Pytania pomocnicze - OGR.02

Jest to roślina ozdobna uprawiana jako pojedyncza roślina doniczkowa. Doniczka umożliwia dalszą pielęgnację, podlewanie i dekoracyjne ustawienie rośliny w pomieszczeniu.

Najbardziej dekoracyjne są barwne przykwiatki, często mylone z płatkami kwiatów. Właściwe kwiaty są drobne i mało widoczne.

Roślina wymaga jasnego, ciepłego stanowiska bez przeciągów. Najlepiej rośnie w temperaturze około 18-22°C.

Należy unikać przeciągów, wychłodzenia, przesuszenia oraz nadmiernego podlewania. Czynniki te mogą powodować opadanie liści i pogorszenie wyglądu rośliny.

Jej barwne przykwiatki wybarwiają się zwykle w okresie zimowym, a roślina jest masowo produkowana i sprzedawana przed świętami. Dlatego stała się popularną dekoracją bożonarodzeniową.

Oznacza to, że do prawidłowego wybarwienia przykwiatków potrzebuje odpowiednio długiego okresu ciemności w ciągu doby. W produkcji ogrodniczej wykorzystuje się tę cechę do sterowania terminem sprzedaży.

Bronowanie polega na płytkim spulchnieniu, pokruszeniu brył i wyrównaniu wierzchniej warstwy gleby za pomocą brony.

Po zimie pole jest często nierówne i ma zaskorupioną lub zbryloną powierzchnię. Bronowanie wyrównuje je i przygotowuje do dalszych zabiegów uprawowych.

Pług służy do głębszej uprawy i odwracania skiby podczas orki. Brona działa płycej, wyrównuje powierzchnię i rozdrabnia bryły gleby.

Wał głównie ugniata i wyrównuje glebę przez docisk, ale po orce zimowej podstawowym zabiegiem kruszenia skib i wyrównywania pola jest bronowanie.

Pielnik stosuje się głównie do niszczenia chwastów i spulchniania gleby w międzyrzędziach, a nie do wyrównywania pola po orce zimowej.

Bronowanie wykonuje się, gdy gleba obeschnie na tyle, aby nie mazała się i nie tworzyła zlepień, ale nadal zawierała odpowiednią ilość wilgoci.

Pielnik służy do mechanicznego niszczenia chwastów, głównie w międzyrzędziach. Dodatkowo spulchnia powierzchniową warstwę gleby.

Marchew jest uprawiana w rzędach, więc możliwa jest mechaniczna pielęgnacja przestrzeni między nimi. Pielnik usuwa chwasty bez konieczności stosowania herbicydów.

Mechaniczne zwalczanie polega na fizycznym niszczeniu chwastów narzędziami lub maszynami. Chemiczne zwalczanie wykorzystuje herbicydy aplikowane np. opryskiwaczem.

Opryskiwacz służy do nanoszenia cieczy roboczej, np. herbicydów lub środków ochrony roślin. Nie wykonuje mechanicznego zwalczania chwastów.

Pług jest narzędziem do głębokiej uprawy gleby, głównie orki. Jego użycie w rosnącej uprawie marchwi zniszczyłoby rośliny.

Trzeba właściwie ustawić szerokość roboczą i głębokość pracy, aby zniszczyć chwasty, ale nie uszkodzić korzeni ani części nadziemnych roślin uprawnych.

Pełna skrzyniopaleta jest bardzo ciężka i wymaga sprzętu mechanicznego. Ręczne przenoszenie byłoby niebezpieczne, nieefektywne i mogłoby powodować uszkodzenia owoców.

Służy do podnoszenia, przewożenia i ustawiania skrzyniopalet. Umożliwia sprawny załadunek owoców w sadzie i ich transport do magazynu lub na przyczepę.

Wózek widłowy najlepiej pracuje na równych i utwardzonych nawierzchniach. W sadzie podłoże bywa miękkie, nierówne i trudne do przejazdu.

Wózek widłowy wykorzystuje się głównie w magazynach, chłodniach, sortowniach i na utwardzonych placach. Służy tam do przemieszczania skrzyniopalet i załadunku.

Owoce powinny być przewożone stabilnie, bez gwałtownych wstrząsów i przesypywania. Skrzyniopalety muszą być ustawione bezpiecznie, aby nie doszło do obicia owoców.

Skrzyniopalety to duże pojemniki ustawiane na paletowej podstawie, przeznaczone do zbioru, przechowywania i transportu owoców. Ułatwiają mechaniczne przemieszczanie plonu.

Polega na okresowym zalaniu stołu lub koryta wodą, którą rośliny pobierają od dołu przez otwory w doniczkach. Po nawodnieniu nadmiar wody jest odprowadzany.

Pozwala szybko i równomiernie nawodnić wiele doniczek jednocześnie. Ogranicza też moczenie liści i kwiatów, co zmniejsza ryzyko niektórych chorób.

W nawadnianiu zalewowym woda dociera do roślin od dołu, przez podłoże w doniczce. Deszczowanie polega na podawaniu wody z góry w formie kropli przypominających deszcz.

Podlewanie wężem jest pracochłonne, mniej równomierne i trudniejsze do automatyzacji. W produkcji towarowej częściej stosuje się systemy zautomatyzowane, np. stoły zalewowe.

Woda krążąca w obiegu może przenosić choroby między roślinami. Dlatego ważna jest dezynfekcja, kontrola jakości wody i utrzymanie higieny systemu.

To stoły uprawowe przystosowane do okresowego zalewania wodą lub pożywką. Umożliwiają automatyczne nawadnianie doniczek ustawionych na ich powierzchni.

Glebogryzarka spulchnia, kruszy i miesza wierzchnią warstwę gleby. Przygotowuje podłoże pod siew, sadzenie lub zakładanie grządek.

Charakterystyczne są wygięte noże lub łopatki zamocowane na obracającym się wale. Pracują aktywnie, ponieważ są napędzane mechanicznie.

Glebogryzarka ma napędzane, obracające się noże, które intensywnie mieszają glebę. Brona zwykle działa biernie, rozdrabniając i wyrównując powierzchnię gleby zębami lub talerzami.

Wygięty kształt ułatwia zagłębianie się w glebę, odcinanie jej fragmentów oraz mieszanie i kruszenie podłoża podczas obrotu wału.

Stosuje się ją przed siewem lub sadzeniem, gdy gleba wymaga spulchnienia i rozdrobnienia. Może też służyć do wymieszania nawozów lub kompostu z glebą.

Siewnik służy do umieszczania nasion w glebie, a rozsiewacz do rozprowadzania nawozów lub nasion. Ich elementy robocze nie mają postaci wirujących noży uprawowych.

Polega na sprawdzeniu podstawowych układów i elementów ciągnika przed rozpoczęciem pracy. Obejmuje m.in. kontrolę płynów eksploatacyjnych, ogumienia, hamulców, świateł i ewentualnych wycieków.

Pozwala wykryć usterki mogące spowodować awarię lub zagrożenie dla operatora. Dzięki temu ciągnik może być użytkowany bezpiecznie i bez nieplanowanych przestojów.

Najczęściej sprawdza się poziom oleju silnikowego, płynu chłodzącego, paliwa oraz płynu w układach hydraulicznych lub hamulcowych, jeśli przewiduje to instrukcja obsługi.

Nie. Podczas P-1 kontroluje się poziom oleju, ale jego wymiana jest czynnością okresową wykonywaną po określonej liczbie motogodzin lub zgodnie z instrukcją producenta.

P-1 jest obsługą codzienną wykonywaną przed pracą lub po pracy. P-2 to obsługa okresowa, zwykle bardziej szczegółowa, wykonywana po określonym czasie eksploatacji.

Należy sprawdzić hamulce, układ kierowniczy, oświetlenie, sygnał dźwiękowy, osłony wału odbioru mocy, zaczepy oraz stan stopni i lusterek.

Ponieważ do ograniczenia szkodnika wykorzystuje się organizm żywy, czyli jego naturalnego wroga. Nie jest to działanie oparte na chemicznym środku ochrony roślin.

Metoda biologiczna wykorzystuje organizmy pożyteczne lub mikroorganizmy, a chemiczna polega na stosowaniu środków ochrony roślin, np. insektycydów lub akarycydów.

Mogą to być drapieżne roztocza, owady pożyteczne, pasożytnicze błonkówki, bakterie, grzyby lub wirusy ograniczające rozwój agrofagów.

Przędziorki wysysają sok z komórek roślinnych, powodując jasne plamki, żółknięcie, zasychanie liści i osłabienie roślin. Często tworzą też delikatną pajęczynkę.

W szklarniach i tunelach łatwiej kontrolować warunki środowiska, co sprzyja skuteczności organizmów pożytecznych. Ogranicza się też pozostałości chemicznych środków ochrony.

Skuteczność mogą obniżyć niewłaściwa temperatura i wilgotność, zbyt późne wprowadzenie organizmu pożytecznego oraz stosowanie pestycydów szkodliwych dla dobroczynka.

W treści zwykle pojawiają się określenia takie jak organizm pożyteczny, naturalny wróg, drapieżca, pasożyt lub wprowadzenie żywego organizmu do zwalczania szkodnika.

Mszyce są owadami, dlatego zwalcza się je środkami przeznaczonymi do zwalczania owadów, czyli insektycydami.

Insektycydy zwalczają owady, np. mszyce i wciornastki. Akarycydy stosuje się przeciwko roztoczom, np. przędziorkom.

Herbicydy są przeznaczone do zwalczania chwastów. Nie stosuje się ich przeciwko szkodnikom owadzim, takim jak mszyce.

Fungicydy służą do zwalczania chorób grzybowych roślin, np. mączniaka czy szarej pleśni. Nie są środkami przeciwko owadom.

Mszyce wysysają soki z roślin, powodują deformacje liści i pędów, osłabiają wzrost oraz mogą przenosić wirusy roślinne.

Zabieg wykonuje się po stwierdzeniu obecności szkodnika i przekroczeniu progu szkodliwości. Ważne jest monitorowanie roślin, szczególnie młodych liści i wierzchołków pędów.

Niektóre insektycydy mogą szkodzić pszczołom, trzmielom i naturalnym wrogom mszyc, np. biedronkom. Dlatego należy przestrzegać etykiety i nie wykonywać zabiegów w czasie oblotu zapylaczy.

Siew punktowy polega na umieszczaniu pojedynczych nasion w glebie w określonych odstępach. Pozwala uzyskać równomierną obsadę roślin.

Bób ma duże nasiona, które łatwo rozmieścić pojedynczo. Dzięki temu rośliny mają odpowiednią przestrzeń do wzrostu i nie wymagają intensywnego przerywania.

W siewie punktowym umieszcza się pojedyncze nasiona w regularnych odstępach. W siewie gniazdowym w jednym miejscu wysiewa się kilka nasion.

Punktowo wysiewa się zwykle rośliny o większych nasionach, np. bób, fasolę, groch, kukurydzę i niektóre warzywa dyniowate.

Siew punktowy zapewnia równomierne rozmieszczenie roślin, ogranicza straty nasion i zmniejsza potrzebę przerywania. Ułatwia też późniejszą pielęgnację uprawy.

Tak, szczególnie przy dużych nasionach, takich jak bób. W większych uprawach można stosować siewniki precyzyjne.