Na rysunku numerami rzymskimi oznaczono





| Skala wzorców do barwy | ||||
|---|---|---|---|---|
| Ilość wzorcowego roztworu podstawowego cm3 (c=500 mg Pt/dm3) | 0 | 1,0 | 2,0 | 3,0 |
| Barwa w stopniach mg Pt/dm3 | 0 | 5 | X | 15 |

| Liczba gramów fluorowca, przeliczona na gramy jodu, który w określonych warunkach ulega reakcji addycji do atomów węgla związanych wiązaniem wielokrotnym, zawartych w 100 g badanego tłuszczu. Jest ona proporcjonalna do liczby wiązań wielokrotnych w tłuszczach. |

| C17H35COOH + NaOH → C17H35COONa + H2O |
| (MC17H35COOH = 284 g/mol, MC17H35COONa = 306 g/mol, MNaOH = 40 g/mol, MH2O= 18 g/mol) |
| Substancje wykrywane | Odczynnik | Skład | Efekt barwny |
|---|---|---|---|
| Kwasy karboksylowe | Zieleń bromokrezolowa | 3% roztwór w metanolu z dodatkiem NaOH | Żółte plamy na zielonym tle |
| Aminokwasy | Ninhydryna | 1-2% roztwór w acetonie | Ogrzanie do temp. 110°C charakterystyczne zabarwienie |
| Lipidy | Błękit bromotymolowy | 0,04% roztwór w NaOH o stęż. 0,01 mol/dm3 | Żółte plamy na zielonym tle |
| Barbiturany | Azotan(V) rtęci(II) | 1% roztwór wodny | Czarne lub białe plamy na szarym tle |

| MCaCO3 = 100g / mol | MCaO = 56g / mol |
| Procedura oznaczania kwasowości wody metodą miareczkowania wobec wskaźników. |
|---|
| Do kolby stożkowej odmierzyć 100 cm3 badanej wody, dodać 3 krople oranżu metylowego i miareczkować roztworem NaOH o stężeniu 0,05 mol/dm3 do pierwszej zmiany barwy z różowej na słomkowożółtą. Następnie dodać 10 kropli fenoloftaleiny i miareczkować roztworem NaOH do wyraźnie różowego zabarwienia utrzymującego się przez 3 minuty. |


| Próbka 1 | Próbka 2 | Próbka 3 | |
|---|---|---|---|
| A. | 0,1% | 1% | 10% |
| B. | 10% | 1% | 0,1% |
| C. | 1% | 1% | 1% |
| D. | 0,1% | 0,1% | 0,1% |
| Procedura Współoznaczanie wapnia i magnezu w wodach naturalnych polega na przeprowadzeniu dwóch miareczkowań mianowanym 0,0100 mol/dm3 roztworem EDTA. Pierwsze miareczkowanie przeprowadza się w środowisku buforu amoniakalnego pH = 10 wobec czerni eriochromowej T, jako wskaźnika. Objętość zużytego titranta odpowiada sumie zawartości jonów wapnia i magnezu. Drugie miareczkowanie przeprowadza się w środowisku silnie zasadowym pH=12-13 wobec mureksydu. Objętość użytego titranta zależy od ilości jonów wapnia. Podczas wykonywania oznaczenia zużyto na pierwsze miareczkowanie wobec czerni eriochromowej średnio V1= 20,3 cm3 roztworu EDTA, na drugie oznaczenie wobec mureksydu zużyto średnio V2= 5,4 cm3 tego samego roztworu EDTA. |