Pytania pomocnicze - INF.04

Oznacza listę generyczną, której elementami mogą być wyłącznie wartości typu int, czyli liczby całkowite.

Określa typ elementów przechowywanych w kolekcji. Dzięki temu kompilator pilnuje, aby do listy trafiały tylko dane właściwego typu.

Nie. Próba dodania tekstu do List<int> spowoduje błąd kompilacji, ponieważ lista oczekuje elementów typu int.

List<int> przechowuje liczby całkowite, a List<string> przechowuje napisy. Obie są listami, ale mają inny typ elementów.

Pozwalają bezpiecznie przechowywać dane określonego typu, zmniejszają ryzyko błędów i eliminują potrzebę częstego rzutowania.

Służy do utworzenia nowego obiektu listy w pamięci. W tym przypadku tworzony jest pusty obiekt typu List<int>.

Najczęściej pojawiają się miary czasu, obciążenia lub przepustowości, np. czas odpowiedzi strony, liczba żądań na sekundę albo zużycie zasobów serwera.

Testy funkcjonalne sprawdzają, czy funkcja działa zgodnie z wymaganiami. Testy wydajnościowe sprawdzają, czy system działa szybko, stabilnie i efektywnie przy określonym obciążeniu.

Ponieważ pokazuje, jak szybko system reaguje na żądanie użytkownika. Im krótszy i stabilniejszy czas odpowiedzi, tym lepsza wydajność aplikacji.

Mogą to być czasy odpowiedzi, czasy połączenia, liczba obsłużonych zapytań, liczba błędów oraz zużycie CPU, pamięci RAM i sieci.

To rodzaj testów wydajnościowych, w których sprawdza się działanie systemu przy określonej liczbie użytkowników lub żądań.

Testy użyteczności oceniają wygodę i intuicyjność korzystania z aplikacji przez użytkownika. Testy wydajnościowe oceniają szybkość, stabilność i efektywność działania systemu.

Każdą składową R, G i B zamienia się osobno na liczbę szesnastkową. Wynik zapisuje się zawsze jako dwie cyfry, np. 152 dziesiętnie to 98 szesnastkowo.

152 w systemie szesnastkowym to 98, 251 to FB, a ostatnie 152 ponownie to 98. Po połączeniu składowych w kolejności R, G, B otrzymujemy 98FB98.

To szesnastkowy zapis koloru, gdzie RR oznacza czerwony, GG zielony, a BB niebieski. Każda składowa ma zakres od 00 do FF.

Pojedyncza składowa RGB ma wartość od 0 do 255 w systemie dziesiętnym. W systemie szesnastkowym odpowiada to zakresowi od 00 do FF.

System szesnastkowy używa cyfr 0-9 oraz liter A-F. Litera O nie należy do poprawnych znaków zapisu szesnastkowego i bywa mylona z cyfrą 0.

FB szesnastkowo oznacza 251 dziesiętnie, a FE oznacza 254. Dlatego dla składowej 251 poprawny zapis to FB, a nie FE.

IDE to zintegrowane środowisko programistyczne, czyli program łączący edytor kodu, narzędzia uruchamiania, debuger i często obsługę projektów oraz bibliotek.

Te środowiska powstały lub zdobyły popularność głównie jako narzędzia do tworzenia aplikacji w języku Java. Obecnie mogą obsługiwać też inne technologie, ale ich podstawowe skojarzenie egzaminacyjne to Java.

Najważniejsze funkcje to podpowiadanie składni, automatyczne uzupełnianie kodu, kompilowanie, uruchamianie programu, debugowanie i zarządzanie bibliotekami.

Edytor tekstu służy głównie do pisania plików, a IDE dodatkowo rozumie strukturę projektu, pomaga wykrywać błędy, uruchamia program i wspiera debugowanie.

Z językiem C# najczęściej kojarzy się Microsoft Visual Studio oraz platformę .NET, a nie IntelliJ IDEA, Eclipse czy NetBeans.

Nie wyłącznie, ale historycznie i egzaminacyjnie NetBeans jest najczęściej kojarzony z programowaniem w Javie.

Należy sprawdzić, które paski zadań nachodzą na siebie w tym samym przedziale czasu. Jeśli dwa paski są w tej samej kolumnie czasu, zadania odbywają się równocześnie.

W żadnym momencie harmonogramu nie są realizowane więcej niż dwa zadania jednocześnie. Ponieważ jedna osoba może wykonywać tylko jedno zadanie naraz, potrzebne są co najmniej 2 osoby.

Nie. Liczy się nie liczba wszystkich zadań, lecz największa liczba zadań wykonywanych jednocześnie.

Wtedy minimalna liczba osób mogłaby być mniejsza. W tym pytaniu założono jednak, że jedna osoba poświęca cały dzień pracy tylko na jedno zadanie.

Oznacza to, że nie trzeba rozróżniać specjalizacji, np. grafik, front-end developer czy back-end developer. Każda osoba może zostać przypisana do dowolnego zadania.

Byłaby większa, gdyby w tym samym czasie zaplanowano trzy lub więcej zadań. Minimalny zespół musiałby wtedy mieć co najmniej tyle osób, ile równoległych zadań.

Stosuje się ją u osoby nieprzytomnej lub osłabionej, która oddycha prawidłowo i nie ma podejrzenia poważnego urazu kręgosłupa. Pozycja ta pomaga utrzymać drożność dróg oddechowych.

Brak prawidłowego oddechu oznacza zagrożenie życia i konieczność rozpoczęcia resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Pozycja boczna opóźniłaby wtedy najważniejsze działania ratunkowe.

Nie należy niepotrzebnie przemieszczać poszkodowanego. Trzeba stabilizować głowę i szyję, wezwać pomoc oraz kontrolować oddech.

Trzeba zabezpieczyć osobę przed upadkiem, sprawdzić przytomność i oddech, zapewnić dopływ świeżego powietrza oraz obserwować stan poszkodowanego. Jeśli nie oddycha prawidłowo, należy rozpocząć RKO.

Jej celem jest zapobieganie zadławieniu się śliną, krwią lub wymiocinami oraz utrzymanie drożności dróg oddechowych u osoby oddychającej.

Gdy osoba długo nie odzyskuje przytomności, ma problemy z oddychaniem, doznała urazu, skarży się na ból w klatce piersiowej albo omdlenie się powtarza.

C# został opracowany przez Microsoft, a Visual Studio jest głównym środowiskiem firmy Microsoft do pracy z tym językiem i platformą .NET.

IDE to zintegrowane środowisko programistyczne, które łączy edytor kodu, kompilator, debugger i narzędzia do zarządzania projektem.

Debugger pozwala uruchamiać program krok po kroku, sprawdzać wartości zmiennych i znajdować błędy w kodzie.

Najczęściej spotykane technologie to Windows Forms oraz WPF. Obie służą do budowania aplikacji okienkowych dla systemu Windows.

NetBeans i Eclipse są najczęściej kojarzone z Javą, a PyCharm z Pythonem. Dla C# i aplikacji desktopowych podstawowym wyborem jest MS Visual Studio.

Angular służy głównie do tworzenia warstwy front-end, czyli interfejsu użytkownika działającego w przeglądarce internetowej.

Front-end odpowiada za wygląd i interakcję z użytkownikiem, a back-end za logikę serwera, bazę danych i przetwarzanie danych po stronie serwera.

Angular dostarcza gotową strukturę aplikacji, mechanizmy routingu, komponenty, formularze i narzędzia do organizacji kodu, więc jest frameworkiem, a nie tylko biblioteką.

Nie, Angular nie jest typowym narzędziem back-endowym. Do back-endu używa się np. Node.js, ASP.NET Core, Django, Symfony lub Spring.

Angular najczęściej wykorzystuje TypeScript, HTML i CSS. Może komunikować się z back-endem przez API, np. REST.

Podstawowym zastosowaniem Angulara jest front-end webowy. Może być częścią rozwiązań hybrydowych, np. z Ionic lub Electron, ale sam Angular nie jest frameworkiem typowo mobilnym ani desktopowym.

Testy Beta polegają na udostępnieniu prawie gotowej wersji aplikacji wybranej grupie użytkowników. Ich celem jest wykrycie błędów i zebranie opinii przed oficjalną publikacją.

W testach Beta uczestniczą najczęściej docelowi użytkownicy aplikacji lub wybrana grupa testerów zewnętrznych. Nie są to zazwyczaj testerzy zatrudnieni przez sklep z aplikacjami.

Testy wewnętrzne wykonuje zwykle zespół projektowy lub firma tworząca aplikację. Testy Beta angażują użytkowników spoza zespołu, którzy sprawdzają aplikację w bardziej rzeczywistych warunkach.

Pozwalają sprawdzić działanie aplikacji na różnych urządzeniach, wersjach systemu i w różnych scenariuszach użycia. Dzięki temu można poprawić błędy przed udostępnieniem aplikacji wszystkim użytkownikom.

Nie muszą. Przypadki testowe są typowe dla formalnych testów prowadzonych przez testerów, natomiast testy Beta często opierają się na naturalnym używaniu aplikacji przez użytkowników.

Testy funkcjonalne sprawdzają, czy konkretne funkcje działają zgodnie z wymaganiami. Testy Beta to etap udostępnienia aplikacji użytkownikom, który może ujawnić błędy funkcjonalne, wydajnościowe i użytecznościowe.

Polega na podzieleniu problemu na mniejsze podproblemy, rozwiązaniu ich osobno, a następnie połączeniu wyników w rozwiązanie całego problemu.

Bo każdy podproblem ma zwykle taką samą strukturę jak problem główny, tylko jest mniejszy. Rekurencja pozwala powtarzać ten sam sposób rozwiązania aż do przypadku prostego.

To sytuacja, w której podproblem jest już na tyle prosty, że można go rozwiązać bez dalszego dzielenia. Przykładem może być tablica jednoelementowa podczas sortowania.

Przykładami są sortowanie szybkie, sortowanie przez scalanie oraz wyszukiwanie binarne. Wszystkie dzielą problem na mniejsze części.

Dziel i zwyciężaj to ogólna metoda konstruowania dokładnych algorytmów przez podział problemu. Heurystyka szuka rozwiązania przybliżonego lub praktycznego, często bez gwarancji optymalności.

Najpierw problem jest dzielony na podproblemy, potem podproblemy są rozwiązywane, a na końcu ich wyniki są łączone w wynik końcowy.