Kwalifikacja: ELM.06 - Eksploatacja i programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych

W hydraulice siłowej łatwo pomylić miejsca, gdzie stosuje się dławienie na dopływie albo na wypływie, bo obie metody mają swoje zastosowania, ale różnią się skutkami dla pracy siłownika. Dławienie na dopływie polega na ograniczeniu przepływu medium już na wejściu do komory roboczej. Takie rozwiązanie teoretycznie powinno spowolnić ruch, ale w praktyce przy zmiennym obciążeniu często prowadzi do niestabilnej prędkości tłoczyska – występuje efekt ślizgania, a czasem nawet kawitacja, bo w komorze robi się podciśnienie. Przez to dławienie na dopływie praktycznie nie jest zalecane przy wysuwaniu czy wsuwaniu siłownika, jeśli zależy nam na precyzji i bezpieczeństwie. Często spotykam się też z przekonaniem, że wsuwanie siłownika powinno się dławic dla lepszej kontroli, ale to tylko częściowo prawda – wszystko zależy od konkretnej aplikacji i układu przepływów oleju. Gdy dławimy na wypływie (a nie na dopływie), mamy po prostu większą kontrolę nad wyciekającym olejem i cały siłownik jest przez cały czas pod ciśnieniem, co zapobiega kawitacji i zapewnia płynność ruchu nawet przy zmiennych siłach zewnętrznych działających na tłoczysko. To jest szczególnie ważne tam, gdzie na siłownik działają siły napierające z zewnątrz – typowe choćby w prasach, podnośnikach czy systemach z dynamicznymi obciążeniami. Mylenie tych pojęć prowadzi do projektowania układów, które potem sprawiają kłopoty eksploatacyjne, a czasami wręcz awarie. Dlatego standardy branżowe jasno wskazują, że to dławienie na wypływie podczas wysuwania daje najbardziej przewidywalny i bezpieczny efekt kontroli prędkości, co widać na analizowanym schemacie, gdzie zawór 1V2 zamontowano właśnie na drodze powrotnej oleju z siłownika.