Pytania pomocnicze - HAN.01

Paragon fiskalny to dokument wystawiany z kasy fiskalnej, który potwierdza sprzedaż towaru lub usługi klientowi.

Sprzedawca powinien wydać paragon bez zbędnej zwłoki po zrealizowaniu transakcji, czyli praktycznie od razu po sprzedaży.

Nie. W sprzedaży ewidencjonowanej na kasie fiskalnej paragon należy wydać klientowi niezależnie od tego, czy o niego poprosi.

Paragon stanowi dowód zakupu, który może być potrzebny przy reklamacji, zwrocie lub sprawdzeniu poprawności naliczonej ceny.

Paragon dokumentuje sprzedaż i obrót, co ma znaczenie dla ewidencji podatkowej oraz kontroli prawidłowości sprzedaży.

Nie. Paragon powinien zostać wydany bezpośrednio po transakcji, a nie po kilku dniach czy na koniec miesiąca.

Produkty na wysokości wzroku są szybciej zauważane i częściej wybierane bez wcześniejszego planowania. Zwiększa to szansę zakupu impulsywnego.

Towary o wysokiej marży dają większy zysk jednostkowy, dlatego umieszcza się je w najlepszych miejscach ekspozycyjnych. Celem jest zwiększenie ich sprzedaży.

To miejsca najlepiej widoczne i łatwo dostępne dla klienta, np. półki na wysokości wzroku, końcówki regałów oraz okolice kas. Sprzyjają one szybkiemu zauważeniu produktu.

Są to produkty kupowane spontanicznie, np. słodycze, gumy do żucia, baterie, drobne kosmetyki lub napoje. Klient często nie planuje ich zakupu przed wejściem do sklepu.

Jest to zasada bezpieczeństwa i ergonomii. Ciężkie towary łatwiej i bezpieczniej zdjąć z niższej półki, ale nie jest to zasada służąca głównie maksymalizacji marży.

Odpowiednia ekspozycja skłania klienta do zakupu dodatkowych produktów, szczególnie impulsywnych lub komplementarnych. Dzięki temu klient kupuje więcej, niż pierwotnie planował.

Klient oczekujący przy kasie ma czas na zauważenie drobnych produktów. Dlatego często umieszcza się tam towary impulsywne, ale niekoniecznie drogie i rzadko kupowane.

Ponieważ są to różne grupy żywności, które mogą wzajemnie się zanieczyszczać. Oddzielne stanowiska ograniczają ryzyko przenoszenia drobnoustrojów, zapachów i alergenów.

To stanowisko przeznaczone do obsługi określonej grupy produktów, wyposażone w osobne narzędzia, urządzenia i powierzchnie robocze. Przykładem jest osobne stanowisko do wędlin i osobne do serów.

Odrębny sprzedawca zmniejsza ryzyko przenoszenia zanieczyszczeń między produktami. Ma kontakt tylko z jedną grupą artykułów i używa właściwych narzędzi.

Oddzielne powinny być m.in. noże, krajalnice, deski, szczypce, rękawice, pojemniki oraz wagi. Zapobiega to zanieczyszczeniu krzyżowemu.

To przeniesienie drobnoustrojów, alergenów lub innych zanieczyszczeń z jednego produktu na drugi. Może wystąpić np. przez wspólne narzędzia, ręce sprzedawcy lub powierzchnie robocze.

Nie. Nawet w placówce samoobsługowej produkty na wagę muszą być sprzedawane zgodnie z zasadami higieny, bezpieczeństwa żywności i właściwego rozdzielenia asortymentu.

Mięso i wędliny są produktami wrażliwymi mikrobiologicznie, dlatego sprzedawca musi mieć możliwość skutecznego mycia rąk. Ciepła i zimna woda ułatwiają utrzymanie higieny podczas pracy.

Przy umywalce powinny być środki do mycia rąk, np. mydło w płynie, oraz środki do higienicznego suszenia rąk, np. ręczniki jednorazowe lub suszarka.

Lustro nie wpływa na skuteczne mycie ani higieniczne suszenie rąk. Wymagane są elementy, które bezpośrednio ograniczają ryzyko przenoszenia zanieczyszczeń na żywność.

Nie. Krem do rąk może być używany pomocniczo, ale nie jest wymaganym elementem wyposażenia sanitarnego przy umywalce.

Wilgotne ręce łatwiej przenoszą drobnoustroje niż ręce suche. Dlatego po umyciu rąk konieczne jest ich higieniczne osuszenie.

Należy utrzymywać czystość narzędzi i lad, stosować odzież ochronną, oddzielać mięso surowe od produktów gotowych do spożycia oraz przestrzegać temperatur przechowywania.

Przyciągają klientów niższymi cenami, większym wyborem towarów, promocjami i wygodą zakupów. Część klientów rezygnuje wtedy z zakupów w małym sklepie.

Obroty sklepu to wartość sprzedaży osiągnięta w określonym czasie, np. w ciągu dnia, miesiąca lub roku. Spadek obrotów oznacza mniejszą sprzedaż.

Duże sklepy zwykle mają szerszy asortyment, niższe ceny, większe zaplecze promocyjne oraz lepsze warunki zakupu towarów od dostawców.

Może stawiać na dobrą obsługę, lokalny charakter, szybkie zakupy, produkty specjalistyczne, świeży towar i relacje ze stałymi klientami.

Nie zawsze. Mały sklep może przetrwać, jeśli znajdzie swoją niszę, dobrze obsługuje klientów i dostosuje asortyment do lokalnych potrzeb.

Pojawienie się dużego sklepu nie powoduje automatycznie zwiększenia asortymentu w małym sklepie. Częściej zwiększa konkurencję i odbiera część klientów.

Nie bezpośrednio. Reklamacje zależą głównie od jakości towarów, zgodności z umową i obsługi sprzedaży, a nie od obecności konkurencji w sąsiedztwie.

Sprzedaż z automatów polega na nabywaniu towarów lub usług bez bezpośredniego udziału sprzedawcy. Klient wybiera produkt, dokonuje płatności, a automat wydaje towar lub bilet.

Najczęściej są to produkty drobne, gotowe do natychmiastowego użycia, np. napoje, przekąski, batoniki, kawa, bilety komunikacji miejskiej lub drobne artykuły higieniczne.

Są to produkty standardowe, łatwe do przechowywania i wydania przez urządzenie. Klient może je szybko kupić bez pomocy sprzedawcy.

Powinien być niewielki, trwały, zapakowany, łatwy do wydania mechanicznie i odporny na krótkotrwałe przechowywanie w urządzeniu.

Są bardziej podatne na uszkodzenia i szybkie psucie, często wymagają odpowiednich warunków przechowywania oraz częstego uzupełniania.

Klient może kupić produkt szybko, często przez całą dobę i bez konieczności kontaktu ze sprzedawcą. Automaty są zwykle ustawiane w miejscach o dużym ruchu.

Automat ma ograniczoną pojemność i może sprzedawać tylko towary dostosowane do jego konstrukcji. Problemem mogą być też awarie, brak towaru lub ograniczone formy płatności.

FEFO oznacza „first expired, first out”, czyli jako pierwsze do sprzedaży powinny trafiać towary z najkrótszym terminem przydatności lub trwałości. Dlatego układa się je najbliżej klienta.

Masło z drugiej dostawy ma najkrótszy termin przydatności do spożycia: 27.08.2010 r. Powinno więc zostać sprzedane przed partiami z późniejszymi terminami.

FIFO oznacza, że jako pierwsze wydaje się towary przyjęte najwcześniej. FEFO kieruje się terminem ważności, więc pierwszeństwo mają towary, które najszybciej tracą przydatność do sprzedaży.

Zmniejsza ryzyko przeterminowania produktów, ogranicza straty sklepu i chroni bezpieczeństwo konsumentów. Ma szczególne znaczenie przy produktach krótkoterminowych, np. nabiale.

Produkty z krótszym terminem należy umieszczać z przodu, bliżej klienta, a nowsze partie z dłuższym terminem z tyłu. Trzeba też zachować odpowiednią temperaturę chłodniczą.

Taki towar należy natychmiast wycofać ze sprzedaży. Nie wolno oferować klientom produktów po terminie przydatności do spożycia.

Szkolenie BHP powinno odbywać się w godzinach pracy. Pracownik nie powinien poświęcać na nie swojego czasu wolnego.

Koszty szkolenia BHP ponosi pracodawca. Pracownik nie może być obciążany opłatą za obowiązkowe szkolenie.

Szkolenie BHP przygotowuje pracownika do bezpiecznego wykonywania pracy i ogranicza ryzyko wypadków. Jest wymagane przepisami prawa pracy.

Nie, pracownik powinien zostać przeszkolony przed dopuszczeniem do pracy. Dotyczy to zwłaszcza szkolenia wstępnego.

Sprzedawca poznaje zasady bezpiecznej obsługi stanowiska pracy, przenoszenia towarów, reagowania na zagrożenia oraz dbania o bezpieczeństwo klientów i współpracowników.

Głowa może uderzyć o podłoże, regał, paletę lub towar. Urazy głowy są szczególnie niebezpieczne, dlatego stosuje się m.in. hełmy ochronne.

Pracownik odruchowo próbuje zamortyzować upadek rękami albo złapać się najbliższego elementu. Może to prowadzić do złamań, skręceń, stłuczeń lub ran dłoni i przedramion.

Najczęstsze są skręcenia, zwichnięcia, stłuczenia i złamania. Ryzyko rośnie, gdy pracownik ląduje na nierównym podłożu lub między towarami.

Ważne są m.in. hełm ochronny, rękawice, obuwie ochronne i w razie potrzeby okulary ochronne. Przy pracy na wysokości mogą być wymagane dodatkowe zabezpieczenia, np. szelki bezpieczeństwa.

Oczy mogą być narażone np. na pył lub odpryski, ale przy samym upadku z wysokości najczęściej zagrożone są głowa, ręce i nogi. Dlatego odpowiedź z oczami nie jest najtrafniejsza.

Należy używać sprawnych drabin i podestów, nie wchodzić na regały, dbać o porządek oraz stosować wymagane środki ochrony indywidualnej. Ważne jest też przestrzeganie instrukcji BHP.

Ponieważ istnieje ryzyko spadnięcia produktu, narzędzia lub elementu wyposażenia z wysokości. Uderzenie w głowę może spowodować poważny uraz.

Najczęściej stosuje się hełm ochronny, potocznie nazywany kaskiem. Chroni on przed skutkami uderzeń i spadających przedmiotów.

Ochrona głowy zabezpiecza przede wszystkim czaszkę przed uderzeniami. Ochrona twarzy chroni twarz, np. przed odpryskami, substancjami chemicznymi lub gorącymi cieczami.

Gdy występuje zagrożenie dla zdrowia lub życia, którego nie da się całkowicie usunąć organizacją pracy. Przykładem jest praca przy wysokich regałach lub w strefie składowania ciężkich towarów.

Najważniejsze zagrożenia to spadanie towarów, upadek z wysokości, uderzenie o elementy regału oraz przeciążenia podczas przenoszenia produktów.

Ochrona słuchu jest potrzebna przy nadmiernym hałasie. Samo układanie produktów na wysokości wskazuje przede wszystkim na ryzyko urazu głowy, a nie uszkodzenia słuchu.