Pytania pomocnicze - INF.03

CSS służy do określania wyglądu elementów HTML, np. kolorów, czcionek, marginesów, tła, obramowań i układu strony.

HTML opisuje strukturę i treść strony, np. nagłówki, akapity i formularze. CSS odpowiada za prezentację tej treści, czyli jej wygląd.

Oddzielenie treści od wyglądu ułatwia utrzymanie strony, pozwala szybciej zmieniać wygląd wielu podstron i poprawia czytelność kodu.

CSS można dołączyć jako styl zewnętrzny przez element link, jako styl wewnętrzny w elemencie style lub jako styl liniowy w atrybucie style.

Oznacza, że style mogą pochodzić z różnych źródeł i są rozstrzygane według zasad kaskady, m.in. kolejności, specyficzności selektorów i ważności deklaracji.

Nie. Treści tekstowe dodaje się głównie w HTML. CSS służy do formatowania i prezentacji tych treści.

Administrator dba o dostępność, bezpieczeństwo i poprawne działanie bazy danych. Zarządza użytkownikami, uprawnieniami, aktualizacjami, kopiami zapasowymi oraz reaguje na awarie.

Programista tworzy aplikację i jej logikę, natomiast administrator bazy danych utrzymuje system bazodanowy, konta, uprawnienia i bezpieczeństwo danych.

Ponieważ dostęp do danych musi być kontrolowany. Administrator tworzy konta, nadaje role i ogranicza uprawnienia zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień.

Aktualizacje poprawiają bezpieczeństwo, usuwają błędy i mogą zwiększać wydajność systemu. Ich wdrażanie powinno być kontrolowane, aby nie zakłócić pracy bazy.

Oznacza zapewnienie, że baza jest dostępna, działa poprawnie, ma aktualne mechanizmy bezpieczeństwa i może zostać odtworzona po awarii.

Do zarządzania użytkownikami służą między innymi `CREATE USER`, `DROP USER`, `ALTER USER`, a do nadawania uprawnień `GRANT` i `REVOKE`.

Administrator serwerów i sieci odpowiada głównie za infrastrukturę, system operacyjny i połączenia sieciowe. Pytanie dotyczy konkretnie systemu bazy danych, kont użytkowników i aktualizacji SZBD.

Znacznik <object> służy do osadzania zewnętrznych zasobów na stronie, np. plików SWF, PDF lub innych obiektów obsługiwanych przez przeglądarkę.

<img> służy do wstawiania obrazów, np. JPG, PNG, GIF. Plik SWF jest obiektem multimedialnym Flash, dlatego historycznie osadzano go przez <object>.

<video> służy do odtwarzania filmów w standardowych formatach wideo, np. MP4. <object> jest bardziej ogólny i może osadzać różne typy zasobów, w tym historycznie pliki SWF.

Nie. Adobe Flash jest technologią wycofaną i niewspieraną przez nowoczesne przeglądarki. Zastępuje się go HTML5, CSS i JavaScriptem.

Najważniejsze są `data`, które wskazuje plik do osadzenia, `type`, które określa typ MIME, oraz `width` i `height`, które ustalają rozmiar obiektu.

Dla plików SWF stosowano typ MIME `application/x-shockwave-flash`.

CMYK oznacza Cyan, Magenta, Yellow, Key/Black, czyli turkusowy, purpurowy, żółty i czarny. Jest to model kolorów używany głównie w druku.

Teoretycznie połączenie cyan, magenta i yellow powinno dawać czerń, ale w praktyce daje ciemny, brudny kolor. Dlatego dodaje się osobny kanał czarny, aby uzyskać lepszy kontrast i oszczędzać tusz.

CMYK jest modelem subtraktywnym używanym w druku, gdzie kolory powstają przez pochłanianie światła. RGB jest modelem addytywnym używanym na ekranach, gdzie kolory powstają przez emisję światła.

Model CMYK stosuje się w poligrafii, np. przy drukowaniu ulotek, plakatów, wizytówek, katalogów i opakowań.

Drukarki i maszyny drukarskie pracują na farbach CMYK, dlatego kolory RGB mogą po konwersji wyglądać inaczej. Przygotowanie projektu w CMYK zmniejsza ryzyko niezgodności kolorów na wydruku.

Właściwość `letter-spacing` ustala odstęp między znakami tekstu. Dodatnia wartość zwiększa odstępy, a ujemna je zmniejsza.

Można użyć np. `letter-spacing: 2px;`. Wartość określa dodatkową przestrzeń między kolejnymi literami.

`letter-spacing` zmienia odstępy między literami, natomiast `word-spacing` zmienia odstępy między wyrazami.

Nie. `text-decoration` odpowiada za dekoracje tekstu, np. podkreślenie, przekreślenie lub linię nad tekstem.

Nie. W CSS do zmiany wielkości liter służy `text-transform`, np. `uppercase`, ale nie steruje ona odstępami między literami.

Kod po stronie klienta wykonuje się w przeglądarce użytkownika, np. JavaScript zmieniający wygląd strony. Kod po stronie serwera wykonuje się na serwerze i obsługuje m.in. bazę danych, logowanie oraz generowanie odpowiedzi dla klienta.

Przeglądarka użytkownika nie powinna mieć bezpośredniego dostępu do bazy danych, ponieważ byłoby to niebezpieczne. Serwer może sprawdzić dane, uprawnienia użytkownika i wykonać bezpieczne zapytanie SQL.

JavaScript w przeglądarce obsługuje interakcje użytkownika, np. pokazywanie i ukrywanie elementów, walidację formularza w czasie rzeczywistym czy reakcje na ruch kursora.

Serwer obsługuje zapis i odczyt danych z bazy, uwierzytelnianie użytkowników, przetwarzanie formularzy oraz generowanie odpowiedzi HTTP.

Nie. Walidacja po stronie klienta poprawia wygodę użytkownika, ale nie zapewnia bezpieczeństwa. Dane zawsze należy ponownie sprawdzić po stronie serwera.

Zapis nowych danych do bazy odpowiada operacji Create z modelu CRUD. W SQL najczęściej realizuje się ją instrukcją INSERT INTO.

CAPTCHA ma potwierdzić, że formularz wypełnia człowiek, a nie automatyczny program. Dzięki temu ogranicza spam i nadużycia.

Nie. CAPTCHA nie potwierdza tożsamości użytkownika, tylko pomaga odróżnić człowieka od bota.

Najczęściej przy formularzach rejestracji, logowania, kontaktu, dodawania komentarzy i odzyskiwania hasła.

Kod po stronie klienta można łatwo zmodyfikować lub pominąć. Serwer powinien sam potwierdzić, czy test CAPTCHA został poprawnie rozwiązany.

Chroni głównie przed spamem, automatycznym zakładaniem kont, masowym wysyłaniem formularzy oraz częścią ataków wykonywanych przez boty.

Może utrudniać korzystanie ze strony użytkownikom, zwłaszcza osobom z niepełnosprawnościami. Zbyt trudna CAPTCHA obniża wygodę korzystania z serwisu.

Indeks działa podobnie do spisu treści w książce: pozwala szybciej znaleźć rekordy bez przeszukiwania całej tabeli. Jest szczególnie przydatny przy zapytaniach z klauzulą WHERE, JOIN lub ORDER BY.

Przy dodawaniu lub modyfikowaniu danych baza musi zaktualizować nie tylko tabelę, ale także powiązane indeksy. Im więcej indeksów, tym większy narzut przy zapisie.

Nie. Indeksy pomagają głównie przy odczycie danych, ale zajmują dodatkowe miejsce i mogą spowalniać zapis. Nie warto tworzyć indeksów na kolumnach rzadko używanych w wyszukiwaniu.

Najczęściej indeksuje się kolumny używane w warunkach WHERE, połączeniach JOIN, sortowaniu ORDER BY oraz grupowaniu GROUP BY. Przykładem może być kolumna z identyfikatorem użytkownika lub adresem e-mail.

W wielu systemach baz danych utworzenie klucza podstawowego automatycznie tworzy indeks unikalny. Nie oznacza to jednak, że odpowiedzią w tym pytaniu jest klucz podstawowy, ponieważ ogólnym mechanizmem przyspieszającym wyszukiwanie są indeksy.

Indeks służy do przyspieszania wyszukiwania danych. Wartość domyślna automatycznie uzupełnia pole, gdy podczas INSERT nie podano dla niego wartości.

Ponieważ jeden autor może być przypisany do wielu książek. Każda książka zawiera pole `idAutor`, które wskazuje autora tej książki.

Pole `idAutor` jest kluczem obcym. Łączy rekord książki z odpowiednim rekordem autora w tabeli `autorzy`.

Dane potrzebne do raportu znajdują się w dwóch tabelach: tytuły i liczba sprzedanych książek w tabeli `książki`, a nazwiska autorów w tabeli `autorzy`. Trzeba je połączyć, aby otrzymać pełny wynik.

Przykład: `SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko, ksiazki.ileSprzedanych FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id;`.

Relacja jeden do jednego oznaczałaby, że jeden autor może mieć tylko jedną książkę. W księgarni autor może mieć wiele książek, więc właściwa jest relacja jeden do wielu.

Oddzielne kwerendy zwróciłyby osobno tytuły i osobno autorów, bez jednoznacznego powiązania wyników. Poprawny raport wymaga połączenia danych według wspólnego klucza.

Właściwość `background-color` ustawia kolor tła elementu. Przykład `background-color: red;` nadaje elementowi czerwone tło.

Właściwość `color` ustawia kolor tekstu wewnątrz elementu. Przykład `color: blue;` oznacza niebieski tekst.

`margin` to margines zewnętrzny, czyli odstęp poza elementem. `padding` to margines wewnętrzny, czyli odstęp między zawartością elementu a jego obramowaniem.

Oznacza ustawienie marginesu zewnętrznego o wartości `40px` ze wszystkich czterech stron elementu: góry, prawej, dołu i lewej.

`px` oznacza piksele, czyli jedną z podstawowych jednostek długości w CSS. Jest często używana do określania marginesów, rozmiarów tekstu i wymiarów elementów.

Za tło odpowiada `background-color`, za kolor tekstu `color`, a za margines zewnętrzny `margin`.