Pytania pomocnicze - INF.03

Debugowanie to proces znajdowania, analizowania i usuwania błędów w kodzie źródłowym programu. Jego celem jest doprowadzenie aplikacji do poprawnego działania.

Kompilacja polega na tłumaczeniu kodu źródłowego na kod wykonywalny lub pośredni. Debugowanie polega na wykrywaniu i usuwaniu błędów w programie.

Podczas debugowania można wykryć m.in. błędy składniowe, logiczne, błędy działania programu oraz problemy z danymi wejściowymi lub komunikacją z bazą danych.

Debugger to narzędzie wspomagające debugowanie. Umożliwia zatrzymywanie programu w wybranych miejscach, podgląd wartości zmiennych i wykonywanie kodu krok po kroku.

Oznacza uruchamianie kolejnych instrukcji programu pojedynczo, aby sprawdzić, w którym miejscu pojawia się nieprawidłowe działanie.

Pozwala usunąć błędy przed wdrożeniem programu i zwiększa niezawodność aplikacji. Dzięki temu użytkownik otrzymuje działający i stabilny produkt.

Pętla wykona się 10 razy. Zmienna `$i` przyjmie wartości od `0` do `9`.

Ponieważ przy ostatnim wykonaniu pętli do tablicy wpisywane jest `90`, a dopiero potem `$x` zwiększa się do `100`. Po tym pętla kończy działanie.

Zmienna `$i` jest licznikiem pętli oraz indeksem tablicy. Określa, do którego elementu tablicy zostanie wpisana wartość.

Zmienna `$x` przechowuje wartość wpisywaną do tablicy. Po każdym obiegu pętli zwiększa się o 10.

Najpierw wykonywane jest przypisanie `$tab[$i] = $x`, a potem zwiększenie `$x = $x + 10`. Dopiero po wykonaniu bloku zwiększa się licznik `$i++`.

Oznacza element tablicy `$tab` o indeksie równym aktualnej wartości zmiennej `$i`. Na przykład dla `$i = 3` zapis odnosi się do `$tab[3]`.

Tablica zawierałaby wartości: `10, 20, 30, ..., 100`. Pierwsza wpisana wartość zależy od początkowej wartości zmiennej `$x`.

Trzeba sprawdzić, czy jest większa od 99 i mniejsza od 1000. Zapis: `(a > 99) && (a < 1000)`.

`&&` oznacza logiczne „i”, więc oba warunki muszą być spełnione. `||` oznacza logiczne „lub”, więc wystarczy spełnienie przynajmniej jednego warunku.

Liczba trzycyfrowa musi jednocześnie być większa od 99 i mniejsza od 1000. Oba warunki muszą być prawdziwe naraz.

Oznacza, że należy użyć operatora `||`. Całe wyrażenie będzie prawdziwe, jeśli prawdziwy będzie pierwszy warunek, drugi warunek albo oba.

Warunek `(a > 99) || (a < 1000)` jest prawdziwy dla wielu liczb, które nie są trzycyfrowe, np. dla `5`. Do określenia przedziału potrzebny jest operator `&&`.

Wystarczy porównać ją z zerem: `b < 0`. Wynikiem takiego porównania jest wartość logiczna `true` albo `false`.

Nawiasy porządkują warunki i pokazują, które części wyrażenia mają być obliczane razem. Dzięki temu zapis jest czytelniejszy i mniej podatny na błędy.

Ma postać #RRGGBB, gdzie RR oznacza czerwony, GG zielony, a BB niebieski. Każda składowa jest zapisana jako dwie cyfry szesnastkowe.

Należy przeliczyć liczbę z zakresu 0–255 na system o podstawie 16. Wynik zapisuje się zawsze dwoma znakami, np. 10 jako 0A.

W systemie szesnastkowym litera A oznacza wartość 10. Liczba A0 oznacza 10 × 16 + 0, czyli 160.

Wszystkie składowe mają wartość 0, więc nie świeci żadna barwa. Otrzymujemy kolor czarny.

Wszystkie składowe mają maksymalną wartość 255. W modelu addytywnym daje to kolor biały.

Można użyć zapisu dziesiętnego `rgb(119, 160, 193)` albo szesnastkowego `#77A0C1`.

Służy do zwrócenia liczby wierszy znajdujących się w wyniku zapytania SQL. Najczęściej używa się jej po zapytaniu SELECT.

Nie. Funkcja zwraca tylko liczbę wierszy w rezultacie zapytania, a nie dane pojedynczego rekordu.

Do pobierania rekordów służyły funkcje takie jak mysql_fetch_array(), mysql_fetch_assoc() lub mysql_fetch_row(). Nie należy ich mylić z mysql_num_rows().

Ponieważ należy do przestarzałego rozszerzenia mysql, które zostało usunięte w PHP 7. Zamiast niego stosuje się mysqli albo PDO.

Odpowiednikiem jest mysqli_num_rows(). Działa podobnie, ale wymaga wyniku zapytania uzyskanego przez funkcje mysqli.

Gdy potrzebna jest wyłącznie liczba rekordów, lepiej policzyć je bezpośrednio w SQL za pomocą COUNT(*). Jest to zwykle wydajniejsze niż pobieranie całego zestawu wyników.

Należy użyć operatora `>`: `pensja > 3000`. Taki zapis nie obejmuje wartości 3000.

Poprawny zapis to `pensja <= 4000`. Wartość 4000 spełnia ten warunek.

Oznacza wartości większe od 3000 oraz mniejsze lub równe 4000. Liczba 3000 nie należy do przedziału, a 4000 należy.

`AND` wymaga spełnienia wszystkich warunków jednocześnie: pracownik musi być kierownikiem i mieć pensję w podanym zakresie. `OR` zwróciłby także rekordy spełniające tylko część warunków.

Nie. Poprawny operator „większe lub równe” to `>=`, np. `pensja >= 3000`.

Nie idealnie, ponieważ `BETWEEN 3000 AND 4000` obejmuje obie granice, czyli także 3000. Dla tego przedziału trzeba użyć `pensja > 3000 AND pensja <= 4000`.

Przykład: `SELECT nazwisko FROM pracownicy WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000;`.

Zwraca wynik zapytania, czyli obiekt/zasób wyniku, z którego można pobierać kolejne rekordy np. funkcją mysqli_fetch_row().

Pobiera jeden kolejny rekord z wyniku zapytania i zwraca go jako tablicę indeksowaną numerycznie. Jeśli nie ma już rekordów, zwraca null.

Indeksy zaczynają się od 0. Pierwszy element to `$a[0]`, drugi to `$a[1]`, trzeci to `$a[2]`.

Kolejność indeksów odpowiada kolejności kolumn w zapytaniu SELECT. Dla `SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy` indeks 0 to ulica, indeks 1 to miasto, indeks 2 to kod pocztowy.

Ponieważ funkcja `mysqli_fetch_row()` została wywołana tylko raz. Aby wypisać wszystkie rekordy, należałoby użyć pętli, np. `while`.

Należy pobierać rekordy w pętli: `while ($a = mysqli_fetch_row($z)) { echo $a[1] . ', ' . $a[2]; }`.

`mysqli_fetch_row()` zwraca tablicę z indeksami liczbowymi, np. `$a[1]`. `mysqli_fetch_assoc()` zwraca tablicę asocjacyjną z nazwami kolumn, np. `$a['miasto']`.

Powoduje pochylenie tekstu. Efekt jest podobny do kursywy, ale technicznie `oblique` oznacza sztucznie pochyloną odmianę pisma.

Wyświetla małe litery jako kapitaliki, czyli pomniejszone wielkie litery. Wielkie litery pozostają większe od kapitalików.

Wyrównuje zawartość tekstową elementu do prawej krawędzi jego obszaru.

Ponieważ tekst jest pochylony, zapisany kapitalikami i wyrównany do prawej strony, zgodnie z regułą CSS dla `h1`.

`small-caps` tworzy kapitaliki, czyli małe litery wyglądają jak pomniejszone wielkie. `uppercase` zamienia cały tekst wizualnie na wielkie litery.

Tak, przeglądarki domyślnie wyświetlają `h1` jako duży i pogrubiony nagłówek, ale CSS może ten wygląd zmienić.

Należy brać pod uwagę tylko podane deklaracje CSS oraz domyślny wygląd nagłówka. Nie trzeba analizować konfliktów z innymi selektorami.

Znacznik <s> domyślnie wyświetla tekst jako przekreślony. Jest to efekt podobny do CSS `text-decoration: line-through`.

Elementu <s> używa się do oznaczania tekstu, który jest nieaktualny, błędny lub przestał być istotny. Przykładem może być stara cena produktu w promocji.

<s> oznacza tekst nieaktualny, a <del> tekst usunięty z dokumentu lub zmieniony w procesie edycji. Oba zwykle są wyświetlane jako przekreślone, ale mają inne znaczenie semantyczne.

Do przekreślenia tekstu w CSS służy właściwość `text-decoration: line-through`. Jest to dobre rozwiązanie, gdy chodzi tylko o wygląd, a nie znaczenie treści.

Nie. Podkreślenie tekstu uzyskuje się zwykle za pomocą CSS `text-decoration: underline` albo elementu `<u>`, natomiast `<s>` oznacza przekreślenie.

Funkcja `AVG()` oblicza średnią arytmetyczną wartości z podanej kolumny liczbowej. Przykładem może być średnia pensja pracowników.

Poprawna składnia to `SELECT AVG(nazwa_kolumny) FROM nazwa_tabeli;`. W nawiasie podaje się kolumnę, a po `FROM` tabelę.

Ponieważ `pensja` jest kolumną, z której liczymy średnią, a `pracownicy` jest tabelą zawierającą tę kolumnę.

Nie. `AVG()` służy do obliczeń liczbowych, więc powinna być stosowana do kolumn typu liczbowego, np. `pensja` lub `wiek`.

Można użyć aliasu `AS`, np. `SELECT AVG(pensja) AS srednia_pensja FROM pracownicy;`.

Należy dodać warunek `WHERE`, np. `SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy WHERE wiek > 30;`.