Pytania pomocnicze - BUD.13

Lemiesz to główny element roboczy spycharki służący do odspajania, przesuwania, rozgarniania i profilowania gruntu.

Jest to największe możliwe ukośne ustawienie lemiesza względem poziomu, zwykle podawane w milimetrach.

Przechył dotyczy ukośnego ustawienia lemiesza na boki, a wysokość podnoszenia określa, jak wysoko cały lemiesz może zostać uniesiony nad podłoże.

Schemat pokazuje, która litera oznacza dany wymiar, a tabela podaje konkretną wartość liczbową tego parametru.

Przechył lemiesza jest przydatny przy profilowaniu spadków, wyrównywaniu poboczy, kształtowaniu skarp i pracy na nierównym terenie.

Najczęściej stosuje się milimetry lub metry, zależnie od rodzaju wymiaru i dokładności podanej w dokumentacji technicznej.

Zamknięty zawór paliwa uniemożliwiłby dopływ paliwa do silnika, co zwykle spowodowałoby jego gaśnięcie lub brak możliwości uruchomienia. Skoro silnik działa prawidłowo, problem leży raczej poza układem zasilania.

Należy sprawdzić układ przeniesienia napędu, czyli elementy przekazujące ruch z silnika na koła, bębny lub gąsienice. W ręcznym walcu może to być m.in. łańcuch napędowy.

Maszyna nie rusza mimo pracy silnika, może być słyszalne przeskakiwanie, tarcie albo brak reakcji po włączeniu napędu. Często uszkodzenie można potwierdzić oględzinami po zdjęciu osłony.

Niewłaściwy olej może powodować zużycie lub problemy z pracą silnika, ale nie jest typową bezpośrednią przyczyną braku ruchu przy prawidłowo pracującym silniku. Brak jazdy wskazuje raczej na usterkę napędu.

DTR zawiera instrukcje obsługi, schematy, zasady kontroli i regulacji elementów maszyny. Przy problemach z napędem należy korzystać z zaleceń producenta dotyczących sprawdzania i napinania łańcucha.

Maszynę należy zatrzymać, wyłączyć silnik, zabezpieczyć przed przypadkowym uruchomieniem i poczekać, aż ruchome elementy się zatrzymają. Kontrolę wykonuje się zgodnie z zasadami BHP i DTR.

Ma w łbie wewnętrzne gniazdo w kształcie sześciokąta. Końcówka klucza imbusowego wchodzi do środka tego gniazda.

Klucz imbusowy działa wewnątrz gniazda śruby, natomiast klucz nasadowy obejmuje zewnętrzny łeb śruby lub nakrętkę.

Klucz oczkowy wymaga zewnętrznego łba sześciokątnego lub nakrętki. Śruba imbusowa ma napęd wewnętrzny, więc potrzebny jest klucz imbusowy.

Gniazdo imbusowe ma kształt sześciokąta, a Torx ma kształt sześcioramiennej gwiazdy. Do każdego z nich stosuje się inny typ klucza.

Można zaokrąglić lub uszkodzić gniazdo śruby. Wtedy odkręcenie śruby staje się trudne albo wymaga specjalnych narzędzi.

Występują przy osłonach, pokrywach, mocowaniach uchwytów, elementach regulacyjnych i połączeniach wymagających zwartego montażu.

Ponieważ układ dolotowy doprowadza powietrze do cylindrów. Preparat miesza się z zasysanym powietrzem i ułatwia zapłon w komorze spalania.

Rura wydechowa służy do odprowadzania spalin, a nie do doprowadzania mieszanki do silnika. Podanie preparatu w to miejsce nie pomoże w rozruchu i może być niebezpieczne.

Nie. Akumulator jest źródłem energii elektrycznej dla rozrusznika, a nie elementem układu zasilania powietrzem lub paliwem.

Zbyt duża ilość preparatu może spowodować zbyt gwałtowny zapłon, stuki, uszkodzenia mechaniczne silnika lub zagrożenie pożarowe.

Należy sprawdzić DTR lub instrukcję obsługi maszyny. Producent może określić sposób użycia preparatu albo całkowicie zabronić jego stosowania.

Przyczyną może być słaby akumulator, zanieczyszczony filtr powietrza, niewłaściwe paliwo, niesprawny układ podgrzewania lub zbyt gęsty olej silnikowy.

Zabrudzenia ograniczają przepływ powietrza przez lamele chłodnicy. W efekcie ciecz chłodząca nie oddaje skutecznie ciepła i temperatura silnika rośnie.

Należy regularnie czyścić chłodnicę, kontrolować poziom płynu chłodzącego, sprawdzać stan pasków napędowych, wentylatora i szczelność układu chłodzenia.

Niski poziom paliwa może spowodować przerwy w pracy silnika lub jego zgaśnięcie, ale nie ogranicza bezpośrednio odprowadzania ciepła z układu chłodzenia.

Powinien zmniejszyć obciążenie, zatrzymać maszynę w bezpiecznym miejscu i pozwolić silnikowi ostygnąć. Następnie należy sprawdzić układ chłodzenia zgodnie z instrukcją obsługi.

W układzie chłodzenia może panować wysokie ciśnienie, a gorący płyn lub para mogą gwałtownie wydostać się na zewnątrz. Grozi to poważnym poparzeniem.

Maszyny drogowe często pracują w kurzu, pyle i błocie, co sprzyja zatykaniu chłodnicy. Dlatego czyszczenie chłodnicy jest ważnym elementem codziennej obsługi.

Wsunięte tłoczyska są chronione przed korozją, zabrudzeniem i uszkodzeniami mechanicznymi. Zmniejsza to ryzyko uszkodzenia uszczelnień po ponownym uruchomieniu maszyny.

Wysunięte tłoczyska są narażone na wilgoć, pył, rdzę i zarysowania. Po wsunięciu uszkodzonej powierzchni do siłownika może dojść do zniszczenia uszczelnień i wycieków oleju.

Maszynę należy oczyścić, ustawić na równym i stabilnym podłożu, opuścić osprzęt roboczy, wsunąć tłoczyska siłowników oraz wykonać czynności konserwacyjne zgodnie z DTR.

Nie. Tłoczyska mają gładką, precyzyjnie obrobioną powierzchnię roboczą i nie powinny być malowane, ponieważ farba mogłaby uszkodzić uszczelnienia siłownika.

Uszczelnienia zapobiegają wyciekom oleju hydraulicznego i przedostawaniu się zanieczyszczeń do wnętrza siłownika. Ich uszkodzenie obniża sprawność układu hydraulicznego.

Szczegółowe wymagania znajdują się w DTR lub instrukcji obsługi maszyny. Producent określa tam czynności konserwacyjne, okresy przeglądów i sposób zabezpieczenia podzespołów.

Usunięcie błota, kurzu, soli i resztek materiałów ogranicza korozję oraz ułatwia wykrycie uszkodzeń, wycieków i pęknięć.

Wilgoć przyspiesza korozję elementów metalowych i może powodować uszkodzenia połączeń, przewodów oraz instalacji elektrycznej.

Smaruje się przede wszystkim odsłonięte elementy metalowe niepokryte farbą, np. powierzchnie robocze, sworznie, przeguby lub inne miejsca narażone na rdzewienie.

Elementy plastikowe nie korodują jak stal, a niektóre smary mogą pogarszać ich stan, powodować zabrudzenia lub reakcje z tworzywem.

Podstawowym źródłem jest DTR lub instrukcja obsługi producenta maszyny. Zawiera ona zalecenia dotyczące czyszczenia, smarowania, zabezpieczenia układów i warunków przechowywania.

Może dojść do korozji, zapieczenia połączeń, uszkodzeń powłok lakierniczych oraz trudności z uruchomieniem i obsługą maszyny po postoju.

Wałek rozrządu steruje otwieraniem i zamykaniem zaworów ssących oraz wydechowych. Umożliwia prawidłową wymianę ładunku w cylindrze.

Charakterystyczne są krzywki rozmieszczone na wałku oraz czopy łożyskowe. Często widoczne jest też koło zębate lub miejsce jego mocowania.

Wałek rozrządu steruje zaworami, a wał korbowy zamienia ruch posuwisto-zwrotny tłoków na ruch obrotowy. Wał korbowy ma wykorbienia, których nie ma wałek rozrządu.

Rozrząd musi być zsynchronizowany z ruchem tłoków. Błędne ustawienie może powodować spadek mocy, trudności z rozruchem, a nawet uszkodzenie silnika.

Typowe objawy to stuki lub hałas z okolic głowicy, nierówna praca silnika, spadek mocy i zwiększone zużycie paliwa. Mogą pojawić się także problemy z regulacją luzu zaworowego.

Krzywki wałka rozrządu oddziałują na elementy sterujące zaworami. Nieprawidłowy luz zaworowy może pogarszać pracę rozrządu i powodować hałas lub utratę sprawności silnika.

Należy sprawdzić oznaczenia w harmonogramie konserwacji. Czynności oznaczone jako możliwe do wykonania przez operatora nie wymagają specjalistycznego sprzętu ani dodatkowego przeszkolenia.

Obie te czynności są wpisane w kolumnie „co 100 godz.” i oznaczone symbolem wskazującym, że może je wykonać operator. Nie należą do codziennej obsługi.

Obsługa codzienna jest wykonywana przed rozpoczęciem pracy lub po jej zakończeniu każdego dnia. Obsługa okresowa jest wykonywana po określonej liczbie godzin pracy, np. co 100, 300 lub 500 godzin.

W harmonogramie czynność ta jest oznaczona symbolem wymagającym specjalnego przeszkolenia i sprzętu. Nie jest więc podstawową czynnością operatora, mimo że przypada co 100 godzin.

Są to czynności wymagające wiedzy specjalistycznej, odpowiednich przyrządów pomiarowych i regulacyjnych. Operator nie wykonuje ich w ramach podstawowej konserwacji.

Usunięcie zabrudzeń poprawia odprowadzanie ciepła z silnika. Zaniedbanie tej czynności może prowadzić do przegrzewania i szybszego zużycia silnika.

Oznacza liczbę motogodzin, po której należy wykonać daną czynność obsługową. Czas liczy się według wskazań licznika pracy maszyny, a nie według dni kalendarzowych.

Należy znaleźć na rysunku oznaczenie promienia prowadzone do najbardziej zewnętrznego toru ruchu maszyny. Następnie trzeba odczytać jego wartość z tabeli wymiarów, np. R1 = 3730 mm.

Zewnętrzny promień skrętu opisuje tor najbardziej oddalonego punktu maszyny. Wewnętrzny promień skrętu dotyczy toru punktu znajdującego się po wewnętrznej stronie skrętu.

Promień skrętu decyduje o tym, ile miejsca potrzebuje walec do manewrowania. Ma to znaczenie szczególnie na wąskich jezdniach, poboczach, placach manewrowych i przy przeszkodach.

Najczęściej podaje się go w milimetrach lub metrach. Na egzaminie trzeba zwrócić uwagę na jednostkę w tabeli, aby nie pomylić wartości.

Minimalny promień skrętu to najmniejszy promień, po którym maszyna może poruszać się przy maksymalnym skręceniu układu kierowniczego lub przegubowego.

Przegubowy układ skrętu umożliwia załamanie ramy maszyny, co poprawia zwrotność. Dzięki temu walec może wykonywać ciaśniejsze manewry.