Pytania pomocnicze - INF.02

Menedżer urządzeń służy do przeglądania, konfigurowania i diagnozowania sprzętu zainstalowanego w komputerze. Pozwala też aktualizować, wyłączać i odinstalowywać sterowniki urządzeń.

Oznacza, że urządzenie zostało wykryte, ale nie działa prawidłowo. Najczęściej problem dotyczy sterownika lub konfiguracji sprzętu.

Należy kliknąć urządzenie prawym przyciskiem myszy, wybrać Właściwości i sprawdzić pole Stan urządzenia. Windows wyświetla tam opis problemu oraz często kod błędu.

Najczęstszą przyczyną jest brak właściwego sterownika albo zainstalowanie sterownika niezgodnego z urządzeniem lub systemem operacyjnym.

Może oznaczać, że system nie ma poprawnego sterownika karty graficznej i używa podstawowego sterownika VGA. Skutkiem może być niska rozdzielczość lub brak akceleracji graficznej.

Nie. Wykrzyknik oznacza problem z działaniem urządzenia, natomiast urządzenie wyłączone ma osobne oznaczenie w Menedżerze urządzeń.

Można zaktualizować sterownik, odinstalować urządzenie i wykryć je ponownie, pobrać sterownik ze strony producenta albo sprawdzić konflikt sprzętowy.

Polecenie `ping` sprawdza, czy dany host jest osiągalny w sieci. Wysyła pakiety ICMP i mierzy czas odpowiedzi.

Najpierw można odczytać adres bramy poleceniem `ipconfig`, a następnie użyć `ping`, np. `ping 192.168.1.1`.

`ping` sprawdza łączność z innym hostem, natomiast `ipconfig` wyświetla konfigurację sieciową komputera, np. adres IP, maskę i bramę.

`ping` sprawdza, czy host odpowiada, a `tracert` pokazuje trasę pakietów przez kolejne routery do celu.

Może oznaczać brak połączenia, wyłączony host, błędny adres, problem z routingiem lub blokowanie odpowiedzi ICMP przez firewall.

Serwer lub zapora może blokować pakiety ICMP, których używa `ping`. Usługi WWW mogą nadal działać przez HTTP lub HTTPS.

Należy użyć opcji `-t`, np. `ping -t 8.8.8.8`. Test przerywa się skrótem `Ctrl+C`.

Zasilacz zasila cały komputer, więc musi dostarczyć energię wszystkim komponentom jednocześnie. Zbyt słaby zasilacz może powodować niestabilną pracę, restarty lub brak uruchomienia komputera.

Najwięcej energii pobierają zazwyczaj procesor CPU i karta graficzna GPU. W komputerach gamingowych lub stacjach roboczych szczególnie duże znaczenie ma karta graficzna.

Zapas mocy zwiększa stabilność pracy komputera i zmniejsza ryzyko przeciążenia zasilacza. Ułatwia też późniejszą rozbudowę komputera, np. dodanie mocniejszej karty graficznej.

Nie. System operacyjny może wpływać na sposób zarządzania energią, ale nie jest podstawowym kryterium doboru mocy zasilacza.

Nie. Procesor jest ważnym elementem, ale trzeba uwzględnić także kartę graficzną, dyski, płytę główną, pamięć RAM i pozostałe urządzenia.

Typowe objawy to samoczynne restarty, wyłączanie się komputera pod obciążeniem, problemy z uruchomieniem oraz niestabilna praca podzespołów.

Sprawność określa, jaka część energii pobieranej z sieci jest zamieniana na energię użyteczną dla komputera. Wyższa sprawność oznacza mniejsze straty energii i zwykle mniej wydzielanego ciepła.

Polega na podgrzaniu taśmy barwiącej, z której barwnik zostaje przeniesiony na etykietę lub inny materiał. Proces wykorzystuje głowicę termiczną.

Drukarka termotransferowa używa taśmy barwiącej, a termiczna drukuje bezpośrednio na papierze termoczułym. Wydruk termotransferowy jest zwykle trwalszy.

Najczęściej służą do drukowania etykiet, kodów kreskowych, oznaczeń magazynowych i logistycznych. Są używane tam, gdzie wymagana jest trwałość nadruku.

Drukarka igłowa tworzy wydruk przez uderzanie igieł w taśmę barwiącą, a nie przez roztapianie warstwy taśmy. To technologia mechaniczna, a nie termotransferowa.

Drukarka laserowa wykorzystuje toner, bęben światłoczuły i zespół utrwalania. Nie drukuje przez przenoszenie barwnika z roztopionej taśmy.

Podstawowe materiały to etykiety lub inne podłoże oraz taśma termotransferowa, czyli ribbon. Dobór taśmy zależy od rodzaju powierzchni i wymaganej trwałości nadruku.

Pozwala uzyskać ostry, kontrastowy i trwały nadruk. Dzięki temu kod kreskowy jest łatwy do odczytania przez skaner.

Windows XP domyślnie obsługuje między innymi FAT16, FAT32 oraz NTFS. Nie obsługuje natywnie systemów plików EXT używanych w Linuksie.

EXT jest systemem plików charakterystycznym dla Linuksa. Windows XP nie ma wbudowanego sterownika umożliwiającego standardowy odczyt i zapis partycji EXT.

NTFS obsługuje uprawnienia, szyfrowanie, kompresję i większe pliki. FAT32 jest prostszy i bardziej kompatybilny, ale ma ograniczenie maksymalnego rozmiaru pojedynczego pliku do 4 GB.

System plików określa sposób zapisywania, organizowania i odczytywania danych na nośniku. Bez systemu plików system operacyjny nie wie, jak zarządzać plikami na partycji.

Nie, Windows XP nie instaluje się standardowo na partycji EXT. Typowymi systemami plików dla Windows XP są NTFS oraz FAT32.

Można użyć dodatkowego sterownika lub programu obsługującego ext2, ext3 albo ext4. Nie jest to jednak funkcja dostępna domyślnie w Windows XP.

ext4 to system plików używany głównie w Linuxie. Jest następcą ext3 i obsługuje m.in. kronikowanie oraz duże partycje.

Są to dystrybucje Linuxa, a ext4 jest standardowo obsługiwany przez jądro Linux. Dlatego mogą korzystać z partycji sformatowanych w ext4.

Windows nie obsługuje ext4 natywnie. Standardowo korzysta głównie z NTFS, FAT32 i exFAT.

Natywna obsługa oznacza, że system operacyjny potrafi odczytywać i zapisywać dane w danym systemie plików bez instalowania dodatkowych sterowników lub programów.

Tak, jest to możliwe przy użyciu dodatkowych sterowników lub narzędzi. Nie jest to jednak standardowa, natywna funkcja Windows.

Najczęściej spotykane systemy plików w Windows to NTFS, FAT32 i exFAT. NTFS jest podstawowym systemem plików dla partycji systemowych Windows.

Warto zapamiętać nazwy takie jak Fedora, Gentoo, Debian, Ubuntu, Arch Linux, openSUSE czy Mandriva. Są to systemy linuksowe, więc zwykle obsługują linuksowe systemy plików, np. ext4.

DPI określa, ile punktów ruchu rejestruje mysz na jeden cal przesunięcia. Im wyższe DPI, tym większy ruch kursora przy tym samym ruchu myszy.

Full HD oznacza rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli. Pierwsza wartość to szerokość, a druga wysokość obrazu.

Należy podzielić liczbę pikseli do pokonania przez DPI myszy. Wynik otrzymuje się w calach, które można przeliczyć na centymetry.

Pytanie dotyczy przesunięcia kursora wzdłuż ekranu, czyli zwykle po dłuższym boku monitora. Dla Full HD szerokość wynosi 1920 px.

Jeden cal ma 2,54 cm. Wynik w calach należy pomnożyć przez 2,54.

Dla Full HD szerokość wynosi 1920 px, a mysz ma 200 DPI. Obliczenie 1920 / 200 daje 9,6 cala, czyli około 24,4 cm.

Nie zawsze. System operacyjny może mieć włączone przyspieszenie kursora lub inną czułość myszy, ale w zadaniach egzaminacyjnych zwykle się to pomija.

HWiNFO pokazuje szczegółowe informacje o procesorze i czujnikach całego komputera. GPU-Z jest przeznaczony głównie do diagnostyki karty graficznej.

CPU-Z pokazuje podstawowe i techniczne informacje o procesorze, pamięci RAM i płycie głównej. HWiNFO jest szerszym narzędziem diagnostycznym i dodatkowo monitoruje wiele czujników, np. temperatury, napięcia i obciążenie.

Warto sprawdzić temperaturę CPU, taktowanie, liczbę rdzeni i wątków, obciążenie, napięcia oraz ewentualne ograniczenia mocy. Pomaga to wykryć przegrzewanie, throttling lub problemy z zasilaniem.

HD Tune służy głównie do diagnostyki dysków twardych i SSD. Umożliwia sprawdzanie stanu S.M.A.R.T., wydajności oraz błędów powierzchni dysku.

Memtest86+ służy do testowania pamięci RAM pod kątem błędów. Nie jest narzędziem przeznaczonym do szczegółowej diagnostyki procesora.

Należy obserwować temperatury CPU pod obciążeniem oraz sprawdzić, czy procesor nie obniża taktowania. Zbyt wysokie temperatury mogą wskazywać na problem z chłodzeniem lub pastą termoprzewodzącą.

Throttling to automatyczne obniżanie taktowania procesora w celu zmniejszenia temperatury lub poboru mocy. Może powodować spadki wydajności komputera.

Należy pomnożyć liczbę urządzeń przez czas naprawy jednego urządzenia, a następnie dodać czas pozostałych napraw. W tym zadaniu: 5 × 1,5 h + 2,5 h = 10 h.

Wartość netto oblicza się jako liczba roboczogodzin pomnożona przez stawkę za jedną roboczogodzinę. Tutaj: 10 h × 100 zł = 1000 zł netto.

Można obliczyć VAT jako netto × 0,23 i dodać go do netto albo od razu pomnożyć netto przez 1,23. Dla 1000 zł netto daje to 1230 zł brutto.

Kwota netto to cena bez podatku VAT. Kwota brutto to cena końcowa zawierająca VAT, czyli kwota należna do zapłaty.

Łączny czas pracy wynosi 10 godzin, więc koszt netto to 1000 zł. Po doliczeniu 23% VAT otrzymujemy 1000 zł × 1,23 = 1230 zł brutto.

Jest to cena za jedną godzinę pracy osoby wykonującej usługę. Całkowity koszt pracy zależy od liczby przepracowanych godzin.

Molex to starsze 4-pinowe złącze zasilające używane między innymi do zasilania dysków IDE/PATA, napędów optycznych i wentylatorów.

IDE/PATA to starszy równoległy interfejs dysków, używający szerokiej taśmy sygnałowej. SATA to nowszy interfejs szeregowy z osobnym przewodem danych i zasilania.

SATA dotyczy nowszych dysków SATA, a pytanie mówi o dysku IDE. Wewnętrzne dyski IDE są typowo zasilane przez złącze Molex.

Typowe złącze Molex dostarcza napięcia +5 V i +12 V oraz przewody masy. Są one wykorzystywane do zasilania elektroniki i silnika dysku.

Nie. PCIe to magistrala rozszerzeń używana np. przez karty graficzne, karty sieciowe lub szybkie dyski NVMe, ale nie jest standardowym zasilaniem dysków IDE.

ATX to standard zasilaczy, płyt głównych i obudów komputerowych. Nie jest nazwą złącza zasilającego dysk IDE, dlatego nie jest poprawną odpowiedzią w tym pytaniu.