Pytania pomocnicze - INF.04

RAD oznacza Rapid Application Development, czyli szybki rozwój aplikacji. Metodyka ta kładzie nacisk na szybkie tworzenie działających wersji systemu.

RAD polega na szybkim projektowaniu, prototypowaniu i częstym zbieraniu informacji zwrotnej od użytkownika. Mniej uwagi poświęca się długiemu planowaniu, a więcej adaptacji do zmian.

Prototypy pozwalają szybko pokazać użytkownikowi działającą część aplikacji. Dzięki temu można wcześniej wykryć błędne założenia i poprawić wymagania.

Model kaskadowy zakłada wykonywanie etapów po kolei, np. analiza, projekt, implementacja i testy. RAD jest bardziej elastyczny i dopuszcza częste zmiany oraz szybkie iteracje.

RAD sprawdza się, gdy wymagania mogą się zmieniać, a użytkownik jest dostępny do konsultacji. Jest przydatny przy projektach, w których ważne jest szybkie dostarczenie działającej aplikacji.

Do zalet RAD należą szybkie uzyskanie efektów, lepsze dopasowanie aplikacji do potrzeb użytkownika i możliwość szybkiego reagowania na zmiany.

RAD może być trudny w projektach bardzo dużych, krytycznych lub wymagających szczegółowej dokumentacji. Wymaga też aktywnego udziału użytkowników i sprawnego zespołu.

To aplikacja tworzona tak, aby mogła działać na więcej niż jednej platformie, np. Androidzie i iOS. Część kodu jest wspólna dla różnych systemów.

Xamarin korzysta z języka C# i ekosystemu .NET. Pozwala pisać aplikacje mobilne na Androida i iOS z dużą częścią wspólnego kodu.

Xamarin jest platformą do tworzenia aplikacji cross-platform w C#. Android Studio to środowisko programistyczne przeznaczone głównie do tworzenia aplikacji na Androida.

Xcode jest środowiskiem Apple używanym głównie do tworzenia aplikacji na iOS i macOS. Xamarin pozwala tworzyć aplikacje mobilne w C# na więcej niż jedną platformę.

Tak, React Native służy do tworzenia aplikacji mobilnych cross-platform. Nie jest jednak typowym narzędziem C#, ponieważ używa głównie JavaScriptu lub TypeScriptu.

Aplikacje Xamarin najczęściej tworzy się w Microsoft Visual Studio. Środowisko to dobrze integruje się z C#, .NET i narzędziami mobilnymi.

Radeon RX 580 jest dedykowaną kartą graficzną z własną pamięcią VRAM. Intel UHD Graphics 630 to układ zintegrowany, który ma znacznie niższą wydajność w grach.

Nie zawsze. VRAM jest ważna, ale liczy się także moc procesora graficznego, typ pamięci, szerokość magistrali i architektura karty.

Magistrala 256-bit określa szerokość połączenia między GPU a pamięcią VRAM. Szersza magistrala zwykle pozwala przesyłać więcej danych i zwiększa wydajność.

R7 240 ma znacznie słabszy układ graficzny, mniej pamięci i węższą magistralę 64-bit. Sam typ pamięci GDDR5 nie wystarcza do wysokiej wydajności.

Karta dedykowana jest osobnym podzespołem z własnym GPU i pamięcią VRAM. Karta zintegrowana jest częścią procesora lub chipsetu i zwykle korzysta z pamięci RAM komputera.

Należy sprawdzić model GPU, ilość i typ VRAM, szerokość magistrali, przepustowość pamięci oraz wyniki testów wydajności w grach.

SSD nie ma części mechanicznych, więc nie musi czekać na obrót talerzy ani ruch głowicy. Dane są odczytywane z pamięci flash, co znacznie skraca czas dostępu.

SSD SATA korzysta z interfejsu SATA, którego przepustowość ogranicza prędkość do około 550 MB/s. SSD NVMe korzysta zwykle z PCIe i może osiągać kilka tysięcy MB/s.

RPM oznacza liczbę obrotów talerzy dysku na minutę. Dysk 7200 RPM jest zwykle szybszy od 5400 RPM, ale nadal wolniejszy od SSD.

Nie. Cache może poprawić wydajność w niektórych sytuacjach, ale nie eliminuje ograniczeń mechanicznych HDD. SSD nadal zapewnia znacznie szybszy dostęp do danych.

PCIe 3.0 określa generację magistrali, przez którą dysk komunikuje się z komputerem. Zapewnia ona znacznie większą przepustowość niż SATA III.

Najbardziej pomocna jest podana prędkość odczytu. W pytaniu 3500 MB/s dla SSD NVMe jest znacznie większe niż 550 MB/s dla SSD SATA i typowe prędkości HDD.

Oznacza liczbę cykli pracy procesora wykonywanych w ciągu jednej sekundy. Najczęściej podaje się ją w GHz.

Ponieważ wyższe taktowanie oznacza, że procesor może wykonać więcej cykli pracy w tym samym czasie. W pytaniach egzaminacyjnych jest to podstawowy parametr prędkości CPU.

Nie. Liczba rdzeni określa, ile jednostek obliczeniowych ma procesor, a częstotliwość taktowania określa szybkość pracy rdzenia.

Nie zawsze. Wydajność zależy też od architektury procesora, liczby rdzeni, pamięci cache, RAM i rodzaju wykonywanego programu.

Pamięć podręczna, czyli cache, to bardzo szybka pamięć znajdująca się blisko procesora. Przyspiesza dostęp do często używanych danych, ale nie jest parametrem bezpośrednio określającym prędkość taktowania.

Rodzaj złącza informuje o kompatybilności procesora z płytą główną. Nie mówi bezpośrednio, jak szybko procesor wykonuje cykle pracy.

RPM oznacza liczbę obrotów talerzy dysku na minutę. Im wyższa wartość, tym szybciej talerze się obracają.

Szybszy obrót talerzy skraca czas oczekiwania głowicy na właściwy fragment danych. Dzięki temu odczyt i zapis mogą być szybsze.

Nie bezpośrednio. Pojemność określa ilość danych możliwych do zapisania, ale nie jest głównym parametrem szybkości pracy dysku.

Cache może przyspieszyć dostęp do często używanych danych, ale zwykle nie ma tak dużego wpływu na ogólną wydajność HDD jak prędkość obrotowa talerzy.

Nie zawsze. Interfejs określa maksymalną przepustowość, ale w klasycznych dyskach HDD ograniczeniem często jest mechaniczna praca talerzy i głowicy.

HDD ma ruchome części mechaniczne, więc jego wydajność zależy m.in. od RPM. SSD nie ma talerzy ani głowicy, dlatego jest zwykle znacznie szybszy.

Karta graficzna odpowiada za płynne wyświetlanie modeli 2D i 3D, obracanie sceny oraz pracę z dużymi projektami. Profesjonalne GPU zapewnia większą stabilność i wydajność niż zintegrowany układ graficzny.

Zintegrowany układ graficzny jest częścią procesora i korzysta z pamięci RAM komputera. Dedykowana karta graficzna ma własny procesor GPU i pamięć VRAM, dlatego jest znacznie wydajniejsza w zadaniach graficznych.

Komputer stacjonarny łatwiej wyposażyć w wydajną kartę graficzną, mocniejszy procesor, większą ilość RAM i skuteczniejsze chłodzenie. Ma też większe możliwości rozbudowy.

Nie. RAM jest ważny przy dużych projektach, ale do płynnej pracy z grafiką 3D potrzebna jest także wydajna karta graficzna oraz odpowiedni procesor.

Serwer jest przeznaczony głównie do udostępniania usług, danych lub obliczeń sieciowych. Do interaktywnej pracy graficznej CAD ważniejsze jest stanowisko robocze z profesjonalnym GPU.

Oznacza to, że producent oprogramowania lub sprzętu przetestował kartę i sterowniki pod kątem stabilnej pracy z danym programem CAD. Zmniejsza to ryzyko błędów wyświetlania i awarii.

DDR5 jest znacznie nowszym standardem, oferuje wyższą przepustowość i lepszą wydajność. DDR3 to starsza technologia, która nie pasuje do nowoczesnych platform gamingowych.

DDR5 zapewnia większą przepustowość i obsługuje wyższe częstotliwości pracy niż DDR4. DDR4 nadal może być użyteczne, ale DDR5 jest bardziej przyszłościowym standardem.

LPDDR4 to pamięć energooszczędna stosowana głównie w laptopach, tabletach i urządzeniach mobilnych. W komputerach stacjonarnych zwykle używa się standardowych modułów DDR.

Zbyt mała ilość RAM może powodować przycięcia, dłuższe ładowanie i spadki płynności. W nowoczesnych grach często zaleca się co najmniej 16 GB RAM.

Nie. Na wydajność wpływają też procesor, karta graficzna, dysk, płyta główna i ustawienia gry. DDR5 jest jednym z elementów wydajnego zestawu.

Płyta główna obsługuje określony typ pamięci, np. DDR4 albo DDR5. Modułów DDR5 nie da się użyć w slocie przeznaczonym wyłącznie dla DDR4.

Fetch to pobranie kolejnej instrukcji programu z pamięci operacyjnej. Jest to pierwszy etap przetwarzania instrukcji przez procesor.

Procesor musi najpierw pobrać instrukcję z pamięci, aby wiedzieć, co ma analizować. Decode następuje dopiero po etapie Fetch.

Decode polega na zinterpretowaniu pobranej instrukcji. Procesor ustala, jaka operacja ma zostać wykonana i jakich argumentów dotyczy.

W etapie Execution procesor wykonuje rozkaz, np. dodaje liczby, porównuje wartości albo wykonuje skok w programie. W wielu operacjach bierze udział ALU.

Write Back oznacza zapisanie wyniku wykonanej instrukcji. Wynik może trafić do rejestru procesora albo do pamięci.

Typowa kolejność to: Fetch, Decode, Execution, Write Back. Najważniejsze w tym pytaniu jest zapamiętanie, że pierwszy jest Fetch.

ISA to architektura zestawu instrukcji procesora. Określa, jakie rozkazy procesor potrafi wykonać i jak są one reprezentowane na poziomie kodu maszynowego.

Program skompilowany do kodu maszynowego musi być zgodny z ISA danego procesora. Kod dla x86-64 nie uruchomi się bezpośrednio na procesorze ARM, jeśli nie zostanie przetłumaczony lub emulowany.

ISA opisuje, jakie instrukcje procesor udostępnia programom. Fizyczna budowa procesora opisuje, jak sprzęt wewnętrznie realizuje te instrukcje.

Tak. Różne modele procesorów mogą obsługiwać tę samą ISA, np. x86-64, ale różnić się wydajnością, liczbą rdzeni, pamięcią cache lub technologią wykonania.

Oznacza to, że procesor pobiera instrukcję z pamięci, dekoduje ją i wykonuje odpowiednią operację, np. dodawanie, porównanie lub skok.

Nie. Pamięć podręczna dotyczy głównie organizacji i wydajności procesora. ISA przede wszystkim określa zestaw instrukcji widoczny dla programu.