego nieruchomości, a ewidencja gruntów i budynków zawiera głównie dane opisowe i techniczne. EGiB nie zastępuje księgi wieczystej jako podstawowego źródła informacji o własności.

Dział II zawiera informacje o właścicielu nieruchomości albo użytkowniku wieczystym. To najważniejszy dział przy ustalaniu prawa własności.

Nie jest podstawowym dokumentem potwierdzającym własność. Wypis z rejestru gruntów służy głównie do przedstawienia danych ewidencyjnych działki.

Odpis zwykły pokazuje aktualną treść księgi wieczystej. Odpis zupełny zawiera również wpisy wykreślone, czyli historię zmian.

Odpis można uzyskać w sądzie prowadzącym księgi wieczyste albo elektronicznie przez system Elektronicznych Ksiąg Wieczystych.

Operat ewidencyjny to zbiór danych opisowych i kartograficznych EGiB oraz dokumentów stanowiących podstawę wpisów w ewidencji gruntów i budynków.

Najczęściej są to wypisy z rejestrów, kartotek i wykazów, wyrysy z mapy ewidencyjnej oraz wypisy i wyrysy dotyczące konkretnej nieruchomości.

Oryginały są częścią dokumentacji źródłowej organu prowadzącego ewidencję. Wnioskodawcy można udostępnić kopię dokumentu, ale nie sam oryginał.

Wyrys przedstawia graficzne położenie działki na mapie ewidencyjnej, a wypis zawiera dane opisowe, np. numer działki, powierzchnię, użytki, klasy bonitacyjne i dane podmiotowe.

Tak. Dane ewidencyjne mogą być udostępniane również jako pliki komputerowe lub w innych formach elektronicznych przewidzianych przepisami.

Jest to odwzorowanie dokumentu, który stanowił podstawę dokonania wpisu lub zmiany danych w ewidencji, np. decyzji, aktu notarialnego albo orzeczenia sądu.

Ewidencję gruntów i budynków prowadzi starosta, wykonując to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

Służebność gruntowa to ograniczone prawo rzeczowe polegające na tym, że właściciel jednej nieruchomości może w określonym zakresie korzystać z nieruchomości obciążonej.

Oznacza część nieruchomości, której dotyczy prawo służebności, np. pas przejazdu, przechodu lub dostęp do urządzeń.

W tego typu zadaniach egzaminacyjnych zasięg służebności gruntowej oznaczany jest brązową linią przerywaną.

Ponieważ wpływa na sposób korzystania z nieruchomości i musi być jednoznacznie pokazana w dokumentacji geodezyjno-prawnej.

Służebność pokazuje zakres prawa do korzystania z cudzej nieruchomości, a sieci uzbrojenia przedstawiają fizyczne przewody, np. kanalizacyjne, wodociągowe lub energetyczne.

Nie. Najczęściej obejmuje tylko określony fragment działki, np. pas gruntu wyznaczony do przejazdu lub przechodu.

Rozpoznaje się go po przedstawieniu istniejącego obrysu nieruchomości, punktów granicznych i oznaczeń działek sąsiednich. Nie powinien być mylony z rysunkiem projektowanych nowych działek.

Szkic granic pokazuje głównie stan istniejący granic nieruchomości. Mapa z projektem podziału zawiera dodatkowo projektowane linie podziałowe, nowe punkty i numery działek po podziale.

Punkty graniczne wyznaczają załamania granicy nieruchomości. Ich numeracja i położenie pozwalają jednoznacznie opisać przebieg granicy.

Podział wykonuje się w odniesieniu do ustalonych lub przyjętych granic nieruchomości. Bez prawidłowego określenia granicy zewnętrznej nie można poprawnie zaprojektować nowych działek.

Szkic pomiaru biegunowego zawierałby stanowisko instrumentu, kierunki, odległości i punkty mierzone metodą biegunową. Szkic granic koncentruje się na przebiegu granic nieruchomości.

Niwelacja drogi dotyczy wysokości, profilu podłużnego lub przekrojów. Szkic granic nieruchomości przedstawia przebieg granic w planie, a nie pomiar wysokościowy.

Mogą to być oznaczenia działek ewidencyjnych, punkty graniczne, granice nieruchomości oraz opis wskazujący nieruchomość podlegającą podziałowi. Projektowane nowe granice pojawiają się dopiero na mapie z projektem podziału.

Są to grunty porośnięte drzewami lub krzewami, które nie zostały zaliczone do lasów. Obejmują m.in. naturalne zakrzaczenia, zadrzewienia śródpolne oraz tereny porośnięte wikliną.

Sama obecność roślinności drzewiastej lub krzewiastej nie oznacza jeszcze lasu. W tym przypadku przepisy wskazują naturalną wiklinę i krzewiaste formy wierzb jako przykład gruntów zadrzewionych i zakrzewionych.

Nieużytki to grunty nienadające się do racjonalnego użytkowania, np. bagna, piaski lub urwiska. Grunty zadrzewione i zakrzewione mają określony charakter pokrycia roślinnością drzewiastą lub krzewiastą.

Pomiar pozwala ustalić faktyczny sposób użytkowania terenu i jego granice. Na tej podstawie aktualizuje się dane ewidencyjne, w tym rodzaj użytku gruntowego.

Mogą to być śródpolne skupiska drzew i krzewów, naturalne zakrzaczenia, tereny porośnięte wikliną oraz krzewiaste formy wierzb w dolinach rzek.

Ponieważ opis terenu dokładnie odpowiada tej kategorii użytku gruntowego: obszar jest porośnięty naturalną wikliną oraz krzewami wierzby.

Sporządza się go, aby wykazać związek między oznaczeniem nieruchomości w EGiB a oznaczeniem w księdze wieczystej. Jest potrzebny, gdy dane w obu rejestrach nie są zgodne.

Dotyczy niezgodności w oznaczeniu nieruchomości, np. numeru działki, obrębu, powierzchni lub dawnego i aktualnego oznaczenia parceli. Nie dotyczy wartości nieruchomości ani osoby dzierżawcy.

Zmiana nazwiska właściciela dotyczy danych osobowych, a nie oznaczenia nieruchomości. Do jej ujawnienia stosuje się odpowiednie dokumenty potwierdzające zmianę, np. akt małżeństwa lub decyzję administracyjną.

Dzierżawca nie jest właścicielem nieruchomości ujawnianym jako prawo własności w księdze wieczystej. Zmiana dzierżawcy nie oznacza rozbieżności w oznaczeniu działki między EGiB a księgą wieczystą.

EGiB dostarcza aktualnych danych ewidencyjnych, takich jak numer działki, obręb, powierzchnia i identyfikator działki. Dane te porównuje się z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej.

Księga wieczysta wskazuje stan prawny nieruchomości oraz jej oznaczenie ujawnione w dziale I-O. Wykaz synchronizacyjny pomaga doprowadzić to oznaczenie do zgodności z aktualnymi danymi EGiB.

Najczęściej występuje przy podziałach nieruchomości, aktualizacji oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej oraz przy porządkowaniu danych po zmianach numeracji działek.

To część EGiB zawierająca dane opisowe o działkach, budynkach, lokalach oraz podmiotach ujawnionych w ewidencji, np. właścicielach lub władających.

Sprzedaż nieruchomości wymaga formy aktu notarialnego. Umowa spisana samodzielnie przez strony nie przenosi skutecznie własności nieruchomości.

Najczęściej są to akty notarialne, prawomocne orzeczenia sądów oraz ostateczne decyzje administracyjne.

Gdy został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz zawiera dane uzasadniające aktualizację, np. przebieg granic, powierzchnię działki lub dane budynku.

Akt notarialny sporządza notariusz i ma szczególną moc prawną wymaganą przy obrocie nieruchomościami. Prywatna umowa pisemna jest dokumentem sporządzonym przez strony i nie zastępuje aktu notarialnego.

Tak. Prawomocne orzeczenie sądu, np. dotyczące spadku, własności lub podziału majątku, może być podstawą aktualizacji danych w EGiB.

Skurcz powoduje zmniejszenie wymiarów lub pola na materiale mapowym. Dlatego powierzchnia wyznaczona z takiej mapy jest zaniżona i trzeba ją skorygować w górę.

Wartość procentową dzieli się przez 100. Na przykład 0,50% = 0,005.

Stosuje się wzór: P rzeczywiste = P z mapy / (1 - s), gdzie s to skurcz zapisany jako ułamek dziesiętny.

Skurcz liniowy dotyczy długości, np. odcinków na mapie. Skurcz powierzchniowy dotyczy pól powierzchni i bezpośrednio wpływa na obliczoną powierzchnię działki.

Przy skurczu mapy pole rzeczywiste powinno być większe od pola obliczonego na mapie. Jeśli wynik jest mniejszy, najprawdopodobniej zastosowano błędny znak poprawki.

W zadaniach często stosuje się zapis do czterech miejsc po przecinku w hektarach, np. 0,3144 ha. Należy jednak kierować się dokładnością podaną w odpowiedziach.