Pytania pomocnicze - MOT.02

Rękawica może zostać pochwycona przez obracającą się tarczę lub wrzeciono. Może to doprowadzić do wciągnięcia dłoni i ciężkiego urazu.

Najczęściej stosuje się okulary ochronne lub przyłbicę, maskę przeciwpyłową oraz ochronniki słuchu. Ważna jest też dopasowana odzież robocza.

Chronią oczy przed iskrami, pyłem i odpryskami materiału lub ściernicy. Uszkodzenie oka może nastąpić nawet przy krótkiej pracy bez ochrony.

Maskę stosuje się, gdy podczas obróbki powstaje pył, np. przy szlifowaniu metalu, lakieru, tworzyw lub elementów ciernych. Ogranicza ona wdychanie szkodliwych cząstek.

Niebezpieczne są luźne rękawy, sznurki, biżuteria, zegarki i długie niezabezpieczone włosy. Mogą zostać pochwycone przez obracające się części maszyny.

Należy sprawdzić stan tarczy, osłon, przewodu zasilającego, mocowania oraz działanie wyłącznika. Uszkodzonej szlifierki nie wolno używać.

Nafta jest produktem ropopochodnym, który może podrażniać przewód pokarmowy i stwarzać ryzyko zachłyśnięcia. Szczególnie groźne jest przedostanie się jej do dróg oddechowych.

Zgodnie z podanym kluczem egzaminacyjnym należy wskazać odpowiedź A, czyli wywołanie wymiotów.

Zalecenia medyczne i informacje z kart charakterystyki mogą różnić się od starszych schematów egzaminacyjnych. Przy produktach ropopochodnych prowokowanie wymiotów może zwiększać ryzyko zachłyśnięcia.

Należy podać nazwę substancji, ilość i czas spożycia, stan poszkodowanego oraz objawy. Warto zabezpieczyć opakowanie lub kartę charakterystyki preparatu.

Nie należy podawać leków, napojów ani prowokować wymiotów bez pewności, że jest to zalecane dla danej substancji. Błędne działanie może pogorszyć stan poszkodowanego.

Karty charakterystyki zawierają informacje o zagrożeniach, środkach ochrony i pierwszej pomocy. Pomagają prawidłowo reagować przy kontakcie z paliwami, olejami, rozpuszczalnikami i innymi chemikaliami.

Elektrolit zawiera kwas siarkowy, który działa żrąco. Może powodować oparzenia chemiczne i uszkodzenie tkanek.

Należy natychmiast spłukiwać miejsce dużą ilością chłodnej bieżącej wody przez kilka minut. To zmniejsza stężenie kwasu i ogranicza uszkodzenie skóry.

Tłusty krem może utrudnić usunięcie substancji żrącej ze skóry. Najpierw trzeba dokładnie wypłukać elektrolit wodą.

Nie. Spirytus może dodatkowo podrażnić lub uszkodzić skórę i nie jest właściwym środkiem do usuwania elektrolitu.

Gdy oparzenie jest rozległe, bardzo bolesne, pojawiają się pęcherze albo elektrolit dostał się do oczu. Pomoc jest też wskazana, jeśli objawy nie ustępują po płukaniu.

Należy używać okularów ochronnych i rękawic odpornych na chemikalia. Chronią one przed rozpryskiem elektrolitu i kontaktem ze skórą.

Ciśnienie oblicza się ze wzoru p = F / S, gdzie F to siła, a S to pole powierzchni. Oznacza to, że ciśnienie zależy od siły i powierzchni jej działania.

Nacisk jest siłą działającą na powierzchnię. Ciśnienie to nacisk przypadający na jednostkę powierzchni.

Podstawową jednostką ciśnienia w układzie SI jest paskal, oznaczany jako Pa. Jeden paskal to jeden niuton na metr kwadratowy.

Ponieważ ciśnienie zależy także od pola powierzchni. Ta sama siła działająca na mniejszą powierzchnię powoduje większe ciśnienie.

Ciśnienie kontroluje się m.in. w oponach, układzie paliwowym, układzie olejowym, układzie hamulcowym oraz podczas badania sprężania w cylindrach.

Wpływa na bezpieczeństwo jazdy, zużycie paliwa, zużycie bieżnika i przyczepność pojazdu. Zbyt niskie lub zbyt wysokie ciśnienie pogarsza właściwości jezdne.

Film smarny to cienka warstwa oleju lub smaru oddzielająca powierzchnie elementów. Chroni je przed bezpośrednim kontaktem, tarciem i nadmiernym zużyciem.

Olej o właściwej lepkości zapewnia odpowiednie smarowanie panewek, wałków, tłoków i innych elementów. Zbyt mała lub zbyt duża lepkość może pogorszyć ochronę silnika.

W niskiej temperaturze olej jest gęstszy i płynie wolniej, czyli ma większą lepkość. Po rozgrzaniu staje się rzadszy, a jego lepkość maleje.

Lepkość opisuje opór cieczy przed płynięciem. Smarowność oznacza zdolność środka smarnego do zmniejszania tarcia i zużycia współpracujących części.

Zbyt rzadki olej może nie utrzymać trwałego filmu smarnego. Może to prowadzić do zwiększonego tarcia, hałasu, przegrzewania i szybszego zużycia części.

Oznaczenie informuje o zachowaniu oleju w niskiej i wysokiej temperaturze. Liczba przed W dotyczy warunków zimowych, a liczba po myślniku lepkości w temperaturze pracy.

Ponieważ jego płyty wykonane są z ołowiu i związków ołowiu, a elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego. Oba te składniki biorą udział w magazynowaniu energii.

Końcówki biegunowe wykonuje się z ołowiu lub stopów ołowiu. Jest to materiał zgodny z konstrukcją akumulatora kwasowo-ołowiowego i odporny na działanie elektrolitu.

Umożliwiają podłączenie akumulatora do instalacji elektrycznej pojazdu. Przez biegun dodatni i ujemny przepływa prąd zasilający odbiorniki oraz rozrusznik.

Nalot i korozja zwiększają opór elektryczny połączenia. W efekcie do rozrusznika może dopływać zbyt mały prąd.

Elektrolitem jest wodny roztwór kwasu siarkowego. Jego gęstość informuje o stanie naładowania akumulatora obsługowego.

Bieguny akumulatora są zwykle ołowiane, natomiast klemy przewodów mogą być wykonane z innych metali lub stopów. Pytanie egzaminacyjne dotyczy końcówek biegunowych akumulatora, a nie zacisków przewodów.

Stopy aluminium są lekkie, dobrze przewodzą ciepło i łatwo nadają się do odlewania. Dzięki temu głowica szybciej odprowadza ciepło z komory spalania.

Siluminy to stopy aluminium z krzemem. Stosuje się je m.in. do odlewów głowic cylindrów, bloków silnika i tłoków.

Głowica zamyka od góry cylindry i współtworzy komorę spalania. Znajdują się w niej zwykle zawory, kanały dolotowe i wylotowe oraz elementy układu rozrządu.

Żeliwo jest cięższe od aluminium i gorzej przewodzi ciepło. Może być wytrzymałe, ale zwiększa masę silnika i pogarsza odprowadzanie ciepła.

Dobra przewodność cieplna ułatwia odprowadzanie ciepła z komory spalania do układu chłodzenia. Pomaga to ograniczyć przegrzewanie silnika i spalanie stukowe.

Litera B oznacza pożary cieczy palnych oraz substancji topiących się pod wpływem ciepła, np. benzyny, oleju napędowego, rozpuszczalników czy parafiny.

Są to ciecze palne, których pary mogą się zapalić. Dlatego klasyfikuje się je jako pożary grupy B.

Do pożarów paliw płynnych stosuje się m.in. gaśnice proszkowe, pianowe lub śniegowe, jeśli są przeznaczone do grupy B.

Nie należy gasić benzyny wodą, ponieważ paliwo może unosić się na powierzchni wody i rozprzestrzeniać pożar.

Oznaczenia literowe informują, do jakiej grupy pożarów dana gaśnica jest przeznaczona. Pozwala to szybko dobrać właściwy środek gaśniczy.

Może zawierać glikole i dodatki chemiczne szkodliwe dla środowiska. Rozcieńczenie wodą nie usuwa jej szkodliwości.

Należy zebrać ją do szczelnego pojemnika i przekazać do utylizacji lub odbioru przez uprawnioną firmę.

Nie. Zużyta ciecz chłodząca nadal jest odpadem i powinna zostać zagospodarowana zgodnie z przepisami.

W szczelnym, opisanym pojemniku, zabezpieczonym przed wyciekiem i przypadkowym zmieszaniem z innymi odpadami.

Nie wolno wylewać m.in. zużytego oleju silnikowego, płynu hamulcowego, cieczy chłodzącej, paliwa ani rozpuszczalników.

Układ ten pracuje w wysokiej temperaturze, przy dużym ciśnieniu i znacznym tarciu. Guma nie wytrzymałaby takich warunków, dlatego stosuje się metale i ich stopy.

Do podstawowych elementów należą tłok, pierścienie tłokowe, sworzeń tłokowy, korbowód, panewki i wał korbowy. Ich zadaniem jest zamiana ruchu tłoka na ruch obrotowy wału.

W zawieszeniu guma występuje m.in. w tulejach wahaczy, mocowaniach stabilizatora i poduszkach amortyzatorów. Służy głównie do tłumienia drgań i hałasu.

Gumowe przewody umożliwiają przepływ płynu chłodzącego między elementami silnika i chłodnicy. Ich elastyczność pozwala kompensować drgania oraz ruchy zespołu napędowego.

W układzie kierowniczym spotyka się osłony gumowe przegubów, mieszki przekładni kierowniczej i elementy tłumiące mocowania. Chronią one części przed zanieczyszczeniami i ograniczają drgania.

Guma jest elastyczna i dobrze pochłania drgania. Dzięki temu zmniejsza hałas, poprawia komfort jazdy i ogranicza przenoszenie wibracji na nadwozie.

Gumę stosuje się tam, gdzie potrzebna jest elastyczność, uszczelnienie lub tłumienie drgań. Nie stosuje się jej jako materiału roboczego w miejscach bardzo gorących, mocno obciążonych i narażonych na intensywne tarcie.