Pytania pomocnicze - ELE.01

Mają krótkie, ostre i skośnie ustawione krawędzie tnące. Nie posiadają matryc do zaciskania ani otworów do ściągania izolacji.

Szczypce tnące przecinają cały przewód lub żyłę. Ściągacz izolacji nacina i usuwa tylko warstwę izolacyjną bez uszkadzania żyły.

Do zaciskania końcówek stosuje się praskę lub zaciskarkę. Szczypce tnące boczne nie zapewniają prawidłowego i trwałego zaprasowania końcówki.

Nie. Do wyjmowania wkładek bezpiecznikowych stosuje się odpowiedni uchwyt lub chwytak bezpiecznikowy, zależnie od typu bezpiecznika.

Grozi to porażeniem prądem, zwarciem i uszkodzeniem narzędzia. Do prac elektrycznych używa się narzędzi izolowanych i przestrzega zasad pracy bez napięcia.

Oznacza, że narzędzie ma izolację dopuszczoną do pracy przy instalacjach niskiego napięcia w określonych warunkach. Nie zwalnia to z obowiązku zachowania procedur bezpieczeństwa.

Oznacza brak ciągłości obwodu, czyli przerwę w uzwojeniu lub połączeniu pomiarowym. Nie jest to objaw zwarcia.

Uzwojenia fazowe silnika trójfazowego są wykonane podobnie, więc ich rezystancje powinny być prawie jednakowe. Duża różnica może świadczyć o uszkodzeniu.

Typowe pary zacisków to U1-U2, V1-V2 oraz W1-W2. Każda para odpowiada jednej fazie uzwojenia stojana.

Przerwa daje bardzo dużą rezystancję lub ∞ Ω, bo obwód jest otwarty. Zwarcie powoduje zbyt małą rezystancję lub nieprawidłową pracę uzwojenia.

Pomiar rezystancji wykonuje się tylko w obwodzie bez napięcia. Podanie napięcia na omomierz może uszkodzić miernik i stworzyć zagrożenie porażeniowe.

Fazy U i W mają ciągłość, a faza V ma przerwę. Uszkodzenie dotyczy uzwojenia V1-V2.

Pierwszy i drugi pasek oznaczają cyfry wartości, trzeci pasek jest mnożnikiem, a czwarty określa tolerancję rezystora.

Czerwony jako mnożnik oznacza 10², czyli wartość utworzoną z dwóch pierwszych cyfr należy pomnożyć przez 100.

Ponieważ 1 kΩ to 1000 Ω. Po podzieleniu 4700 Ω przez 1000 otrzymuje się 4,7 kΩ.

Złoty pasek oznacza tolerancję ±5%, czyli rzeczywista wartość rezystancji może różnić się od znamionowej o 5%.

Żółty oznacza cyfrę 4, a fioletowy cyfrę 7. Razem tworzą liczbę 47 przed zastosowaniem mnożnika.

Najczęściej pasek tolerancji znajduje się na końcu i jest bardziej odsunięty od pozostałych. Złoty lub srebrny pasek zwykle oznacza tolerancję, więc odczyt zaczyna się z przeciwnej strony.

Podczas pracy do wnętrza wiertarki dostają się pył i drobiny materiału. Zanieczyszczenia utrudniają chłodzenie, przyspieszają zużycie szczotek i mogą powodować przegrzewanie silnika.

Sprężone powietrze usuwa pył z trudno dostępnych miejsc bez wprowadzania wilgoci. Jest bezpieczniejsze dla elementów elektrycznych niż woda.

Najczęściej zanieczyszczają się otwory wentylacyjne, okolice szczotek, komutatora, obudowa silnika oraz przełączniki. Są to miejsca ważne dla chłodzenia i prawidłowej pracy urządzenia.

Woda może doprowadzić do zwarcia, korozji i pogorszenia izolacji. Elektronarzędzia należy czyścić metodami suchymi, np. sprężonym powietrzem.

Olej może pogorszyć jakość styku, przyciągać kurz i powodować zabrudzenia. Połączenia elektryczne powinny być czyste, suche i pewnie zamocowane.

Nie. Pomiar rezystancji wirnika jest czynnością diagnostyczną wykonywaną przy podejrzeniu uszkodzenia, a nie podstawową metodą utrzymania dobrego stanu technicznego.

Typowe objawy to nadmierne nagrzewanie, spadek mocy, nierówna praca, intensywne iskrzenie na szczotkach oraz zapach przegrzanej izolacji.

Energię oblicza się ze wzoru E = n / c, gdzie n to liczba obrotów tarczy, a c to stała licznika w obr./kWh.

Oznacza, że tarcza licznika wykonuje 375 obrotów przy pobraniu energii równej 1 kWh.

Ponieważ energia jest wyznaczana bezpośrednio z liczby obrotów tarczy i stałej licznika. Dane znamionowe określają warunki pracy licznika, ale nie są używane w tym obliczeniu.

kWh jest jednostką energii, natomiast kW jest jednostką mocy. W zadaniu pytającym o pobraną energię poprawna odpowiedź musi być podana w kWh.

Jeden obrót odpowiada energii 1/375 kWh, czyli około 0,00267 kWh.

Można pomnożyć 4 kWh przez stałą licznika 375 obr./kWh. Otrzymuje się 1500 obrotów, czyli tyle, ile podano w treści zadania.

Zapłonnik umożliwia wstępne nagrzanie żarników i powoduje przerwanie obwodu, co razem ze statecznikiem wywołuje impuls potrzebny do zapłonu świetlówki.

Zapłonnik steruje etapem rozruchu świetlówki, natomiast statecznik ogranicza prąd pracy lampy i pomaga wytworzyć impuls zapłonowy.

Po zapłonie świetlówka ma charakter odbiornika wyładowczego i wymaga ograniczenia prądu. Statecznik zapobiega nadmiernemu wzrostowi prądu w obwodzie.

Żarniki są umieszczone na obu końcach rury świetlówki. Służą do podgrzania elektrod przed zapłonem lampy.

Dławik jest oznaczany symbolem cewki, czyli zwojów przewodu. W układzie świetlówki jest zwykle włączony szeregowo z lampą.

Miganie jest typowe dla klasycznych układów ze starterem i wynika z prób zapłonu lampy. Nadmierne lub długotrwałe miganie może świadczyć o zużytym zapłonniku albo świetlówce.

Należy policzyć, ile działek poziomych zajmuje jeden pełny cykl przebiegu, np. od wierzchołka do następnego wierzchołka. Następnie liczbę działek mnoży się przez podstawę czasu X.

Ustawienie X określa czas przypadający na jedną działkę poziomą, więc pozwala wyznaczyć okres. Ustawienie Y dotyczy napięcia i służy do odczytu amplitudy lub wartości międzyszczytowej.

Częstotliwość jest odwrotnością okresu: f = 1/T. Im dłuższy okres, tym mniejsza częstotliwość.

Milisekundy dzieli się przez 1000. Na przykład 80 ms = 0,08 s.

Oznacza, że jedna działka pozioma siatki odpowiada czasowi 40 ms. Dwie działki odpowiadają więc 80 ms.

Jeden okres to fragment przebiegu od wybranego punktu do następnego identycznego punktu fazy, np. od maksimum do kolejnego maksimum albo od przejścia przez zero w tym samym kierunku.

Z oscylogramu jeden okres zajmuje 2 działki. Przy X = 40 ms/dz okres wynosi 80 ms, czyli 0,08 s, a f = 1/0,08 = 12,5 Hz.

Ich prędkość w dużym stopniu zależy od napięcia zasilającego twornik. Zmieniając napięcie, można płynnie regulować prędkość w szerokim zakresie.

Zależy głównie od napięcia twornika, strumienia magnetycznego wzbudzenia oraz spadku napięcia na rezystancji uzwojenia twornika. W praktyce ważne jest także obciążenie silnika.

Prędkość silnika asynchronicznego zależy przede wszystkim od częstotliwości zasilania i poślizgu. Sama zmiana wartości napięcia nie zapewnia dobrej regulacji prędkości.

Najczęściej stosuje się falowniki, które zmieniają częstotliwość i wartość napięcia zasilającego. Sama regulacja napięciem jest ograniczona i mało skuteczna.

Regulacja napięciem twornika pozwala zwykle zmieniać prędkość poniżej prędkości znamionowej. Regulacja przez osłabianie wzbudzenia umożliwia zwiększanie prędkości powyżej znamionowej, ale zmniejsza moment.

Prostownik sterowany umożliwia zmianę wartości napięcia stałego zasilającego silnik. Dzięki temu można płynnie regulować jego prędkość obrotową.

Prędkość silnika synchronicznego jest ściśle związana z częstotliwością zasilania i liczbą par biegunów. Zmiana samego napięcia nie jest podstawową metodą regulacji jego prędkości.

IP oznacza stopień ochrony obudowy przed wnikaniem ciał stałych i wody oraz przed dostępem do części niebezpiecznych. Jest to oznaczenie stosowane m.in. na silnikach, rozdzielnicach i oprawach.

Pierwsza cyfra określa ochronę przed ciałami stałymi i dotknięciem części niebezpiecznych. Druga cyfra określa ochronę przed wodą.

IP10 oznacza ochronę przed dużymi ciałami stałymi o średnicy co najmniej 50 mm oraz brak ochrony przed wodą. Druga cyfra 0 zawsze oznacza brak zabezpieczenia wodnego.

Klasy ochronności przeciwporażeniowej oznacza się jako I, II lub III i dotyczą sposobu ochrony użytkownika przed porażeniem. IP dotyczy szczelności i ochrony obudowy przed ciałami obcymi oraz wodą.

Stopień IP dotyczy obudowy urządzenia. Klasa izolacji uzwojeń, np. F lub H, określa odporność cieplną materiałów izolacyjnych w silniku.

Najczęściej znajduje się ono na tabliczce znamionowej silnika lub w jego dokumentacji technicznej, np. w karcie katalogowej.

Zbyt niski stopień IP może spowodować przedostanie się pyłu, ciał obcych lub wody do wnętrza urządzenia. Może to prowadzić do uszkodzenia, zwarcia albo zagrożenia dla użytkownika.

Oznacza, że prąd płynie kolejno przez uzwojenie wzbudzenia stojana i uzwojenie wirnika. Oba uzwojenia są więc włączone w jeden obwód szeregowy.

Przy rozruchu prąd jest duży, a w silniku szeregowym ten sam prąd zasila uzwojenie stojana i wirnika. Powoduje to silne pole magnetyczne i duży moment elektromagnetyczny.

W silniku szeregowym uzwojenie wzbudzenia jest połączone szeregowo z wirnikiem. W silniku bocznikowym uzwojenie wzbudzenia jest połączone równolegle do obwodu wirnika.

Bez obciążenia silnik szeregowy może osiągnąć bardzo dużą, niebezpieczną prędkość obrotową. Grozi to uszkodzeniem mechanicznym wirnika lub komutatora.

Komutator przełącza kierunek prądu w uzwojeniu wirnika tak, aby moment elektromagnetyczny działał stale w tym samym kierunku. Współpracuje ze szczotkami doprowadzającymi prąd do wirnika.

Stosuje się je tam, gdzie potrzebny jest duży moment rozruchowy, np. w elektronarzędziach, rozrusznikach, napędach trakcyjnych i niektórych urządzeniach AGD.