Kwalifikacja: GIW.03 - Eksploatacja złóż metodą odkrywkową

Wybór metod stabilizacji skarp jest kluczowy w kontekście ochrony przed osuwiskami, a każda z alternatywnych odpowiedzi wskazuje na różne podejścia, które jednak nie są odpowiednie w przypadku opisanym na ilustracji. Montaż gabionów, choć skuteczny w niektórych przypadkach, polega na zastosowaniu koszy wypełnionych kamieniami, co nie jest przedstawione na ilustracji. Gabiony są stosowane głównie w sytuacjach, gdzie wymagana jest ochrona przed erozją wodną, a nie bezpośrednia stabilizacja skarpy. Budowa żelbetonowej ściany jest innym sposobem zabezpieczania skarp, jednak wiąże się z dużymi kosztami i skomplikowanymi pracami budowlanymi, których celem jest stworzenie sztywnej struktury, co w przypadku naturalnych skarp nie zawsze jest konieczne. Z kolei zabudowa biologiczna skarp, oparta na zastosowaniu roślinności do stabilizacji gruntu, jest metodą, która czasami może być zbyt powolna i mało efektywna w obliczu nagłych zagrożeń osuwiskowych. Warto również zauważyć, że wybierając jedną z tych opcji, można nie tylko nie osiągnąć zamierzonych efektów, ale także wprowadzić dodatkowe problemy, takie jak zwiększone ryzyko erozji czy niestabilności. Kluczowe jest zrozumienie, że każda metoda ma swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia, a prawidłowe rozpoznanie problemu jest fundamentem skutecznej interwencji.