Pytania pomocnicze - INF.03

Służy do zaznaczania lub odznaczania opcji. Najczęściej reprezentuje wybór typu tak/nie.

Checkbox pozwala wybrać opcję, natomiast pole tekstowe `input type="text"` służy do wpisywania dowolnego ciągu znaków.

Atrybut `name` określa nazwę pola formularza, pod którą jego wartość zostanie przesłana do serwera.

Atrybut `value` określa wartość, która zostanie wysłana po zaznaczeniu checkboxa. Jeśli checkbox nie jest zaznaczony, zwykle nie jest przesyłany.

Nie. `name` to nazwa pola, a `value` to wartość przesyłana po zaznaczeniu. Lista wyboru jest tworzona za pomocą elementu `<select>`.

Do wpisywania hasła używa się elementu `<input type="password">`. Wpisywane znaki są wtedy maskowane.

Najlepiej użyć elementu `<label>`, który łączy opis z polem formularza i ułatwia kliknięcie opcji.

Atrybut `colspan` scala komórkę w poziomie, czyli sprawia, że zajmuje ona kilka kolumn.

Atrybut `rowspan` scala komórkę w pionie, czyli sprawia, że zajmuje ona kilka wierszy.

Najczęściej stosuje się je w komórkach tabeli: `<td>` oraz komórkach nagłówkowych `<th>`.

Należy użyć zapisu `colspan="3"`, np. `<td colspan="3">tekst</td>`.

Należy użyć zapisu `rowspan="2"`, np. `<td rowspan="2">tekst</td>`.

Jeśli komórka jest poszerzona w poziomie, chodzi o `colspan`. Jeśli jest wydłużona w pionie, chodzi o `rowspan`.

Ponieważ jedna komórka zastępuje kilka zwykłych komórek, więc nie wpisuje się już osobnych `<td>` w miejscach objętych scaleniem.

Znacznik `<br />` wstawia przełamanie wiersza. W XHTML element pusty musi być zapisany z ukośnikiem zamykającym.

Znacznik `<p>` tworzy akapit. Obejmuje cały tekst pokazany w schemacie formatowania.

`<b>` pogrubia tekst, a `<i>` zapisuje tekst kursywą. W pokazanym przykładzie „kota” ma być pogrubione, a „kot” w drugiej linii pochylone.

Otwiera znacznik `<b>`, ale zamyka go jako `</i>`. W XHTML znacznik musi być zamknięty tym samym typem, którym został otwarty.

Znacznik `<b>` przed słowem „kota” nie został zamknięty przed przełamaniem wiersza. To powoduje niepoprawną strukturę kodu i inne formatowanie niż wymagane.

W XHTML elementy puste, takie jak `<br />`, muszą być samozamykające. W zwykłym HTML często spotyka się zapis `<br>`.

Znaczniki zamyka się w odwrotnej kolejności do ich otwierania. Poprawnie: `<b><i>tekst</i></b>`, niepoprawnie: `<b><i>tekst</b></i>`.

Warunek jest sprawdzany przed każdym obiegiem pętli. Jeśli ma wartość prawdziwą, blok instrukcji zostaje wykonany; jeśli fałszywą, pętla się kończy.

PHP konwertuje wartość zmiennej `$i` na typ logiczny. Liczba `0` oznacza `false`, a liczby różne od zera oznaczają `true`.

Pętla wykona się 10 razy, ponieważ `$i` będzie przyjmować wartości od 10 do 1. Przy wartości 0 warunek stanie się fałszywy.

Operator `$i--` zmniejsza wartość zmiennej `$i` o 1. Jest to dekrementacja.

Należy pomnożyć liczbę iteracji przez wartość dodawaną w jednej iteracji i dodać wartość początkową. Tutaj: `0 + 10 * 2 = 20`.

Pętla nieskończona powstaje, gdy warunek nigdy nie stanie się fałszywy. Przykładem jest brak zmniejszania `$i` w pętli `while ($i)`.

Najpierw podaje się nazwę cookie, potem jego wartość, a następnie czas wygaśnięcia. Przykład: setcookie("owoce", "jabłko", time() + 3600).

Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach. Dodanie 3600 oznacza, że cookie wygaśnie za jedną godzinę.

setcookie() służy do ustawiania cookie w przeglądarce. $_COOKIE służy do odczytywania ciasteczek przesłanych przez przeglądarkę do serwera.

Funkcję setcookie() należy wywołać przed wysłaniem jakiejkolwiek treści do przeglądarki. Nie może być wcześniej kodu HTML ani instrukcji echo.

Aby usunąć cookie, ustawia się ten sam cookie z czasem wygaśnięcia w przeszłości, np. setcookie("owoce", "", time() - 3600).

Zwykle nie. Cookie zostaje zapisane w przeglądarce i będzie dostępne w $_COOKIE dopiero przy kolejnym żądaniu strony.

Oznacza pobranie z tabeli mieszkania tylko dwóch kolumn: metraz i cena. Pozostałe kolumny nie zostaną pokazane w wyniku.

`SELECT *` wyświetla wszystkie kolumny tabeli. `SELECT metraz, cena` wyświetla tylko wskazane kolumny.

`WHERE` filtruje wiersze tabeli według warunku. Do wyniku trafiają tylko rekordy spełniające ten warunek.

Nie. Operator `>` oznacza „więcej niż”, więc obejmuje tylko wartości większe od 3, np. 4, 5 lub więcej.

Należy użyć operatora `>=`, czyli: `WHERE ile_pokoi >= 3`. Taki warunek obejmuje także mieszkania dokładnie trzypokojowe.

Nie. Adres nie zostanie pokazany, ponieważ nie został wymieniony po słowie `SELECT`.

Baza danych zgłosiłaby błąd nieznanej kolumny. W zadaniach egzaminacyjnych takie rozbieżności bywają literówką, ale w praktyce nazwa kolumny musi być dokładna.

GIF może przechowywać wiele klatek w jednym pliku i odtwarzać je jako prostą animację. Dlatego często używa się go do krótkich animowanych grafik w Internecie.

GIF jest formatem rastrowym, czyli zapisuje obraz jako siatkę pikseli. Nie zapisuje kształtów matematycznych jak formaty wektorowe.

GIF obsługuje maksymalnie 256 kolorów w palecie. Z tego powodu nie jest najlepszym wyborem dla zdjęć i grafik o dużej liczbie przejść tonalnych.

Nie. GIF stosuje kompresję bezstratną LZW, więc obraz jest kompresowany, ale bez typowych strat jakości jak w JPEG.

Najlepiej sprawdza się przy prostych grafikach, ikonach, piktogramach i krótkich animacjach. Nie jest zalecany do fotografii.

GIF obsługuje animacje i ma ograniczenie do 256 kolorów, natomiast JPEG lepiej nadaje się do zdjęć, ale nie obsługuje animacji w standardowym użyciu.

Często ma nazwę zakończoną `_id`, np. `Lekarze_id`, i wskazuje na kolumnę `id` w innej tabeli. W diagramach bywa też oznaczony jako `FK`.

`Lekarze.id` identyfikuje lekarza, a `Pacjenci.Lekarze_id` przechowuje identyfikator lekarza przypisanego do pacjenta. To właśnie te kolumny tworzą relację między tabelami.

`Pacjenci.id` identyfikuje pacjenta, a nie lekarza. Takie same wartości liczbowe w dwóch kolumnach `id` nie oznaczają automatycznie relacji.

Klucz podstawowy jednoznacznie identyfikuje rekord w swojej tabeli. Klucz obcy przechowuje wartość wskazującą na rekord w innej tabeli.

Można użyć `JOIN`, np. `SELECT Lekarze.* FROM Lekarze JOIN Pacjenci ON Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id;`.

Relacja oznacza logiczne powiązanie rekordów z różnych tabel. Najczęściej realizuje się ją przez klucz podstawowy i klucz obcy.

To odwołanie do kolumny `Lekarze_id` w tabeli `Pacjenci`. Nazwa sugeruje, że kolumna przechowuje identyfikator lekarza.

Oznacza to, że kod uruchamia się w przeglądarce użytkownika, a nie na serwerze. Przykładem takiego języka jest JavaScript.

PHP jest językiem wykonywanym głównie po stronie serwera. Przeglądarka otrzymuje wynik działania PHP, najczęściej w postaci HTML.

Kod JavaScript można umieścić wewnątrz elementu `<script>` albo podłączyć jako zewnętrzny plik za pomocą atrybutu `src`.

JavaScript obsługuje interakcje użytkownika, waliduje formularze, modyfikuje elementy strony i może pobierać dane z serwera bez przeładowania strony.

Front-end działa po stronie użytkownika i obejmuje m.in. HTML, CSS oraz JavaScript. Back-end działa po stronie serwera i obejmuje np. PHP, Python, bazy danych oraz logikę aplikacji.

Tak, np. w środowisku Node.js JavaScript może działać po stronie serwera. W kontekście tego pytania chodzi jednak o jego klasyczne zastosowanie w przeglądarce.

CSS służy do opisywania wyglądu strony, np. kolorów, krojów pisma, marginesów, układu elementów i tła.

HTML opisuje strukturę i treść strony, np. nagłówki, akapity i obrazy. CSS odpowiada za ich wygląd i rozmieszczenie.

PHP działa głównie po stronie serwera i służy do generowania dynamicznych stron oraz obsługi logiki aplikacji. Nie opisuje bezpośrednio wyglądu elementów w przeglądarce.

SQL służy do pracy z bazami danych, np. pobierania, dodawania, aktualizowania i usuwania danych. Nie jest językiem opisu wyglądu strony.

CSS można dodać jako plik zewnętrzny przez element link, umieścić w elemencie style w dokumencie HTML albo wpisać bezpośrednio w atrybucie style danego elementu.