Ten kod kreskowy, który widzisz na rysunku, to standard UPC-A. Składa się z 12 cyfr i jest mega popularny w Stanach Zjednoczonych oraz Kanadzie, szczególnie przy identyfikacji produktów w sklepach. Dzięki UPC-A, można łatwo skanować produkty i wprowadzać dane na kasie automatycznie, co naprawdę przyspiesza zakupy. Fajnie, bo to też ułatwia kontrolowanie zapasów i analizowanie sprzedaży. Na przykład, widzisz te kody na opakowaniach jedzenia? Producenci używają UPC, żeby można było szybko skanować produkty przy kasie. Co więcej, UPC-A jest często bazą dla różnych programów lojalnościowych, bo pozwala zbierać dane o tym, co klienci kupują.
Wybór innej odpowiedzi mógł być spowodowany pewnymi nieporozumieniami z różnymi standardami kodów kreskowych. EAN-12 to nie jest poprawna nazwa, bo taki standard nie istnieje. Powinno być EAN-13, który ma 13 cyfr i jest popularny w Europie. Jest też EAN-8, który składa się z 8 cyfr i jest stosowany w mniejszych produktach, ale nie dotyczy 12-cyfrowych kodów. A UPC-E to uproszczona wersja UPC-A z 6 cyframi, stosowana tam, gdzie etykieta jest mała. Różnice między tymi kodami nie dotyczą tylko liczby cyfr, ale także ich zastosowania w sklepach. Wiele osób myli te standardy, bo nie do końca rozumie, jak to działa. Ważne, żeby znać te różnice, bo to pomaga w lepszym zarządzaniu produktami w handlu.