Pytania pomocnicze - TWO.06

Ostra lub twarda krawędź może przetrzeć zewnętrzną warstwę węża, osłabić jego konstrukcję i doprowadzić do wycieku paliwa podczas bunkrowania.

Stosuje się podkładki, maty ochronne, rolki, prowadnice lub osłony przeciwotarciowe. Wąż powinien być też prawidłowo podparty i nie może być nadmiernie naprężony.

Nie jest to typowa bezpośrednia przyczyna przetarcia. Zbyt duża wydajność może powodować problemy z ciśnieniem, przepełnieniem lub kontrolą przepływu, ale mechaniczne uszkodzenie wynika zwykle z kontaktu z przeszkodą lub ostrą krawędzią.

Należy sprawdzić stan węży i połączeń, uzgodnić ilość oraz wydajność podawania paliwa, przygotować środki przeciwrozlewowe i zapewnić łączność między statkiem a bunkierką.

Wąż może się przemieścić, załamać, naprężyć lub zacząć ocierać o element konstrukcyjny. Szybka reakcja pozwala zapobiec uszkodzeniu i wyciekowi paliwa.

Zagrożenie mechaniczne dotyczy fizycznego uszkodzenia, np. przetarcia lub zgniecenia węża. Zagrożenie elektrostatyczne wiąże się z możliwością powstania iskry i zapłonu par paliwa.

Może dojść do wycieku paliwa, skażenia środowiska, zagrożenia pożarowego oraz przerwania operacji bunkrowania.

Wartość pH informuje o odczynie wody: kwaśnym, obojętnym albo zasadowym. Nie określa twardości, barwy ani gęstości.

Kontrola pH pomaga utrzymać właściwe warunki pracy kotła i ograniczać korozję. Nieprawidłowy odczyn może przyspieszać niszczenie elementów instalacji.

pH określa odczyn wody, a twardość wynika głównie z obecności związków wapnia i magnezu. Są to dwa różne parametry jakości wody.

Odczyn kwaśny występuje przy pH poniżej 7, obojętny przy pH równym 7, a zasadowy przy pH powyżej 7. Woda kotłowa powinna mieć parametry zgodne z instrukcją eksploatacji.

Zbyt niskie pH może sprzyjać korozji powierzchni metalowych kotła i instalacji. Może to prowadzić do uszkodzeń oraz pogorszenia bezpieczeństwa pracy.

Nie. Gęstość to osobna wielkość fizyczna, a pH dotyczy wyłącznie odczynu chemicznego wody.

Ponieważ ciecz mogłaby dostać się do sprężarki i wywołać uderzenie hydrauliczne. Sprężarka jest przeznaczona do sprężania par, a nie cieczy.

Strona cieczowa znajduje się za skraplaczem lub zbiorniko-skraplaczem, a przed zaworem rozprężnym. W tej części układu czynnik ma wysokie ciśnienie i występuje głównie w stanie ciekłym.

Obniża ciśnienie ciekłego czynnika chłodniczego i dozuje jego dopływ do parownika. Za zaworem rozprężnym czynnik zaczyna odparowywać.

Za zaworem rozprężnym czynnik znajduje się już po rozprężeniu, na stronie niskiego ciśnienia. Nie jest to właściwe miejsce do wprowadzania ciekłego czynnika do instalacji.

Czynnik ciekły podaje się zwykle po stronie cieczowej układu, aby szybko uzupełnić instalację. Parę czynnika można podawać ostrożnie po stronie ssawnej, kontrolując ciśnienie i pracę sprężarki.

Skrapla pary czynnika i magazynuje ciekły czynnik chłodniczy. Zapewnia stabilne zasilanie dalszej części instalacji, szczególnie zaworu rozprężnego.

Uszczelki oddzielają kanały przepływowe i uszczelniają przestrzenie między płytami. Jeśli wyciek pojawia się na zewnątrz pakietu płyt, najczęściej oznacza uszkodzenie, przesunięcie lub zużycie uszczelki.

Typowe uszkodzenia to pęknięcia, przecięcia, stwardnienie, spęcznienie chemiczne, odkształcenie oraz wysunięcie z rowka montażowego.

Nie jest typową bezpośrednią przyczyną takiego wycieku. Zbyt twarda woda powoduje głównie osadzanie kamienia i pogorszenie wymiany ciepła.

Może dojść do utraty czynnika, spadku sprawności chłodzenia lub podgrzewania, a w niektórych przypadkach także do mieszania się dwóch mediów roboczych.

Należy go odciąć od instalacji, zatrzymać przepływ, obniżyć ciśnienie, spuścić czynnik i zabezpieczyć miejsce pracy zgodnie z procedurami BHP oraz DTR.

Zapowietrzenie zakłóca przepływ i obniża sprawność wymiany ciepła, ale samo w sobie nie powoduje nieszczelności mechanicznej między płytami.

Presostat kontroluje ciśnienie i po osiągnięciu nastawionej wartości przełącza styki elektryczne. Może załączać alarm, wyłączać pompę albo sterować pracą sprężarki.

Zakres regulacji określa przedział ciśnień, w którym można ustawić punkt zadziałania presostatu. Jeśli wymagane jest 1–10 bar, presostat musi mieć taki zakres w dokumentacji.

Δp oznacza różnicę załączeń, czyli różnicę między ciśnieniem załączenia i wyłączenia. Jest to histereza pracy presostatu.

Kilka presostatów może mieć ten sam zakres regulacji, ale różnić się różnicą załączeń, ciśnieniem dopuszczalnym lub sposobem odblokowania. Poprawny wybór wymaga zgodności wszystkich parametrów.

PS to maksymalne dopuszczalne ciśnienie robocze urządzenia. Presostat nie powinien pracować w instalacji, w której ciśnienie robocze przekracza tę wartość.

Pe to maksymalne ciśnienie próbne, któremu urządzenie może być poddane podczas sprawdzania wytrzymałości. Jest zwykle wyższe od ciśnienia roboczego PS.

Należy kolejno porównać zakres regulacji, Δp, PS i Pe z wartościami w tabeli. W tym przypadku komplet parametrów 1–10 bar, Δp = 0,8 bar, PS = 22 bar i Pe = 25 bar wskazuje typ RT 30AW.

CO₂ nie przewodzi prądu elektrycznego i nie pozostawia osadu. Dzięki temu można go stosować do gaszenia rozdzielnic, silników i urządzeń sterowniczych.

Woda przewodzi prąd elektryczny, więc jej użycie grozi porażeniem osoby gaszącej. Może też spowodować zwarcie i dalsze uszkodzenia instalacji.

Piany zawierają wodę, dlatego mogą przewodzić prąd elektryczny. Stosuje się je głównie do pożarów cieczy palnych, a nie do czynnych urządzeń elektrycznych.

Należy odłączyć zasilanie urządzenia lub całego obwodu. Zmniejsza to ryzyko porażenia i ułatwia bezpieczne gaszenie.

Dwutlenek węgla wypiera tlen z otoczenia ognia, przez co tłumi proces spalania. Dodatkowo podczas rozprężania silnie się ochładza.

Są to m.in. rozdzielnice elektryczne, tablice sterownicze, silniki elektryczne, panele automatyki i urządzenia zasilane z sieci okrętowej.

Para lub kondensat uciekają poza obieg, więc mniej skroplin wraca do skrzyni cieplnej. Ubytek wody w obiegu objawia się obniżeniem poziomu wody zasilającej.

Skrzynia cieplna gromadzi kondensat i wodę uzupełniającą, a następnie zasila kocioł wodą o podwyższonej temperaturze. Ogranicza to straty ciepła i poprawia sprawność pracy kotła.

Typowe objawy to spadek poziomu wody w skrzyni cieplnej, konieczność częstszego uzupełniania wody, spadek ciśnienia pary, syczenie, widoczna para lub mokre miejsca przy rurociągach i armaturze.

Zanieczyszczenie powierzchni grzewczych pogarsza wymianę ciepła i sprawność kotła, ale samo w sobie nie powoduje ubytku wody z obiegu. Spadek poziomu sugeruje raczej stratę czynnika.

Należy sprawdzić szczelność rurociągów pary i kondensatu, armatury, odwadniaczy oraz odbiorników pary. Trzeba też kontrolować poziom wody i nie dopuścić do niebezpiecznej pracy kotła z niedoborem wody.

Przy zwiększonym poborze pary kondensat powinien nadal wracać do skrzyni cieplnej, choć z pewnym opóźnieniem. Przy nieszczelności część pary lub kondensatu jest tracona, więc poziom wody stale spada.

Termometr służy do pomiaru temperatury mediów i elementów silnika, np. wody chłodzącej, oleju smarowego, spalin lub paliwa. Pozwala wykrywać przegrzewanie i nieprawidłową pracę układów.

Na tarczy zwykle znajduje się jednostka °C lub K oraz skala odpowiadająca wartościom temperatury. W pokazanym przyrządzie widoczny jest symbol °C.

Najczęściej kontroluje się temperaturę, ciśnienie, prędkość obrotową, poziom cieczy, natężenie przepływu oraz parametry elektryczne urządzeń pomocniczych.

Termometr mierzy temperaturę, najczęściej w °C. Manometr mierzy ciśnienie, zwykle w barach, MPa lub kPa.

Zbyt wysoka temperatura może świadczyć o przeciążeniu, braku chłodzenia, niedostatecznym smarowaniu lub awarii. Zbyt niska temperatura może powodować niepełne spalanie, większe zużycie paliwa i korozję niskotemperaturową.

Gaśnica śniegowa zawiera dwutlenek węgla, który nie przewodzi prądu i nie pozostawia osadu. Dzięki temu ogranicza ryzyko uszkodzenia elektroniki w porównaniu np. z gaśnicą proszkową.

Gaśnica śniegowa używa dwutlenku węgla, czyli CO2. Działa głównie przez odcięcie dopływu tlenu do ognia oraz częściowe schłodzenie miejsca pożaru.

Nie jest zalecana do materiałów stałych żarzących się, takich jak drewno, papier czy tkaniny, ponieważ CO2 może nie dogasić żaru. Nie stosuje się jej także do metali palnych, które wymagają specjalnych środków gaśniczych.

Dwutlenek węgla wypiera tlen z powietrza, dlatego w małym lub słabo wentylowanym pomieszczeniu może spowodować niedotlenienie. Po użyciu gaśnicy należy przewietrzyć pomieszczenie.

Proszek gaśniczy może wnikać do urządzeń, powodować zabrudzenia, korozję i trudne do usunięcia uszkodzenia. Gaśnica śniegowa nie zostawia takich pozostałości.

Należy podejść na bezpieczną odległość, skierować dyszę na źródło ognia i uruchomić gaśnicę. Nie wolno dotykać elementów wylotowych gołą ręką, ponieważ bardzo niska temperatura CO2 może spowodować odmrożenia.

Utrzymuje zadaną prędkość obrotową silnika mimo zmian obciążenia. Robi to głównie przez zmianę dawki paliwa.

Zmiana dawki paliwa pozwala zwiększyć lub zmniejszyć moc silnika. Dzięki temu regulator może korygować spadek albo wzrost obrotów.

Nie. Prędkość turbosprężarki zależy pośrednio od ilości spalin i obciążenia silnika, ale regulator Woodwarda nie jest regulatorem obrotów turbiny.

Nie. Ciśnienie otwarcia wtryskiwacza wynika z konstrukcji i regulacji wtryskiwacza, najczęściej związanej ze sprężyną i stanem pary precyzyjnej.

Obroty silnika mają tendencję do spadku. Regulator zwiększa dawkę paliwa, aby utrzymać zadaną prędkość obrotową.

Zapewnia przewidywalną pracę napędu, ogranicza przeciążenia silnika i pomaga utrzymać właściwe parametry eksploatacyjne jednostki.