Pytania pomocnicze - AUD.05

WordArt służy do tworzenia dekoracyjnych napisów z efektami, takimi jak cień, kontur, poświata, odbicie, obrót lub przekształcenie tekstu.

Pole tekstowe służy głównie do wpisywania i rozmieszczania zwykłego tekstu na slajdzie. WordArt jest przeznaczony do tworzenia ozdobnych napisów, np. tytułów lub haseł reklamowych.

Symbol zastępczy wyznacza miejsce na zawartość slajdu, np. tekst, obraz lub wykres. Sam w sobie nie służy do tworzenia dekoracyjnych efektów tekstowych.

WordArt warto stosować do wyróżnienia krótkich elementów, takich jak tytuły, slogany lub nagłówki. Nie powinno się go nadużywać w długich tekstach, bo może pogorszyć czytelność.

Do tekstu WordArt można dodać m.in. wypełnienie, kontur, cień, poświatę, odbicie, efekt 3D oraz przekształcenia kształtu tekstu.

Autokształt to gotowa figura, np. strzałka, prostokąt lub dymek. Może zawierać tekst, ale nie jest narzędziem przeznaczonym specjalnie do dekoracyjnego formatowania napisów.

XHTML opiera się na XML, który rozróżnia wielkość liter. Dlatego zapis `<xhtml>` jest traktowany inaczej niż `<XHTML>`.

XHTML ma bardziej rygorystyczną składnię. Wymaga m.in. zamykania znaczników, poprawnego zagnieżdżania i zapisu elementów małymi literami.

Oznacza to, że nazwy takie jak `<p>`, `<P>` i `<Pp>` są traktowane jako różne znaczniki. W XHTML należy stosować ustalony zapis małymi literami.

Element pusty zapisuje się z ukośnikiem przed znakiem zamknięcia, np. `<br />` albo `<img src="plik.jpg" alt="opis" />`.

Typowe błędy to używanie wielkich liter w znacznikach, brak zamknięcia elementu, niepoprawne zagnieżdżenie oraz brak cudzysłowów przy wartościach atrybutów.

Znacznik <b> powoduje wizualne pogrubienie tekstu znajdującego się między znacznikiem otwierającym <b> a zamykającym </b>.

Znacznik <i> powoduje pochylenie tekstu, czyli zapis kursywą. Dotyczy całej zawartości umieszczonej między <i> i </i>.

Efekty znaczników mogą się łączyć. Tekst wewnątrz <i><b>tekst</b></i> będzie jednocześnie pochylony i pogrubiony.

Za pogrubienie wizualne odpowiada znacznik <b>. Semantycznym odpowiednikiem, oznaczającym ważny tekst, jest <strong>.

<b> oznacza tylko pogrubienie wyglądu tekstu. <strong> oznacza tekst ważny semantycznie, który przeglądarka zwykle również wyświetla jako pogrubiony.

<i> oznacza tekst pochylony wizualnie. <em> oznacza zaakcentowanie treści i zwykle także jest wyświetlany kursywą.

SlideShare służy do publikowania i udostępniania prezentacji oraz dokumentów w internecie. Pozwala przesłać np. plik PPT i udostępnić go innym przez link.

PowerPoint służy do tworzenia prezentacji, a SlideShare do ich publikowania online. Prezentację można przygotować w PowerPoincie, a następnie zamieścić ją w sieci przez SlideShare.

Prezi jest narzędziem do tworzenia prezentacji, szczególnie nieliniowych i interaktywnych. Pytanie dotyczy jednak zamieszczenia gotowego pliku PPT w sieci, co kojarzy się ze SlideShare.

Adobe Flash był technologią do tworzenia animacji i interaktywnych multimediów, a nie platformą do udostępniania plików prezentacji PowerPoint. Dlatego nie jest właściwą odpowiedzią.

Adobe Dreamweaver to program do projektowania i edycji stron internetowych. Nie jest typowym narzędziem do zamieszczania prezentacji PPT w sieci.

Najczęściej są to formaty PPT i PPTX. PPT to starszy format programu PowerPoint, a PPTX to nowszy format oparty na strukturze XML.

Oznacza umieszczenie prezentacji w internecie tak, aby inni użytkownicy mogli ją obejrzeć przez przeglądarkę, pobrać lub otrzymać do niej link.

Rozpowszechnianie to udostępnianie utworu innym osobom, np. przez publikację w Internecie, sprzedaż, emisję, kopiowanie lub przekazywanie plików.

Prawo surowiej traktuje sytuację, gdy naruszenie nie jest jednorazowe, lecz staje się regularnym źródłem dochodu. W takim przypadku kara może wynieść do 5 lat pozbawienia wolności.

Licencja określa, na jakich warunkach wolno korzystać z utworu. Użycie bez zgody lub poza zakresem licencji może stanowić naruszenie praw autorskich.

Nie. Sam fakt dostępności w Internecie nie oznacza zgody na użycie. Trzeba sprawdzić autora, licencję i warunki wykorzystania, zwłaszcza komercyjnego.

To użycie utworu w celu zarobkowym lub związanym z działalnością gospodarczą, np. w reklamie, produkcie, projekcie dla klienta albo płatnej publikacji.

Nie. Oznaczenie autora jest ważne, ale nie zastępuje zgody ani licencji, jeśli dana forma użycia wymaga uprawnienia.

Najbezpieczniejsze są materiały własne, kupione na odpowiedniej licencji, pochodzące z legalnych banków zasobów albo udostępnione na licencjach pozwalających na planowane użycie.

Po 70 latach od śmierci autora wygasają co do zasady autorskie prawa majątkowe. Oznacza to, że utwór może być wykorzystywany bez zgody właścicieli tych praw.

Nie. Autorskie prawa osobiste są bezterminowe i nie wygasają, dlatego należy np. respektować autorstwo utworu.

Oznacza to, że utwór można zwykle wykorzystywać bez uzyskiwania zgody właściciela praw majątkowych. Nadal warto podawać autora, jeśli jest znany.

Pozwala legalnie korzystać z cudzych zdjęć, grafik, muzyki, filmów i tekstów. Chroni przed naruszeniem praw autorskich w projektach komercyjnych i edukacyjnych.

Najczęściej liczy się go od śmierci autora. W praktyce okres ten kończy się z upływem 70 lat, zwykle liczonych od końca roku kalendarzowego śmierci autora.

Nie zawsze. Trzeba sprawdzić, czy wygasły prawa do oryginału oraz czy konkretna kopia, fotografia, skan lub opracowanie nie ma osobnych ograniczeń.

Ponieważ program musi utworzyć nowe piksele, których nie było w oryginale. Szczegóły są obliczane sztucznie, co może powodować rozmycie i utratę ostrości.

Zmniejszenie usuwa część pikseli, ale obraz zwykle wygląda poprawnie, jeśli jest oglądany w mniejszym rozmiarze. Problem pojawia się, gdy później próbuje się go ponownie powiększyć.

Lustrzane odbicie polega głównie na zmianie położenia pikseli, a nie na tworzeniu nowych szczegółów. Dlatego nie powoduje typowej utraty jakości.

Grafika rastrowa składa się z pikseli, więc jej powiększanie może pogarszać jakość. Grafika wektorowa jest opisana matematycznie, dlatego można ją skalować bez utraty ostrości.

Rozdzielczość określa liczbę pikseli obrazu, np. 3000 × 2000 px. Im więcej rzeczywistych pikseli, tym więcej szczegółów można zachować.

Obrót o 90°, 180° lub 270° zwykle nie wymaga skomplikowanego przeliczania pikseli. Obrót o nietypowy kąt, np. 45°, może wymagać interpolacji, ale w tym pytaniu kluczową odpowiedzią jest powiększenie zdjęcia.

Najlepiej pracować na obrazie o odpowiednio dużej rozdzielczości od początku. Nie należy mocno powiększać małych zdjęć, szczególnie do druku.

Różnią się przede wszystkim zakresem obsługiwanej pojemności. SD obsługuje najmniejsze pojemności, SDHC średnie, a SDXC największe spośród tych trzech standardów.

microSD określa głównie fizyczny rozmiar karty, a nie jej standard pojemności. Karta microSD może występować jako microSD, microSDHC lub microSDXC.

Najczęściej wybiera się karty SDXC lub microSDXC, ponieważ oferują dużą pojemność. Ważna jest też odpowiednia prędkość zapisu, np. oznaczenia V30, V60 lub V90.

Nie. Urządzenie musi obsługiwać standard SDXC oraz odpowiedni system plików, najczęściej exFAT. Starsze aparaty lub kamery mogą obsługiwać tylko SD albo SDHC.

Najprościej: SD ma najmniejszą pojemność, SDHC oznacza High Capacity, a SDXC Extended Capacity, czyli rozszerzoną pojemność. Kolejność rosnąca to SD → SDHC → SDXC.

AVI może przechowywać film z dźwiękiem, a SWF może zawierać animację lub materiał multimedialny wraz z audio. Oba formaty spełniają warunek zapisu wideo razem z dźwiękiem.

MOV może zawierać film z dźwiękiem, ale JPEG jest formatem statycznego obrazu rastrowego. Ponieważ jeden z formatów nie zapisuje filmu z audio, cały zestaw jest błędny.

AVI może przechowywać wideo z dźwiękiem, ale WAV jest formatem dźwiękowym. WAV nie służy do zapisu obrazu wideo.

MPEG może być formatem zapisu filmu z dźwiękiem, ale PSD jest formatem projektu graficznego programu Photoshop. PSD nie jest formatem filmu wideo.

Format wideo może przechowywać obraz ruchomy, często także ścieżkę audio. Format obrazu, np. JPEG lub PSD, zapisuje grafikę, a format dźwięku, np. WAV lub MP3, zapisuje tylko audio.

Kontener multimedialny to format pliku, który może zawierać różne strumienie danych, np. obraz, dźwięk i napisy. Przykładami są AVI, MOV, MP4 czy MPEG.

Nie każdy. Przykładowo GIF obsługuje animację, ale nie zapisuje dźwięku, natomiast SWF może zawierać animację oraz audio.

Grafika rastrowa składa się z pikseli, a nie z matematycznie opisanych kształtów. Można w niej narysować kształt, ale po rasteryzacji staje się on częścią siatki pikseli.

Grafika wektorowa opisuje obraz za pomocą linii, krzywych i figur matematycznych. Grafika rastrowa zapisuje obraz jako siatkę pikseli o określonych kolorach.

Obiekt wektorowy to niezależny element graficzny, np. linia, krzywa, prostokąt lub tekst, opisany matematycznie. Można go skalować i edytować bez utraty jakości.

Ponieważ można ją powiększać i pomniejszać bez pikselizacji. Logo zapisane wektorowo zachowuje ostre krawędzie w małym i bardzo dużym formacie.

Po rasteryzacji obiekt zostaje zamieniony na piksele. Traci wtedy część cech wektorowych, np. możliwość bezstratnego skalowania jako niezależny obiekt.

Tak. Grafika 2D może być zarówno rastrowa, jak i wektorowa, więc może zawierać obiekty wektorowe, np. figury, krzywe i tekst.

Tak. Grafika 3D opiera się na obiektach, siatkach, krzywych i modelach opisanych matematycznie, więc nie jest grafiką rastrową w sensie budowy źródłowej obrazu.