Pytania pomocnicze - TKO.05

Służy do przedstawienia elektrycznego podziału sieci trakcyjnej na sekcje. Ułatwia prowadzenie przełączeń, wyłączanie napięcia i lokalizowanie uszkodzeń.

Na schemacie mogą być pokazane m.in. izolatory sekcyjne, izolowane przęsła naprężania oraz miejsca podziału poprzecznego i podłużnego sieci.

Stacje trakcyjne są źródłami zasilania sieci jezdnej. Ich lokalizacja pozwala określić, które odcinki sieci są zasilane z danego punktu.

Ponieważ dotyczy układu torowego, a nie elektrycznego podziału sieci trakcyjnej. Schemat sekcjonowania obejmuje głównie zasilanie, izolację i łączniki sieci.

Odłączniki sekcyjne umożliwiają rozdzielanie lub łączenie poszczególnych odcinków sieci trakcyjnej. Są ważne przy przełączeniach i pracach eksploatacyjnych.

Numery torów i rozjazdów pozwalają jednoznacznie określić, które części infrastruktury są objęte zasilaniem z danej sekcji sieci.

Służy do kontrolowanego wyginania drutu jezdnego podczas montażu, regulacji lub napraw sieci trakcyjnej. Pozwala nadać przewodowi wymagany kształt bez jego przecięcia.

Charakterystyczne są rolki lub prowadnice obejmujące przewód oraz długa dźwignia służąca do wywierania siły. Przewód jest w niej wyginany, a nie cięty ani zgrzewany.

Giętarka zmienia kształt przewodu, natomiast nożyce służą do jego przecięcia. Nożyce mają szczęki tnące, a giętarka układ rolek, prowadnic lub docisku.

Nieprawidłowe wyginanie może spowodować załamanie, spłaszczenie lub osłabienie przewodu. Może to pogorszyć współpracę przewodu z pantografem i przyspieszyć zużycie elementów sieci.

Najczęściej w rejonie rozjazdów, skrzyżowań torów, odcinków przejściowych oraz przy dopasowywaniu przebiegu przewodu do konstrukcji sieci. W takich miejscach ważna jest dokładna geometria prowadzenia drutu.

Przewód jezdny współpracuje bezpośrednio z pantografem pojazdu. Jego niewłaściwe położenie lub kształt może powodować iskrzenie, nierównomierne zużycie i uszkodzenia sieci.

Litera A oznacza, że kabel ma żyły aluminiowe. Jest to podstawowa cecha odróżniająca YAKY od YKY.

YAKY ma żyły aluminiowe, natomiast YKY ma żyły miedziane. Oba mogą mieć izolację i powłokę z PVC.

Żyła aluminiowa ma srebrnoszary kolor. Żyła miedziana jest czerwonobrązowa.

Litera K oznacza kabel elektroenergetyczny. Wskazuje, że wyrób jest przeznaczony do przesyłu lub rozdziału energii elektrycznej.

Żyły sektorowe pozwalają lepiej wykorzystać przekrój kabla i zmniejszyć jego średnicę zewnętrzną. Są często spotykane w kablach wielożyłowych o większych przekrojach.

Kabel YAKY stosuje się w sieciach elektroenergetycznych do zasilania i rozdziału energii. Może być układany m.in. w ziemi, kanałach kablowych lub instalacjach zewnętrznych, zgodnie z warunkami producenta.

Odgromnik chroni urządzenia sieci trakcyjnej przed przepięciami wywołanymi wyładowaniami atmosferycznymi. Odprowadza energię przepięcia do uziemienia.

Taki kształt ułatwia powstanie kontrolowanego przeskoku iskry przy przepięciu oraz pomaga wydłużyć i zgasić łuk elektryczny.

Ochrona odgromowa zabezpiecza instalacje przed skutkami piorunów i przepięć. Ochrona przeciwporażeniowa ma chronić ludzi przed niebezpiecznym dotykiem części pod napięciem.

Odgromnik musi mieć drogę odprowadzenia prądu udarowego do ziemi. Zbyt duża rezystancja uziemienia pogarsza skuteczność ochrony.

Nie. Przeciążenie zabezpieczają np. bezpieczniki lub wyłączniki nadprądowe, a odgromnik działa przy przepięciach atmosferycznych lub łączeniowych.

Często ma widoczne elektrody iskiernikowe, izolator oraz połączenie z przewodem uziemiającym. W odgromniku rożkowym charakterystyczne są dwa rozchylone metalowe pręty.

Jest to wartość prądu różnicowego, przy której RCD odłącza zasilanie. Pomiar pozwala sprawdzić, czy wyłącznik działa zgodnie ze swoim prądem znamionowym IΔn.

Pomiar prądu zadziałania określa, przy jakiej wartości prądu różnicowego wyłącznik zadziała. Pomiar czasu zadziałania określa, jak szybko wyłącznik odłączy obwód po pojawieniu się prądu różnicowego.

Miernik może bezpiecznie wymusić kontrolowany prąd różnicowy i zmierzyć reakcję wyłącznika. Dzięki temu można ocenić skuteczność ochrony przeciwporażeniowej.

Pomiar impedancji pętli zwarcia dotyczy obwodu zwarciowego i skuteczności samoczynnego wyłączenia przez zabezpieczenia nadprądowe. Pomiar RCD dotyczy reakcji wyłącznika na prąd różnicowy, czyli prąd upływu.

Istotne są przewody L, N i PE. Miernik wymusza prąd różnicowy tak, aby część prądu nie wracała przewodem neutralnym, co powoduje zadziałanie RCD.

Prąd 30 mA uznaje się za wartość zapewniającą skuteczną ochronę dodatkową przed porażeniem w wielu instalacjach niskiego napięcia. Taki RCD powinien szybko odłączyć zasilanie przy niebezpiecznym prądzie upływowym.

Ponieważ nie są przyrządem pomiarowym ani wskaźnikiem napięcia. Zapewniają izolację podczas manipulacji, ale nie informują o obecności lub braku napięcia.

Brak napięcia potwierdza się odpowiednim wskaźnikiem napięcia lub dopuszczonym przyrządem kontrolnym. Przyrząd powinien być sprawdzony przed i po użyciu.

Można ich używać do zakładania i zdejmowania osłon izolacyjnych, ustawiania przegród izolacyjnych oraz obsługi niektórych wkładek bezpiecznikowych.

Kleszcze izolacyjne są narzędziem do chwytania i manipulowania elementami. Wskaźnik napięcia służy do sprawdzenia, czy w danym punkcie występuje napięcie.

Należy sprawdzić ich stan techniczny, czystość, suchość, brak uszkodzeń oraz dopuszczenie do pracy przy danym napięciu.

Izolacja narzędzia ma określoną wytrzymałość elektryczną. Użycie sprzętu o zbyt niskiej klasie napięciowej może doprowadzić do przebicia i porażenia.

Są to wskaźniki przeznaczone dla prowadzących elektryczne pojazdy trakcyjne. Informują o zasadach jazdy związanych z siecią trakcyjną i pantografem.

Wskaźnik We 4 oznacza zakaz wjazdu elektrycznych pojazdów trakcyjnych. Pojazd elektryczny nie może kontynuować jazdy za tym wskaźnikiem.

Zakaz wjazdu całkowicie zabrania dalszej jazdy pojazdowi elektrycznemu. Nakaz opuszczenia pantografu pozwala jechać dalej, ale bez poboru prądu z sieci trakcyjnej.

Zakaz może wynikać z braku sieci trakcyjnej, wyłączenia napięcia, uszkodzenia sieci albo prowadzonych prac. Chroni pojazd, obsługę i infrastrukturę przed niebezpieczną sytuacją.

Obowiązują przede wszystkim maszynistów prowadzących elektryczne pojazdy trakcyjne. Są istotne także dla pracowników utrzymania sieci trakcyjnej i dyspozytorów.

Ustawia się je przy torach, na konstrukcjach wsporczych sieci trakcyjnej lub w miejscach dobrze widocznych dla maszynisty. Ich lokalizacja zależy od funkcji danego wskaźnika.

Ponieważ należy najpierw fizycznie przerwać zasilanie urządzenia lub odcinka sieci. Dopiero po odłączeniu można bezpiecznie wykonywać dalsze czynności, takie jak zabezpieczenie, sprawdzenie braku napięcia i uziemienie.

Wyłączenie oznacza przerwanie pracy urządzenia, np. wyłącznikiem. Odłączenie oznacza uzyskanie widocznej lub pewnej przerwy izolacyjnej od źródła zasilania.

Brak napięcia sprawdza się po odłączeniu urządzenia od zasilania i zabezpieczeniu przed ponownym załączeniem. Nie zastępuje to samego odłączenia.

Uziemienie chroni przed niebezpiecznym napięciem, które może pojawić się przez pomyłkowe załączenie, indukcję lub wyładowanie atmosferyczne. Wykonuje się je dopiero po sprawdzeniu braku napięcia.

Stosuje się blokady mechaniczne, zamknięcia, tablice ostrzegawcze oraz procedury organizacyjne. Celem jest uniemożliwienie podania napięcia przez osobę nieuprawnioną lub przez pomyłkę.

Oznakowanie informuje o zagrożeniu lub prowadzonych pracach, ale nie usuwa napięcia. Bez wcześniejszego wyłączenia i odłączenia urządzeń nadal istnieje ryzyko porażenia.

Podczas przeładowania zachodzi elektroliza wody i wydzielają się wodór oraz tlen. Ich mieszanina jest wybuchowa i może zapalić się od iskry lub płomienia.

Nie. Pojemność znamionowa wynika z budowy akumulatora, a zbyt duży prąd ładowania prowadzi głównie do gazowania, nagrzewania i uszkodzeń.

Typowe objawy to silne gazowanie elektrolitu, wzrost temperatury obudowy, zapach gazów, ubytek elektrolitu oraz nietypowe napięcie ładowania.

Wentylacja usuwa wydzielający się wodór i zmniejsza ryzyko powstania mieszaniny wybuchowej. Ładowanie w zamkniętym, niewentylowanym miejscu jest niebezpieczne.

Iskra może zapalić wodór wydzielający się podczas ładowania. Dlatego prostownik należy wyłączyć przed odłączaniem przewodów.

Należy kierować się instrukcją producenta akumulatora lub prostownika. Przekroczenie dopuszczalnego prądu może skrócić żywotność akumulatora i stworzyć zagrożenie wybuchem.

Areometr służy do pomiaru gęstości elektrolitu, co pozwala ocenić stan naładowania akumulatora. Pomiar wykonuje się ostrożnie, ponieważ elektrolit jest żrący.

Stosuje się wyłącznik różnicowoprądowy typu B. Jest on przeznaczony do wykrywania prądów różnicowych przemiennych, pulsujących oraz gładkich stałych.

Typ A wykrywa prąd różnicowy sinusoidalny przemienny oraz pulsujący stały. Typ B dodatkowo wykrywa gładki prąd stały, dlatego stosuje się go m.in. przy falownikach i prostownikach.

Typ AC reaguje tylko na sinusoidalny prąd różnicowy przemienny. Składowa stała może nasycić jego przekładnik pomiarowy i uniemożliwić prawidłowe zadziałanie.

Może występować w instalacjach z prostownikami, falownikami, ładowarkami pojazdów elektrycznych, napędami przekształtnikowymi oraz układami fotowoltaicznymi.

Na obudowie znajduje się symbol graficzny określający typ RCD, np. AC, A lub B. Dla typu B stosuje się oznaczenie informujące o zdolności wykrywania również prądów stałych wygładzonych.

IΔn to znamionowy prąd różnicowy zadziałania, np. 30 mA, 100 mA lub 300 mA. Określa wartość prądu upływu, przy której wyłącznik powinien zadziałać.