Pytania pomocnicze - ELM.06

To łożysko, które przenosi głównie obciążenia promieniowe, czyli działające prostopadle do osi wału. Elementami tocznymi mogą być kulki, wałeczki lub igiełki.

Obciążenie poprzeczne działa prostopadle do osi obrotu wału. Nazywa się je także obciążeniem promieniowym.

Elementy toczne zmniejszają tarcie między pierścieniami łożyska. Dzięki nim ruch obrotowy wału odbywa się płynniej i z mniejszym zużyciem.

W łożysku tocznym występują elementy toczne, np. kulki lub wałeczki. W łożysku ślizgowym wał przesuwa się po powierzchni panewki, zwykle z warstwą smaru.

Łożysko poprzeczne przenosi obciążenia promieniowe, a łożysko wzdłużne przenosi obciążenia osiowe. Kierunek działania siły jest więc podstawową różnicą.

Symbole pozwalają uprościć rysunek mechanizmu i jednoznacznie przedstawić jego elementy. Dzięki nim można szybko rozpoznać podpory, przeguby, łożyska i przekładnie.

Prostownik zamienia prąd przemienny AC na prąd stały DC. Jest stosowany tam, gdzie urządzenie wymaga zasilania napięciem stałym.

Typowy symbol prostownika pokazuje przejście od oznaczenia sinusoidy, czyli prądu przemiennego, do linii prostej, czyli prądu stałego. Często jest to prostokąt podzielony ukośną linią.

Prostownik przekształca AC na DC, a falownik DC na AC. Są to więc urządzenia realizujące przeciwne kierunki przekształcania energii elektrycznej.

Dioda przewodzi prąd głównie w jednym kierunku, dlatego umożliwia wyprostowanie przebiegu przemiennego. Dzięki temu z napięcia przemiennego można uzyskać napięcie jednokierunkowe.

Prostowniki występują w zasilaczach sterowników, ładowarkach, układach napędowych oraz w przemiennikach częstotliwości. Są podstawowym elementem wielu układów zasilania.

AC oznacza prąd przemienny, którego wartość i kierunek zmieniają się w czasie. DC oznacza prąd stały, płynący zasadniczo w jednym kierunku.

To przekaźnik, którego styki wracają do stanu spoczynkowego dopiero po określonym czasie od zaniku sygnału sterującego.

Funkcja TOF powoduje natychmiastowe załączenie wyjścia po pojawieniu się sygnału oraz opóźnione wyłączenie po zaniku tego sygnału.

Przy opóźnionym załączaniu przekaźnik reaguje po czasie od podania sygnału. Przy opóźnionym wyłączaniu reaguje natychmiast po podaniu sygnału, ale wyłącza się dopiero po czasie od zaniku sygnału.

Cewkę przekaźnika najczęściej przedstawia się jako prostokąt z dwoma wyprowadzeniami. Dodatkowe znaki przy prostokącie określają szczególne właściwości, np. funkcję czasową.

Cewka jest elementem sterującym przekaźnikiem, a styki są elementami wykonawczymi przełączającymi obwód. Na schemacie mogą być narysowane w różnych miejscach.

Stosuje się je np. do podtrzymania pracy wentylatora, opóźnionego wyłączenia oświetlenia, podtrzymania sygnału alarmowego lub kontrolowanego zatrzymania elementów maszyny.

Stan spoczynkowy to położenie styków przy braku zasilania cewki. W tym stanie rysuje się styki na schematach elektrycznych.

Litera Q oznacza wyjście sterownika PLC. Do wyjść podłącza się elementy wykonawcze, np. styczniki, lampki sygnalizacyjne lub zawory elektropneumatyczne.

Litera I oznacza wejście sterownika PLC. Do wejść podłącza się sygnały z czujników, przycisków, krańcówek lub innych urządzeń sygnalizacyjnych.

Wejście PLC odbiera sygnał z obiektu, np. z czujnika. Wyjście PLC wysyła sygnał sterujący do elementu wykonawczego, np. do przekaźnika lub zaworu.

Adres Q0.0 oznacza konkretne wyjście cyfrowe sterownika, zwykle pierwsze wyjście w grupie 0. Dokładne znaczenie zależy od modelu sterownika i sposobu adresowania.

Do wyjść PLC podłącza się elementy wykonawcze, np. styczniki, przekaźniki, lampki, sygnalizatory, elektrozawory oraz wejścia sterujące falowników.

Pozwala szybko ustalić, czy problem dotyczy sygnału wejściowego, programu sterownika czy elementu wykonawczego na wyjściu. Ułatwia to lokalizowanie usterek w układzie sterowania.

Ponieważ w treści pytania podano, że parametry technologiczne prasy pozostają bez zmian. Zmieniany jest sposób sterowania, a nie konstrukcja ani układ wykonawczy maszyny.

Najważniejsze są schematy układu sterowania, lista wejść i wyjść PLC oraz program sterownika. Dokumentacja musi pokazywać, jak sygnały z czujników i przycisków sterują elementami wykonawczymi.

Mogą to być sygnały z przycisków START i STOP, czujników położenia tłoka, czujnika ciśnienia, osłon bezpieczeństwa oraz wyłącznika awaryjnego.

Wyjścia PLC mogą sterować cewkami elektrozaworów hydraulicznych, stycznikiem silnika pompy, lampkami sygnalizacyjnymi lub sygnalizatorem dźwiękowym.

Polega na zapisaniu sekwencji pracy maszyny, np. start cyklu, wysuw siłownika, osiągnięcie położenia lub ciśnienia, powrót siłownika i zatrzymanie. Program musi też uwzględniać warunki bezpieczeństwa.

Projekt układu sterowania opisuje przetwarzanie sygnałów i sterowanie elementami wykonawczymi. Projekt mechaniczny dotyczy konstrukcji, wytrzymałości, wymiarów i elementów mechanizmów.

Bo pytanie dotyczy automatyzacji sterowania za pomocą PLC, a nie przebudowy mechanicznej prasy. Parametry technologiczne pozostają bez zmian, więc obliczenia wytrzymałościowe nie są głównym elementem projektu.

Pierwsza liczba oznacza liczbę dróg, czyli przyłączy zaworu. Druga liczba oznacza liczbę położeń roboczych zaworu.

Liczbę położeń rozpoznaje się po liczbie sąsiadujących prostokątów w symbolu. Zawór 4/2 ma dwa prostokąty, ponieważ ma dwa położenia.

Liczbę dróg określa się przez policzenie zewnętrznych przyłączy doprowadzonych do symbolu zaworu. Zawór 4/2 ma cztery takie przyłącza.

Służy do zmiany kierunku przepływu cieczy roboczej. Najczęściej steruje ruchem siłownika dwustronnego działania.

Oba zawory mają dwa położenia, ale różnią się liczbą dróg. Zawór 4/2 ma cztery przyłącza, a zawór 5/2 ma pięć przyłączy.

Strzałki pokazują kierunek przepływu medium w danym położeniu zaworu. Każdy prostokąt przedstawia inne połączenia między portami.

Najczęściej stosuje się oznaczenia P, T, A i B. P oznacza zasilanie, T powrót do zbiornika, a A i B wyjścia robocze.

Grzałki i elementy metalowe mają bezwładność cieplną, więc przez pewien czas oddają zgromadzone ciepło. Jeśli nie ma przepływu powietrza, temperatura obudowy może dalej rosnąć.

Wentylator odbiera ciepło z grzałek i obudowy po wyłączeniu zasilania grzejnego. Dzięki temu zmniejsza ryzyko przegrzania nagrzewnicy.

Do opóźnionego wyłączania stosuje się blok TOF. Utrzymuje on wyjście aktywne jeszcze przez nastawiony czas po zaniku sygnału wejściowego.

TON opóźnia załączenie wyjścia po pojawieniu się sygnału wejściowego. TOF opóźnia wyłączenie wyjścia po zaniku sygnału wejściowego.

Ciepło zgromadzone w grzałkach nie będzie skutecznie odprowadzane. Może dojść do przegrzania obudowy, zadziałania zabezpieczenia termicznego albo uszkodzenia elementów nagrzewnicy.

Czas dobiera się na podstawie mocy grzałek, konstrukcji nagrzewnicy, wydajności wentylatora i zaleceń producenta. W praktyce można go też zweryfikować pomiarem temperatury po wyłączeniu grzania.

Najpierw należy wyłączyć grzałki, a wentylator pozostawić w pracy przez określony czas. Dopiero po schłodzeniu układu można wyłączyć wentylator.

Falownik zmienia częstotliwość napięcia zasilającego silnik. Większa częstotliwość powoduje większą prędkość obrotową silnika, a więc szybszy ruch taśmy transportera.

Należy regulować falownik napędzający transporter 2, czyli F2. Zmiana parametrów falownika F1 wpłynęłaby głównie na transporter 1.

Szybszy transporter 2 szybciej odbiera i odsuwa paczki od miejsca przekazania. Dzięki temu kolejne paczki nie stykają się ze sobą i powstaje większa przerwa.

Nie, przesunięcie analizatora zmieniłoby tylko miejsce kontroli, ale nie usunęłoby przyczyny problemu. Przyczyną jest niewłaściwa prędkość transportera.

Analizator C1 kontroluje obecność przerwy między kolejnymi paczkami na transporterze 2. Jeśli przerwa jest zbyt mała lub jej nie ma, zgłasza awarię.

Transporter 1 podawałby paczki szybciej, co mogłoby jeszcze bardziej zmniejszyć odstępy między nimi na transporterze 2. Taka regulacja mogłaby pogorszyć sytuację.