Pytania pomocnicze - TWO.06

Służy do pomiaru grubości ścianek rur, tulei i rurociągów. Pozwala ocenić, czy element nie został nadmiernie zużyty lub skorodowany.

Ma specjalną końcówkę, najczęściej kulistą lub zaokrągloną, którą przykłada się do wewnętrznej powierzchni rury. Zwykły mikrometr zewnętrzny mierzy głównie średnice lub grubości elementów o płaskich powierzchniach.

Końcówka kulista dobrze przylega do zakrzywionej wewnętrznej powierzchni rury. Dzięki temu pomiar grubości ścianki jest dokładniejszy.

Miejsce pomiaru należy oczyścić z farby, rdzy, kamienia i innych osadów. Zanieczyszczenia mogłyby zawyżyć wynik pomiaru.

Pomiar pozwala wykryć ubytki materiału spowodowane korozją, erozją lub zużyciem eksploatacyjnym. Na tej podstawie można zdecydować o naprawie albo wymianie rurociągu.

Najczęstsze błędy to pomiar na zabrudzonej powierzchni, zbyt mocny docisk, ustawienie przyrządu pod kątem oraz użycie niewłaściwego typu mikrometru.

W układzie bezpośrednim silnik napędza wał śrubowy bez przekładni. W układzie pośrednim między silnikiem a wałem znajduje się przekładnia redukcyjna.

Przekładnia redukcyjna zmniejsza prędkość obrotową z silnika do wartości odpowiedniej dla śruby napędowej. Jednocześnie zwiększa moment obrotowy na wale.

Zbyt duża prędkość śruby pogarsza sprawność napędu i może powodować kawitację. Prowadzi też do większych drgań, hałasu i zużycia elementów.

Nie. Wał pośredni może występować również w innych układach linii wałów, dlatego nie jest elementem jednoznacznie charakterystycznym dla napędu pośredniego.

Łożysko oporowe przenosi siłę osiową, czyli napór śruby, na kadłub statku. Nie jest jednak elementem występującym wyłącznie w układzie pośrednim.

Najczęściej z silnikami średnioobrotowymi i szybkoobrotowymi. Ich prędkość obrotowa jest zbyt wysoka do bezpośredniego napędu śruby.

Należy znaleźć w tabeli odpowiedni przedmiot i odczytać wartość z kolumny dotyczącej ciężaru jednej sztuki. W tym pytaniu głowica waży 2820 kg, a tłok z trzonem 4215 kg.

Tłok z trzonem waży 4215 kg, czyli 4,215 t. Osprzęt o DOR 4 t byłby przeciążony, dlatego należy wybrać większą wartość.

Tylko wtedy, gdy elementy miałyby być podnoszone jednocześnie. Jeżeli są transportowane osobno, wystarczy dobrać osprzęt do cięższego elementu.

Decyduje tłok komplet z trzonem, ponieważ jego masa wynosi 4215 kg i jest większa niż masa głowicy wynosząca 2820 kg.

Masę w kilogramach należy podzielić przez 1000. Przykładowo 4215 kg to 4,215 t.

Jeżeli masa ładunku przekracza dostępną wartość DOR, trzeba wybrać kolejny większy udźwig. Dla 4,215 t właściwym wyborem z podanych odpowiedzi jest 5 t.

Może dojść do zerwania zawiesia, uszkodzenia ładunku, awarii urządzenia dźwignicowego oraz wypadku ludzi znajdujących się w pobliżu.

Butla może się wyślizgnąć, obrócić lub zostać uszkodzona. Szczególnie niebezpieczne jest uszkodzenie zaworu, które może spowodować gwałtowne uwolnienie gazu.

Kosz utrzymuje butle w stabilnej pozycji i zabezpiecza je przed wypadnięciem oraz przemieszczaniem. Umożliwia bezpieczne podnoszenie i transport na pokładzie.

Należy zamknąć zawór, założyć kołpak ochronny i sprawdzić stan butli. Butla powinna być zabezpieczona przed przewróceniem i uderzeniem.

Uszkodzony zawór może doprowadzić do nagłego wypływu gazu pod wysokim ciśnieniem. Butla może wtedy zachowywać się jak pocisk i stanowić poważne zagrożenie dla ludzi oraz wyposażenia statku.

W karcie charakterystyki SDS/MSDS. Zawiera ona informacje o zagrożeniach, magazynowaniu, transporcie, środkach ochrony i postępowaniu awaryjnym.

Statek może się kołysać i przechylać, a przestrzeń manewrowa jest ograniczona. Dlatego butle muszą być szczególnie dobrze zabezpieczone przed przemieszczeniem.

Kawitacja polega na tworzeniu się pęcherzyków pary w cieczy przy zbyt niskim ciśnieniu, a następnie ich gwałtownym zapadaniu się. Powoduje to hałas, drgania i uszkodzenia elementów pompy.

Ograniczenie przepływu po stronie ssawnej powoduje spadek ciśnienia przed wirnikiem. Gdy ciśnienie spadnie poniżej ciśnienia parowania cieczy, powstają pęcherzyki pary.

Dławienie po stronie tłocznej zwiększa opory za pompą i zmienia punkt pracy, ale nie powoduje typowego spadku ciśnienia na wejściu do wirnika. Kawitacja najczęściej wynika z problemów po stronie ssawnej.

Typowe objawy to głośna praca przypominająca grzechotanie, drgania, spadek wydajności, niestabilne ciśnienie oraz przyspieszone zużycie wirnika.

Wzrost temperatury zwiększa ciśnienie parowania cieczy, więc ciecz łatwiej zaczyna wrzeć przy niższym ciśnieniu. Dlatego gorące medium jest bardziej podatne na kawitację.

Powinien sprawdzić drożność przewodu ssawnego, stan filtrów, położenie zaworów, szczelność instalacji oraz obecność powietrza w układzie. Należy też skontrolować parametry pracy pompy.

Tak. Zapadanie się pęcherzyków pary powoduje mikrouderzenia, które mogą wyrywać materiał z powierzchni łopatek i prowadzić do ich erozji.

To niestabilna praca sprężarki, w której przepływ powietrza staje się pulsacyjny. Objawia się wahaniami ciśnienia doładowania, hałasem i drganiami.

Nieprawidłowa dawka paliwa powoduje nierówną pracę cylindra i zmienną energię spalin. Turbina otrzymuje wtedy niestabilny napęd, co może zaburzyć pracę sprężarki.

Typowe objawy to nierówna praca silnika, spadek mocy, dymienie, nietypowe temperatury spalin i wahania obrotów.

Nie. Podczas normalnej pracy silnika turbosprężarka powinna pracować stabilnie, a pompowanie zwykle świadczy o usterce lub zaburzeniu przepływu.

Mogą to być zabrudzenia sprężarki, zanieczyszczona chłodnica powietrza doładowującego, ograniczony przepływ spalin lub nierówna praca cylindrów.

Turbosprężarka jest napędzana energią spalin ze wszystkich cylindrów. Gdy jeden cylinder pracuje nieprawidłowo, strumień spalin staje się nierównomierny, co zaburza pracę turbiny i sprężarki.

Maszyna sterowa wychyla ster statku zgodnie z komendą z mostka. Umożliwia zmianę kursu i utrzymanie kierunku ruchu jednostki.

Charakterystyczne są masywne siłowniki hydrauliczne, centralny element połączony z trzonem sterowym oraz układ przenoszący moment na ster. Często widać też pompy i przewody hydrauliczne.

Awaria maszyny sterowej może spowodować utratę sterowności statku. Z tego powodu układ ma rozwiązania rezerwowe i podlega regularnym próbom.

Najczęściej spotyka się maszyny sterowe tłokowe, pracujące z siłownikami hydraulicznymi, oraz łopatkowe, w których moment powstaje w mechanizmie hydraulicznym o ruchu obrotowym.

Sprawdza się wychylenie steru na obie burty, pracę pomp, wskaźniki kąta steru, alarmy oraz sterowanie awaryjne. Kontroluje się także poziom oleju i ewentualne przecieki.

Maszyna sterowa jest całym układem wykonawczym do poruszania sterem. Pompa śrubowa to tylko urządzenie do przetłaczania cieczy i może być elementem instalacji, ale nie służy bezpośrednio do sterowania statkiem.

Ponieważ pożar na statku wymaga natychmiastowej, skoordynowanej reakcji. Oficer wachtowy może uruchomić alarm, powiadomić kapitana i skierować załogę do właściwych zadań.

Oficer wachtowy przyjmuje zgłoszenie, ocenia sytuację i inicjuje procedury alarmowe. Może zarządzić alarm, powiadomić dowództwo oraz koordynować pierwsze działania załogi.

Może narazić osobę na zadymienie, poparzenie lub odcięcie drogi ewakuacji. Bez zgłoszenia pożar może rozwinąć się, zanim reszta załogi dowie się o zagrożeniu.

Tylko wtedy, gdy pożar jest mały, droga odwrotu jest bezpieczna, a osoba wie, jakiego sprzętu użyć. Nie może to opóźniać zgłoszenia zagrożenia.

Załoga wykonuje zadania przypisane w rozkładzie alarmowym, np. udaje się na stanowiska, przygotowuje sprzęt gaśniczy, zamyka wentylację lub zabezpiecza rejon pożaru.

Ewakuację zarządza się zgodnie z decyzją dowództwa i procedurami. Natychmiastowa, nieskoordynowana ewakuacja mogłaby utrudnić akcję ratowniczą.

Należy podać miejsce pożaru, co się pali, wielkość zagrożenia, obecność ludzi w rejonie oraz ewentualne ryzyko związane z paliwem, prądem lub gazami.

Służy do ochrony członka załogi przed wychłodzeniem po opuszczeniu statku i znalezieniu się w wodzie. Zwiększa szanse przeżycia do czasu podjęcia przez służby ratownicze.

Kombinezon ratunkowy zakłada się przy alarmie opuszczenia statku. Jest związany z ewakuacją do łodzi lub tratw ratunkowych.

Jaskrawy kolor, zwykle pomarańczowy lub czerwony, ułatwia zauważenie rozbitka na powierzchni morza. Elementy odblaskowe dodatkowo poprawiają widoczność w nocy.

Kombinezon ratunkowy chroni głównie przed zimnem i wodą podczas ewakuacji. Ubranie strażackie chroni przed wysoką temperaturą, płomieniami i promieniowaniem cieplnym podczas gaszenia pożaru.

Powinien wykonać czynności zgodne z rozkładem alarmowym, zabrać wymagane środki ratunkowe i udać się na wyznaczone miejsce zbiórki. Dalsze działania wykonuje na polecenie oficera lub dowódcy.

W zimnej wodzie organizm bardzo szybko traci ciepło, co może prowadzić do hipotermii. Sprawne założenie kombinezonu znacząco zwiększa czas przeżycia.

Docieranie usuwa drobne nierówności z powierzchni grzybka i gniazda. Dzięki temu elementy lepiej do siebie przylegają na całym obwodzie.

Toczenie i frezowanie służą głównie do kształtowania elementu i usuwania większej ilości materiału. Docieranie jest obróbką wykańczającą, która zapewnia dokładne dopasowanie powierzchni.

Podczas zamykania zaworu grzybek zaworowy dociska się do gniazda zaworowego. Szczelność zależy od jakości ich powierzchni przylegania.

Na powierzchniach styku powinna być widoczna równomierna, ciągła przylgnia bez przerw. Oznacza to, że grzybek i gniazdo przylegają do siebie na całym obwodzie.

Pasta docierająca zawiera ziarna ścierne. Jeśli pozostaną na elementach, mogą powodować przyspieszone zużycie zaworu i innych części.

Gdy gniazdo lub grzybek są mocno wypalone, zdeformowane albo mają głębokie wżery. Wtedy konieczna może być wcześniejsza obróbka mechaniczna lub wymiana elementu.