Na tym rysunku widać lico muru w wiązaniu wozówkowym. To jeden z najczęściej stosowanych sposobów układania cegieł w budownictwie, co nie jest bez powodu. Cegły w takim wiązaniu układa się naprzemiennie, więc co druga cegła jest dłuższa, a reszta jest krótsza. Dzięki temu mamy solidniejszy mur, mniejsze ryzyko pęknięć i większą nośność całej konstrukcji. Wozówkowe wiązanie stosuje się zarówno w domach, jak i w różnych budynkach użyteczności publicznej. W praktyce, pomaga to rozkładać obciążenia na większą powierzchnię, a to jest zgodne z normami budowlanymi, jak Eurokod 6, który mówi o projektowaniu murów z cegły. Ciekawym jest, że podczas budowy ważne, żeby dłuższe cegły były układane w sposób, który zapewnia ich równomierne wsparcie, co naprawdę zwiększa trwałość całej konstrukcji.
Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do wiązania wozówkowego, często może brać się z braku zrozumienia różnych technik murowania. Na przykład, wiązanie główkowe to układanie cegieł tylko na krótkich bokach, co nie jest najlepszym rozwiązaniem dla stabilności, zwłaszcza w wyższych murach. Z kolei wiązanie polskie, które stosuje cegły w różnych kierunkach, nie cieszy się dużym powodzeniem i nie jest za bardzo polecane w nowoczesnym budownictwie. Wiązanie krzyżykowe, które polega na układaniu cegieł w krzyż, też nie wygląda najlepiej w kontekście stabilności. Wiedza o tych systemach wiązania jest bardzo ważna, żeby nie popełniać błędów w projektach. W praktyce trzeba pamiętać, że wybór odpowiedniego wiązania powinien opierać się na tym, jakie są wymagania projektu, jak obciążenia i stabilność. Użycie złego wiązania może prowadzić do poważnych problemów, takich jak pęknięcia murów czy obniżenie nośności, co może być niebezpieczne dla ludzi korzystających z budynku.