Pytania pomocnicze - OGR.02

Przychód oblicza się, mnożąc liczbę sprzedanych sztuk przez cenę sprzedaży jednej sztuki. W tym przykładzie: 1000 × 4,00 zł = 4000 zł.

Należy pomnożyć liczbę sadzonek przez cenę jednej sadzonki. Tutaj: 1000 × 0,30 zł = 300 zł.

Sadzonki są materiałem wyjściowym potrzebnym do produkcji, więc stanowią koszt uzyskania plonu. W zadaniu koszt sadzonek podano osobno, dlatego trzeba go doliczyć do pozostałych kosztów produkcji.

Najpierw obliczono przychód: 4000 zł. Następnie zsumowano koszty: 300 zł za sadzonki + 1500 zł kosztów produkcji = 1800 zł. Dochód wynosi 4000 zł - 1800 zł = 2200 zł.

Przychód to cała kwota uzyskana ze sprzedaży. Dochód to przychód pomniejszony o koszty poniesione na produkcję.

Można odjąć od przychodu tylko 1500 zł kosztów produkcji i pominąć koszt sadzonek. Dałoby to 2500 zł, ale nie jest to odpowiedź zgodna z poprawnym rozwiązaniem egzaminacyjnym.

Goździk ma zwykle postrzępione lub ząbkowane brzegi płatków, smukły kielich i wydłużone pąki. Charakterystyczne są też wąskie liście i cienkie, sztywne pędy.

Goździk ma wyraźne płatki, często ząbkowane na brzegach. Żeniszek tworzy drobne, puszyste kwiatostany przypominające małe pomponiki.

Pąki goździka są wydłużone, ostro zakończone i zamknięte w wyraźnym kielichu. To odróżnia je od roślin o kulistych lub kłosowatych kwiatostanach.

Goździki uprawia się jako rośliny rabatowe, obwódkowe, doniczkowe oraz na kwiat cięty. Są cenione za trwałość kwiatów i dekoracyjny wygląd.

Szałwia ma kwiaty zebrane w pionowe, kłosowate kwiatostany. Goździk ma większe pojedyncze kwiaty lub luźne kwiaty na pędach, z postrzępionymi płatkami.

Liście goździka są zwykle wąskie, lancetowate lub równowąskie. Wyrastają na smukłych pędach i nie tworzą szerokiej blaszki liściowej.

Lilak jest rośliną ozdobną, ponieważ tworzy efektowne i często intensywnie pachnące kwiatostany. Największą wartość dekoracyjną ma w okresie kwitnienia wiosną.

Lilak jest krzewem liściastym kwitnącym, natomiast tuja jest rośliną iglastą uprawianą głównie na żywopłoty. Tuja nie jest ceniona za dekoracyjne kwiaty.

Nie. Bukszpan uprawia się głównie dla drobnych, zimozielonych liści i możliwości formowania, np. na obwódki lub żywopłoty.

Lilak najlepiej rośnie i kwitnie na stanowisku słonecznym. W cieniu kwitnienie może być słabsze.

Lilak najczęściej kwitnie w maju. W tym czasie tworzy duże, dekoracyjne kwiatostany.

Cis jest rośliną iglastą, cenioną głównie za pokrój, igły i zastosowanie w żywopłotach. Nie wyróżnia się ozdobnymi kwiatami.

Karpy to podziemne organy przetrwalnikowe złożone ze zgrubiałych korzeni spichrzowych i fragmentu szyjki korzeniowej. Magazynują substancje zapasowe i umożliwiają roślinie odtworzenie wzrostu.

Cebula jest zbudowana z mięsistych łusek osadzonych na skróconym pędzie. Karpa dalii składa się głównie ze zgrubiałych korzeni spichrzowych.

Karpę dzieli się tak, aby każda część miała fragment szyjki korzeniowej z pąkiem. Bez pąka nowa roślina nie wyrośnie.

Karpy dalii wykopuje się zwykle jesienią, po pierwszych przymrozkach. Następnie należy je oczyścić, podsuszyć i przechować w miejscu zabezpieczonym przed mrozem.

Karpy są organami spichrzowo-przetrwalnikowymi, natomiast rozłogi to pędy służące głównie do rozmnażania wegetatywnego i rozprzestrzeniania się rośliny.

Pozwalają roślinom przetrwać okres spoczynku lub niekorzystne warunki. Są też często wykorzystywane do rozmnażania i przechowywania materiału nasadzeniowego.

Okulizacja polega na przeniesieniu pojedynczego pąka, czyli oczka, z odmiany szlachetnej na podkładkę. Po zrośnięciu oczko rozwija się w pęd odmiany szlachetnej.

Okulizacja pozwala zachować cechy odmiany szlachetnej, np. wielkość, barwę i jakość kwiatów. Podkładka zapewnia roślinie silniejszy system korzeniowy i lepszą kondycję.

Podkładka to roślina, na której umieszcza się oczko odmiany szlachetnej. Odpowiada głównie za system korzeniowy i wpływa na siłę wzrostu oraz zdrowotność rośliny.

Okulizacja jest szczególnym rodzajem szczepienia, w którym przenosi się tylko jeden pąk, czyli oczko. W innych typach szczepienia używa się zwykle fragmentu pędu z kilkoma pąkami.

Rozłogi są charakterystyczne dla roślin naturalnie tworzących płożące pędy, np. truskawek. Róże wielkokwiatowe nie rozmnaża się produkcyjnie tą metodą.

Rozmnażanie wegetatywne polega na uzyskiwaniu nowych roślin z części rośliny matecznej, np. pąków, pędów, korzeni lub bulw. Potomstwo zachowuje cechy odmiany matecznej.

Woda pomaga glebie dokładnie przylegać do korzeni i usuwa puste przestrzenie powietrzne. Dzięki temu roślina szybciej rozpoczyna pobieranie wody i łatwiej się przyjmuje.

Misa zatrzymuje wodę w pobliżu pnia i kieruje ją do strefy korzeniowej. Ułatwia skuteczne podlewanie, szczególnie w pierwszych tygodniach po sadzeniu.

Świeżo posadzone drzewko ma osłabiony system korzeniowy, który może być wrażliwy na nadmiar nawozów. Najpierw trzeba zapewnić mu wodę i dobre warunki do ukorzenienia.

Ściółkowanie wykonuje się zwykle po podlaniu. Ogranicza parowanie wody, zmniejsza zachwaszczenie i stabilizuje temperaturę gleby.

Zależy od pogody, rodzaju gleby, wielkości rośliny i pory sadzenia. Częściej podlewa się podczas suszy oraz na glebach lekkich i piaszczystych.

Typowe objawy to więdnięcie liści, zasychanie brzegów blaszek liściowych, zahamowanie wzrostu i przedwczesne opadanie liści.

Siew letni pozwala roślinom dobrze się ukorzenić i przygotować do zimowania. Dzięki temu mogą kwitnąć wcześnie w następnym roku.

Zalicza się je do roślin ozdobnych dwuletnich. Wysiewa się je w jednym roku, a kwitną głównie w roku następnym.

Należy zapamiętać miesiące lipiec i sierpień, czyli zapis rzymski VII–VIII.

Po wschodach siewki zwykle się pikuje, a następnie sadzi na miejsce stałe jesienią lub wczesną wiosną. Rośliny zimują i kwitną w kolejnym sezonie.

Ważne jest lekkie, przepuszczalne podłoże, umiarkowana wilgotność i ochrona młodych siewek przed przesuszeniem oraz silnym nasłonecznieniem.

Pędzenie tulipanów to uprawa sterowana, której celem jest uzyskanie kwitnących roślin poza naturalnym terminem kwitnienia. Osiąga się to głównie przez kontrolę temperatury.

Chłodzenie zastępuje naturalny okres zimowy. Dzięki temu cebule wychodzą ze spoczynku, tworzą korzenie i mogą prawidłowo zakwitnąć.

Nawilżanie nie jest głównym zabiegiem przygotowującym cebule do kwitnienia. Nadmiar wilgoci przed sadzeniem może nawet sprzyjać gniciu i chorobom.

Nie. W etapie preparowania najważniejsza jest temperatura, szczególnie okres chłodzenia, a nie doświetlanie lub zaciemnianie.

Do pędzenia wybiera się cebule zdrowe, dobrze wykształcone, duże i wolne od uszkodzeń oraz objawów chorób.

Rośliny mogą słabo rosnąć, nierównomiernie kwitnąć albo w ogóle nie wytworzyć prawidłowych pędów kwiatowych.

Bulwar rozpoznaje się przede wszystkim po położeniu wzdłuż rzeki, kanału lub innego cieku wodnego. Zwykle ma alejki spacerowe, miejsca odpoczynku i zieleń urządzoną.

Park jest zazwyczaj większym, samodzielnym terenem zieleni o różnych funkcjach rekreacyjnych. Bulwar jest związany z nadbrzeżem i ma najczęściej układ liniowy wzdłuż wody.

Skwer to niewielki teren zieleni, często przy ulicy, placu lub zabudowie miejskiej. Bulwar jest zwykle dłuższym pasem zieleni i komunikacji pieszej położonym przy wodzie.

Na bulwarach spotyka się ławki, kosze na odpady, oświetlenie, balustrady, pergole, stojaki rowerowe i tablice informacyjne. Elementy te zwiększają wygodę i bezpieczeństwo użytkowników.

Bulwary pełnią funkcje rekreacyjne, spacerowe, estetyczne i społeczne. Mogą też łączyć różne tereny zieleni oraz podnosić atrakcyjność turystyczną miasta.

Dobiera się rośliny odporne na warunki miejskie oraz okresowo podwyższoną wilgotność gleby. Często stosuje się drzewa alejowe, krzewy okrywowe, trawy ozdobne i byliny tolerujące wilgotniejsze stanowiska.

Róża dzika jest odporna, ma dekoracyjne kwiaty i owoce oraz dobrze znosi trudniejsze warunki siedliskowe. Jej kolce ograniczają jednak przydatność w miejscach przeznaczonych dla małych dzieci.

Berberys ma ozdobne liście i owoce, dobrze znosi cięcie oraz może tworzyć gęste, cierniste nasadzenia. Ciernie sprawiają, że nie jest najlepszym wyborem do żłobków i przedszkoli.

Cis jest ceniony za zimozielone igły, cienioznośność i możliwość formowania, ale większość części rośliny jest trująca. Dlatego nie powinien być sadzony w miejscach, gdzie dzieci mogą zrywać i zjadać fragmenty roślin.

Sumak octowiec ma egzotyczny pokrój, dekoracyjne owocostany i intensywnie przebarwiające się jesienią liście. Trzeba jednak kontrolować jego odrosty korzeniowe.

W nasadzeniach parkowych można stosować więcej gatunków o cechach ozdobnych, nawet jeśli mają ciernie lub są trujące, pod warunkiem właściwej lokalizacji. W przedszkolach najważniejsze jest bezpieczeństwo, dlatego unika się roślin toksycznych, kolczastych i silnie alergizujących.

Liczą się odporność na warunki miejskie, walory dekoracyjne, trwałość, łatwość pielęgnacji oraz bezpieczeństwo użytkowników. Ważne jest też dopasowanie roślin do stanowiska i funkcji terenu.