Pytania pomocnicze - BUD.19

Liczba 5 oznacza kompleks przydatności rolniczej, litera A typ gleby, a pgl skład granulometryczny. W tym przykładzie A oznacza gleby bielicowe i płowe.

Litera A oznacza gleby bielicowe i płowe. Jest to oznaczenie typu lub grupy typów gleb.

Mapa glebowo-rolnicza pokazuje właściwości gleb i ich przydatność rolniczą. Mapa ewidencyjna przedstawia głównie granice działek, budynki i użytki gruntowe.

Liczba oznacza kompleks rolniczej przydatności gleby, czyli ocenę jej przydatności do określonych upraw. Nie jest to klasa bonitacyjna.

Skrót pgl oznacza piasek gliniasty lekki. Określa skład granulometryczny, czyli rodzaj utworu glebowego.

Każdy element symbolu opisuje inną cechę gleby: przydatność rolniczą, typ gleby i skład mechaniczny. Dzięki temu jeden zapis zawiera kilka informacji.

Gleboznawczą klasyfikację gruntów zmeliorowanych przeprowadza się po upływie 3 lat od wykonania urządzeń melioracji wodnych.

Melioracja zmienia warunki wodne gleby, a jej wpływ na właściwości gleby ujawnia się dopiero po pewnym czasie. Dlatego przepisy wskazują okres 3 lat.

W przypadku gruntów zmeliorowanych klasyfikację przeprowadza się z urzędu, po spełnieniu warunku upływu 3 lat od wykonania urządzeń melioracji wodnych.

Dotyczy przede wszystkim gruntów rolnych i leśnych, dla których ustala się klasy bonitacyjne na podstawie jakości gleby i warunków siedliskowych.

Organem właściwym jest starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Mogą zostać zaktualizowane dane dotyczące użytków gruntowych, konturów klasyfikacyjnych i klas bonitacyjnych, jeżeli melioracja wpłynęła na właściwości gruntu.

Identyfikator działki składa się z identyfikatora jednostki ewidencyjnej, numeru obrębu ewidencyjnego oraz numeru działki, np. 126102_9.0010.568/4.

Jest to identyfikator jednostki ewidencyjnej. Obejmuje kod TERYT gminy oraz oznaczenie rodzaju jednostki po znaku podkreślenia.

Część 0010 oznacza numer obrębu ewidencyjnego. W identyfikatorze działki występuje po kropce za identyfikatorem jednostki ewidencyjnej.

Brakuje w nim numeru obrębu ewidencyjnego. Poprawny zapis musi zawierać zarówno jednostkę ewidencyjną, obręb, jak i numer działki.

Ukośnik występuje w numerach działek powstałych zwykle w wyniku podziału, np. 568/4. Jest częścią numeru działki, a nie separatorem jednostki lub obrębu.

Schemat ma postać: WWPPGG_R.NNNN.NrDzialki, np. 126102_9.0010.568/4. Poszczególne części oddziela się znakiem podkreślenia i kropkami.

Jest to utworzenie jednej działki z co najmniej dwóch sąsiadujących działek ewidencyjnych. Dotychczasowe działki przestają funkcjonować jako osobne obiekty ewidencji.

Nadaje się jej kolejny, niewykorzystany numer w danym obrębie ewidencyjnym. Numer ten ma postać liczby naturalnej.

Numeracja działek jest prowadzona w granicach obrębu ewidencyjnego. Dlatego nowy numer musi być wolny właśnie w tym obrębie, a nie w całej jednostce ewidencyjnej.

Nie. Działka powstała z połączenia otrzymuje nowy, kolejny niewykorzystany numer w obrębie.

Nie. Przy połączeniu stosuje się numer będący liczbą naturalną, np. 250. Oznaczenia ułamkowe są typowe przede wszystkim dla działek powstałych z podziału.

Po podziale działki często otrzymują numery w formie ułamków, np. 18/1 i 18/2. Po połączeniu nowa działka otrzymuje kolejny niewykorzystany numer naturalny w obrębie.

EGiB zawiera m.in. identyfikator działki, jej położenie, granice, powierzchnię, użytki gruntowe i klasy bonitacyjne.

Tak. W EGiB ujawnia się dane właścicieli lub władających, w tym informacje adresowe, np. adres stałego pobytu albo siedziby.

EGiB dostarcza danych potrzebnych do wymiaru podatku, ale sama kwota podatku jest ustalana przez organ podatkowy, najczęściej gminę.

Tak. Numer księgi wieczystej jest jedną z informacji, które mogą być powiązane z nieruchomością w EGiB.

Tak, przepisy przewidują ujawnianie wartości katastralnej nieruchomości w EGiB, jeżeli została określona.

Dane z EGiB, takie jak powierzchnia, rodzaj użytku i klasa gruntu, mogą stanowić podstawę do naliczenia podatku, ale nie są decyzją podatkową.

To formularz służący do zebrania lub aktualizacji danych opisujących budynek w EGiB. Zawiera informacje identyfikacyjne, adresowe i techniczne budynku.

W EGiB ujmuje się m.in. identyfikator budynku, położenie, funkcję, powierzchnię zabudowy, liczbę kondygnacji, rok budowy i powiązanie z działką ewidencyjną.

Arkusz służy do zebrania lub opracowania danych, natomiast wypis z rejestru budynków jest urzędowym dokumentem wygenerowanym z danych EGiB.

Protokół badania stanu technicznego dotyczy oceny technicznej obiektu, a nie ewidencyjnego opisu budynku w katastrze nieruchomości.

Należy zwrócić uwagę na pola dotyczące identyfikatora, adresu, działki, funkcji budynku, powierzchni zabudowy i cech konstrukcyjnych. Są to typowe dane EGiB.

Ewidencję gruntów i budynków prowadzi starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.

Stosuje się literę E oznaczającą użytek ekologiczny, a po myślniku symbol właściwego użytku gruntowego, np. E-Ps dla użytku ekologicznego będącego pastwiskiem.

Symbol Ps oznacza pastwiska trwałe, czyli jeden z rodzajów użytków rolnych wykazywanych w EGiB.

Pierwsza część symbolu wskazuje szczególną kategorię ochronną, czyli użytek ekologiczny. Druga część po myślniku określa rodzaj gruntu, na którym ten użytek występuje.

Łąki trwałe mają symbol Ł, dlatego użytek ekologiczny będący łąką oznacza się symbolem E-Ł.

Są to obszary objęte szczególną formą ochrony przyrody, wykazywane w EGiB z symbolem E połączonym z oznaczeniem rodzaju użytku gruntowego.

Nieruchomości kościołów oraz innych związków wyznaniowych zalicza się do klasy rejestrowej 9.

Są to kategorie podmiotów władających lub właścicieli nieruchomości wykazywane w EGiB. Ułatwiają zestawianie danych według rodzaju właściciela lub władającego.

Ponieważ kościoły i związki wyznaniowe stanowią odrębną kategorię podmiotów w ewidencji. Dzięki temu można jednoznacznie klasyfikować ich nieruchomości w zestawieniach EGiB.

Nie. Klasa rejestrowa dotyczy rodzaju właściciela lub władającego nieruchomością, a nie sposobu użytkowania gruntu. Użytek gruntowy to osobna informacja, np. B, R, Ł, Ps.

Tak. Klasy rejestrowe służą do grupowania powierzchni gruntów według kategorii właścicieli lub władających, co jest wykorzystywane w raportach i zestawieniach EGiB.

Litera „b” oznacza funkcję budynku jako biurową. Cyfra „2” informuje zwykle o liczbie kondygnacji nadziemnych budynku.

Symbole literowe określają główną funkcję budynku, np. mieszkalną, gospodarczą, przemysłową, handlowo-usługową lub biurową.

Na działce 147/3 budynek opisano symbolem „b2”. W oznaczeniach ewidencyjnych litera „b” odpowiada budynkowi biurowemu.

Działka ewidencyjna jest obszarem gruntu o określonych granicach i identyfikatorze. Budynek jest osobnym obiektem ewidencyjnym położonym na działce.

Z mapy można odczytać m.in. położenie budynku, jego obrys, oznaczenie funkcji oraz często liczbę kondygnacji. Szczegółowe dane znajdują się w kartotece budynków.

Pozwala poprawnie interpretować treść mapy, identyfikować rodzaj obiektów oraz weryfikować dane podczas prac katastralnych i aktualizacji EGiB.

Polega na pomiarze potrzebnych długości bezpośrednio na mapie i obliczeniu pola z prostych figur geometrycznych. Używa się m.in. cyrkla i podziałki transwersalnej.

Są to przyrządy służące do pomiaru odległości na mapie analogowej. Ich użycie oznacza, że powierzchnia jest wyznaczana z rysunku mapy, a nie ze współrzędnych.

Metoda graficzna opiera się na pomiarach wykonanych na mapie. Metoda analityczna wykorzystuje współrzędne punktów granicznych i obliczenia matematyczne.

W metodzie graficznej mierzy się elementy figury na mapie i oblicza pole. W metodzie mechanicznej pole wyznacza się przyrządem, np. planimetrem.

Zależy od skali mapy, dokładności jej wykonania, stanu materiału mapowego oraz precyzji pomiaru przyrządami kreślarskimi.

Gdy część danych pochodzi z obliczeń analitycznych, a część z pomiarów graficznych lub innych źródeł. Łączy ona elementy różnych metod.

Ponieważ wynik zależy od jakości i skali mapy oraz błędów odczytu z rysunku. W metodzie analitycznej pole oblicza się bezpośrednio ze współrzędnych punktów.